VIII U 1395/19
Sądy powszechne2019-11-22
Sygnatura
VIII U 1395/19
Data orzeczenia
2019-11-22
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Patrycja Bogacińska-Piątek (PRESIDING_JUDGE)
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt</strong> VIII U 1395/19</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 22 listopada 2019 r.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->w składzie:</strong>
</p>
<table>
<colgroup>
<col width="138"/>
<col width="422"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->Przewodniczący</strong>
</p>
</td>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->sędzia Patrycja Bogacińska-Piątek</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->Protokolant</strong>
</p>
</td>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->Iwona Sławińska</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<p>
<strong>
<!-- -->po rozpoznaniu w dniu</strong> 22 listopada 2019 r. w Gliwicach</p>
<p>
<strong>
<!-- -->sprawy</strong> <span class="anon-block">I. C. (1)</span>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->przeciwko </strong>Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">Z.</span>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->przy udziale</strong> <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">Z.</span>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->o</strong> podstawę wymiaru składek</p>
<p>
<strong>
<!-- -->na skutek odwołania </strong> <span class="anon-block">I. C. (1)</span>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->od decyzji</strong> Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">Z.</span>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->z dnia </strong> 29 maja 2019 r. <strong>
<!-- --> nr </strong> <span class="anon-block"> (...)- (...)</span>
</p>
<p>1.
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że stwierdza, iż podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne: emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe wynosi 9.226,50 zł (dziewięć tysięcy dwieście dwadzieścia sześć złotych 50/100) za pełny miesiąc od 1 września 2018 roku dla <span class="anon-block">I. C. (1)</span> <br/>z tytułu zatrudnienia u płatnika składek <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">Z.</span>;</p>
<p>2.
zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">Z.</span> na rzecz ubezpieczonej <span class="anon-block">I. C. (1)</span> kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p>
<p>(-) sędzia Patrycja Bogacińska-Piątek</p>
<p>Sygn akt VIII U 1395/19</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Decyzją z dnia 29 maja 2019 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">Z.</span> stwierdził, że <span class="anon-block">I. C. (2)</span> jako pracownik u płatnika składek <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> podlega obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu z podstawą wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne od 1 września 2018 roku w wysokości 6.356,10 zł.</p>
<p>Odwołanie wniosła <span class="anon-block">I. C. (2)</span>. Odwołująca domagała się zmiany zaskarżonej decyzji i stwierdzenia, że podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne: emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe od 1 września 2018 roku wynosi 9226,50 zł oraz zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p>
<p>Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania i podtrzymał dotychczasowe stanowisko.</p>
<p>Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p>
<p>
