II SAB/Lu 80/12
Sądy administracyjne2012-10-17
Sygnatura
II SAB/Lu 80/12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia
2012-10-17
Rodzaj
Postanowienie WSA w Lublinie
Sędziowie
Maria Wieczorek-Zalewska
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 17 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do art. 37 § 1 K.p.a., w przypadku niezałatwienia sprawy w określonym terminie przez organ administracji publicznej takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie do organu wyższego stopnia.
A. S. wniósł skargę na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. w przedmiocie nie przyznania mu świadczeń z pomocy społecznej. W związku z tym, że z akt sprawy nie wynikało, czy skarżący wnosił zażalenia do organu wyższego stopnia, został zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 27 sierpnia 2012 r. wezwany do wyjaśnienia tej kwestii w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało skarżącemu doręczone w dniu 13 września 2012r. Termin określony w wezwaniu upłynął bezskutecznie.
Z ustaleń powyższych wynika zatem, że skarżący w przedmiotowej sprawie nie złożył zażalenia na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. w zakresie świadczeń z pomocy społecznej, wobec czego nie wyczerpał środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji.
W związku z tym skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z tych względów sąd orzekł, jak w postanowieniu.