III OZ 556/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 grudnia 2020 r., sygn. akt III SAB/Kr 153/20 o odrzuceniu skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania podania z 10 sierpnia 2020 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 10 grudnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania podania z 10 sierpnia 2020 r. o wydanie zaświadczenia. W uzasadnieniu wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpatrywał już bezczynność w zakresie wskazanym niniejszą skargą i postanowieniem z 3 grudnia 2020 r., sygn. akt III SAB/Kr 172/20, odrzucił skargę skarżącego. Nadto dodał, że sprawa bezczynności Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie, polegająca na niezałatwieniu wniosku skarżącego z 10 sierpnia 2020 r., została już rozstrzygnięta postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 4 listopada 2020 r. (sygn. akt III SAB/Kr 116/20) odrzucającym skargę. Postanowienie to nie jest jeszcze prawomocne. Zdaniem Sadu pierwszej instancji w niniejszej sprawie mamy więc do czynienia z istnieniem stanu sprawy w toku. Zarówno skarga w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 172/20, jak i skarga w niniejszej sprawie zostały wniesione przez tego samego skarżącego i posiadają ten sam przedmiot zaskarżenia. Obydwie skargi są więc tożsame przedmiotowo i podmiotowo, co uzasadniało odrzucenie skargi w niniejszej sprawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."). Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie okazało się zasadne, aczkolwiek z innych przyczyn niż w nim wskazane. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Z przepisu tego wynika, na co trafnie zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji, że jeżeli ta sama sprawa jest w toku bądź została przez sąd już raz prawomocnie rozpoznana, to w sytuacji wniesienia skargi na to samo działanie czy akt organu, skarga ta podlega odrzuceniu. Warunkiem skutkującym zastosowaniem art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. jest jednak tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, zaś tożsamość przedmiotowa ma miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 3 marca 2020 r., I OZ 165/20; 12 grudnia 2019 r., I OZ 1268/19; 10 grudnia 2019 r., I OZ 976/19). W niniejszej sprawie skarżący złożył skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie niezałatwienia jego wniosku z 10 sierpnia 2020 r. o wydanie zaświadczenia. Zdaniem Sądu pierwszej instancji skarga ta podlegała odrzuceniu z uwagi na to, że sprawa bezczynności ww. organu została już rozstrzygnięta postanowieniem odrzucającym skargę. Jednakże Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie powołał się w uzasadnieniu na dwa różne uprzednie rozstrzygnięcia tego Sądu: z 4 listopada 2020 r., sygn. akt III SAB/Kr 116/20, oraz z 3 grudnia 2020 r., sygn. akt III SAB/Kr 172/20. Sąd ten nie omówił treści skarg skarżącego w kontekście tożsamości ich elementów przedmiotowych. Trudno zatem jednoznacznie stwierdzić na jakiej podstawie Sąd pierwszej instancji stwierdził, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia ze stanem sprawy w toku (lis pendens). W związku z tym, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji naruszył art. 141 § 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie powinien jednoznacznie stwierdzić, które dokładnie sprawy wywołane skargami K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie niezałatwienia jego wniosku z 10 sierpnia 2020 r. są tożsame podmiotowo i przedmiotowo, szczególnie zwracając uwagę na treść tych skarg oraz treść podań skarżącego. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.