<span class="anon-block">I. C. (2)</span> ukończyła Politechnikę <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>. W dniu 27 września 2012 roku uzyskała tytuł magistra inżyniera. W okresie od 15 listopada 2012 roku do 30 listopada 2013 roku była zatrudniona w <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> jako inżynier budowy/asystent projektanta. W dniu 30 listopada 2013 roku zawarła umowę o pracę na czas nieokreślony z <span class="anon-block">I.</span> <span class="anon-block">W. W. (1)</span> z wynagrodzeniem 2.767,31 zł. Z dniem 13 listopada 2017 roku ubezpieczona w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 23(1))">art. 23 <sup>
<!-- -->1</sup> k.p.</a> przeszła do nowego pracodawcy <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> Decyzją z dnia 14 czerwca 2017 roku <span class="anon-block"> (...)</span> Okręgowej Izby <span class="anon-block"> (...)</span> ubezpieczona uzyskała uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych bez ograniczeń. W dniu 31 sierpnia 2018 roku ubezpieczona i jej pracodawca zawarli porozumienie zmieniające. Zgodnie z jego postanowieniami od 1 września 2018 roku wynagrodzenie ubezpieczonej wynosiło 9.226,50 zł.</p>
<p>Ubezpieczona była zgłoszona do ubezpieczeń społecznych przez aktualnego pracodawcę w podstawą wymiaru składek:</p>
<p>- listopad 2017 roku – 4.237,40 zł,</p>
<p>- grudzień 2017 roku –wrzesień 2018 roku - 6.356,10 zł,</p>
<p>- październik 2018 roku – 8.303,85 zł</p>
<p>- listopad 2018 roku – luty 2019 roku – 9.226,50 zł ,</p>
<p>- marzec 2019 roku – 8.611,40 zł.</p>
<p>Od 27 lutego 2019 roku ubezpieczona była na zwolnieniu lekarskim. <span class="anon-block">W dniu (...) urodziła</span> syna, miało to miejsce w 8 miesiącu ciąży.</p>
<p>Pracodawca ubezpieczonej nie zalega z opłacaniem składek na ubezpieczenia społeczne.</p>
<p>
<span class="anon-block">I. C. (2)</span> współpracuje z <span class="anon-block">W. W. (1)</span> od 30 listopada 2013 roku. Początkowo była zatrudniona u niego jako u osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, a później w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, której jest prezesem zarządu. Do obowiązków ubezpieczonej należało wykonywanie projektów, kosztorysów, kontakt z klientem. Zajmowała się wypełnianiem dokumentów przy przetargach, nadzorem nad budowami, zamawianiem towarów oraz przygotowywaniem ofert przy przetargach. <span class="anon-block">I. C. (2)</span> sukcesywnie otrzymywała podwyżki. Wiązało się to ze zdobywaniem przez nią doświadczenia oraz wysoką oceną jej pracy przez pracodawcę. <span class="anon-block">W. W. (1)</span> doceniał zaangażowanie ubezpieczonej, jej umiejętności i terminowość wykonywanej pracy. Kiedy ubezpieczona uzyskała w dniu 14 czerwca 2017 roku decyzją <span class="anon-block"> (...)</span> Okręgowej Izby <span class="anon-block"> (...)</span> uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych bez ograniczeń stała się dla pracodawcy bardzo cennym pracownikiem. Ubezpieczona starała się wtedy o podwyżkę, ale pracodawca stwierdził, że musi się jeszcze sprawdzić. Uprawnienia <span class="anon-block">I. C. (2)</span> są niezbędne pracodawcy do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie projektowania i wykonywania instalacji. Każdy projekt musi być podpisany przez dwie osoby z uprawnieniami, które posiada ubezpieczona. Oprócz niej w firmie takie uprawnienia posiada jedynie <span class="anon-block">W. W. (1)</span>. Na rynku pracy jest niewiele osób z takimi uprawnieniami, są oni poszukiwani. W czasie nieobecności w pracy ubezpieczonej firma musi współpracować z osobami z zewnątrz posiadającymi stosowne uprawnienia, co powoduje dodatkowe koszty. Nikt w spółce nie mógł przejąć obowiązków ubezpieczonej w zakresie projektowania i nadzorowania na budowie bo nie ma osób ze stosownymi uprawnieniami.</p>
<p>Ubezpieczona pracowała do<span class="anon-block">(...)</span>miesiąca ciąży. Przed porodem na zwolnieniu lekarskim przebywała 6 dni. Od 1 grudnia 2018 roku na wniosek ubezpieczonej obniżeniu uległ jej wymiar czasu pracy do ¾ etatu. Miało to związek z zaawansowaniem ciąży i problemem z wykonywaniem pracy siedzącej. Pomimo tego nie zmienił się zakres obowiązków <span class="anon-block">I. C. (2)</span>. Ubezpieczona starała się pracować bardziej intensywnie. Pracodawca nie zmienił wynagrodzenia uznając, że zmniejszenie wymiaru czasu pracy jest przejściowe. Ponadto był zadowolony z wyników pracy ubezpieczonej, znał ją i jej podejście do obowiązków i uznał, że pomimo zmniejszenia godzin pracy zadania ubezpieczonej zostaną wykonane.</p>
<p>Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie przeprowadzonych dowodów: akt organu rentowego, przesłuchania stron (karta 39-41).</p>
<p>Sąd oparł się na przeprowadzonych dowodach w całości. Dał sąd wiarę przesłuchaniu stron albowiem wyjaśnienia były szczegółowe i tworzyły całość z materiałem dowodowym w postaci dokumentów.</p>
<p>Sąd uznał odwołanie za zasadne.</p>
<p>W niniejszej sprawie organ rentowy nie kwestionował, że <span class="anon-block">I. N.</span>-<span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> łączyła umowa o pracę. Organ rentowy stanął na stanowisku, że umowa o pracę, w brzmieniu ustalonym porozumieniem zmieniającym z dnia 31 sierpnia 2018 roku, jest nieważna jedynie w części, a to w zakresie dotyczącym wysokości wynagrodzenia. ZUS przyjął, że wynagrodzenie odwołującej powinno kształtować się na poziomie kwoty 6.356,10 zł.</p>
<p>Sąd nie uwzględnił zarzutów ZUS i nie dopatrzył się naruszenia przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 3)">art. 58 § 3 k.c.</a> przy zawarciu porozumienia zmieniającego do umowy o pracę.</p>
<p>Zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 22;art. 22 § 1)">art. 22 § 1 k.p.</a> przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca - do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 78;art. 78 § 1)">art. 78 § 1 k.p.</a> wynagrodzenie za pracę powinno być tak ustalone, aby odpowiadało w szczególności rodzajowi wykonywanej pracy i kwalifikacjom wymaganym przy jej wykonywaniu, a także uwzględniało ilość i jakość świadczonej pracy.</p>
<p>W wyroku z dnia 9 sierpnia 2005 roku, III UK 89/05 Sąd Najwyższy stwierdził, że ustalenie w umowie o pracę rażąco wysokiego wynagrodzenia za pracę może być, w konkretnych okolicznościach, uznane za nieważne jako dokonane z naruszeniem zasad współżycia społecznego, polegającym na świadomym osiąganiu nieuzasadnionych korzyści z systemu ubezpieczeń społecznych kosztem innych uczestników tego systemu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 3)">art. 58 § 3 k.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 300)">art. 300 k.p.</a>). Sąd Okręgowy podziela stanowisko przedstawione w uzasadnieniu tego wyroku. Okoliczności niniejszej sprawy wskazują, że wynagrodzenie ustalone w umowie o pracę na kwotę 9.226,50 zł nie narusza zasad współżycia społecznego. W ocenie sądu nie jest to nadmierne wynagrodzenie.</p>
<p>Po podpisaniu porozumienia zmieniającego w dniu 31 sierpnia 2018 roku nie zwiększył się zakres obowiązków ubezpieczonej jednak podwyżka była efektem wcześniejszej pracy ubezpieczonej, zdobywania przez nią doświadczenia i podnoszenia kwalifikacji. Jak podano w części ustalającej, ubezpieczona była cennym pracownikiem z uwagi na jej wysokie kwalifikacje i rzadkie uprawnienia w zakresie budownictwa, które pozwalały na prowadzenie działalności gospodarczej pracodawcy bez współpracy z podmiotami zewnętrznymi. Ponadto w dacie podwyżki ubezpieczona od 5 lat pracowała z <span class="anon-block">W. W. (2)</span>, a ten cenił jej umiejętności i profesjonalizm. W ocenie sądu w niniejszej sprawie nie ma mowy o naruszeniu zasad współżycia społecznego. Podwyżka wynagrodzenia ubezpieczonej z kwoty 6.356,10 zł do 9.226,50 zł miała miejsce od 1 września 2018 roku. Ubezpieczona skorzystała ze zwolnienia lekarskiego od 27 lutego 2019 roku, a 5 marca 2019 roku urodziła syna. Okoliczność ta wskazuje na to, że zamiarem stron umowy o pracę było ustalenie wynagrodzenia odpowiedniego dla wykonywanej pracy przez odwołującą, a nie podwyższenie wynagrodzenia celem uzyskania wysokiego świadczenia z ubezpieczenia chorobowego. Argumenty przedstawione przez pracodawcę dla wyjaśnienia przyczyn dla których nie obniżył wynagrodzenia od 1 grudnia 2018 roku w związku z obniżeniem wymiaru czasu pracy ubezpieczonej są przekonujące. Także to działanie pracodawcy nie narusza zasad współżycia społecznego – jak wskazał <span class="anon-block">W. W. (1)</span> dla niego liczyło się to, że ubezpieczona wykona swoje zadania nawet w obniżonym wymiarze czasu pracy.</p>
<p>Co do zasady strony stosunku pracy mają swobodę w ustaleniu wynagrodzenia pracownika z uwzględnieniem wynagrodzenia minimalnego. Jednak konsekwencją pozostawania w stosunku pracy jest obowiązek podlegania ubezpieczeniom społecznym z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 6;art. 6 ust. 1;art. 6 ust. 1 pkt. 1;art. 11;art. 11 ust. 1;art. 12;art. 12 ust. 1)">art. 6 ust. 1 pkt 1 i art. 11 ust. 1 oraz art. 12 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych</a> (tekst jednolity Dz.U. z 2009 r. nr 205, poz. 1585 ze zmianami ), które stanowią, że pracownicy podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu. Wysokość podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe określa <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990600636" title="Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - Dz. U. z 1999 r. Nr 60, poz. 636 (art. 18;art. 18 ust. 1;art. 18 ust. 2)">art. 18 ust. 1 i 2</a>. Z kolei w związku z podleganiem ubezpieczeniu chorobowemu po stronie pracownika powstaje prawo do zasiłku chorobowego i macierzyńskiego oraz innych świadczeń określonych <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990600636" title="Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - Dz. U. z 1999 r. Nr 60, poz. 636 ()">ustawą z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa</a> (Dz.U. z 2017r., poz. 1368 ze zm.). W ten sposób stosunek cywilno-prawny jakim jest stosunek pracy ma konsekwencje w stosunku publiczno-prawnym jakim jest stosunek z zakresu ubezpieczeń społecznych. Ten zaś nie jest oparty na zasadzie swobody jego kształtowania lecz jest w całości uregulowany przepisami. Stąd organ rentowy ma uprawnienie i obowiązek kwestionowania deklarowanej podstawy wymiaru składek za pracownika jeśli jej wysokość narusza zasady współżycia społecznego przez uzyskiwanie wysokich świadczeń z ubezpieczenia społecznego kosztem innych ubezpieczonych. Taka okoliczność nie wystąpiła jednak w niniejszej sprawie.</p>
<p>Mając na uwadze powyższe sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477 <sup>
<!-- -->14</sup> § 2 k.p.c.</a> zmienił zaskarżoną decyzję.</p>
<p>O kosztach zastępstwa procesowego orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> i § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015r., poz. 1800). Nakład pracy pełnomocnika ubezpieczonej nie uzasadniał przyznania wynagrodzenia w 3 krotnej stawce, albowiem odbyła się jedna rozprawa, a pełnomocnik nie sporządził w sprawie żadnego pisma. Niezasadny był wniosek o zwrot kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa ponieważ w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych pełnomocnictwo nie podlega opłacie skarbowej – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20062251635" title="Ustawa z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej - Dz. U. z 2006 r. Nr 225, poz. 1635 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 1 b)">art. 2 ust 1 pkt 1b ustawy z dnia 16 listopada 2006 roku o opłacie skarbowej</a> (Dz.U. z 2018r., poz. 1044 ze zm.</p>
<p>(-) sędzia Patrycja Bogacińska-Piątek</p>
</div>