I GZ 408/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia V Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 październiaka 2021 r., sygn. akt III SA/Lu 475/21 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi V Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W na decyzję Zarządu Województwa Lubelskiego z dnia (...) maja 2021 r., nr (...) w przedmiocie zwrotu środków europejskich stanowiących dofinansowanie udzielone na realizację projektu postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 6 października 2021 r., sygn. akt III SA/Lu 475/21 odrzucił skargę V Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W na decyzję Zarządu Województwa Lubelskiego z dnia (...) maja 2021 r., nr (...)w przedmiocie zwrotu środków europejskich stanowiących dofinansowanie udzielone na realizację projektu. W zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji wskazał, że V. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (dalej jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Zarządu Województwa Lubelskiego z (...) maja 2021 r. w przedmiocie zwrotu środków europejskich stanowiących dofinansowanie udzielone na realizację projektu. Skargę podpisał w imieniu skarżącej radca prawny (...). Do skargi załączono pełnomocnictwo procesowe z 22 października 2020 r. Zarządzeniem z 4 sierpnia 2021 r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika skarżącej do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 1). Pełnomocnika skarżącej wezwano również do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pominięcia czynności dokonanych w sprawie przez pełnomocnika oraz pominięcia udziału pełnomocnika w dalszym postępowaniu (k. 2). Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącej 16 sierpnia 2021 r. (k. 28). Przesyłkę doręczono upoważnionemu pracownikowi. W dniu 23 sierpnia 2021 r. pełnomocnik skarżącej złożył pełnomocnictwo procesowe z 20 sierpnia 2021 r. do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi. Pomimo upływu z dniem 23 sierpnia 2021 r. zakreślonego terminu, skarżąca nie złożyła dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego) i nie wykazała, że osoby, które udzieliły pełnomocnikowi pełnomocnictwa procesowego były umocowane do reprezentowania skarżącej. Niezłożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej stanowi zaś, zgodnie z powołanym art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podstawę odrzucenia skargi. Zażalenie od przedmiotowego postanowienia złożyła skarżąca wnosząc o jego uchylenie w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niezasadne zastosowanie i odrzucenie skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na skutek błędnego przyjęcia, że niedołączenie odpisu z KRS Skarżącego stanowi brak formalny uzasadniający odrzucenie skargi, podczas gdy niedołączenie odpisu KRS nie należy do wymogów formalnych pisma procesowego (skargi), ani też wobec jawności i powszechnej dostępności urzędowych wpisów do KRS nie stanowi braku uniemożliwiającego nadanie mu prawidłowego biegu, art. 106 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 106 § 5 p.p.s.a. poprzez niezasadne przyjęcie, że informacje odnoszące się do osób wchodzących w skład organu Skarżącego wobec powszechnej dostępności informacji ujawnianych w KRS odnośnie piastunów organów podmiotów wpisanych do KRS oraz ich umocowania do reprezentacji tych podmiotów nie stanowią okoliczności znanej powszechnie i tym samym wymagają przedłożenia odpisu z KRS, chociaż jak sam WSA wskazuje KRS jest dostępny WSA z urzędu. na wypadek niepodzielenia przez Sąd ww. zarzutów, zarzucam naruszenie: art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez: jego niezastosowanie polegające na niewezwaniu skarżącego do złożenia odpisu z KRS, a jedynie wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, co należało rozumieć jako wezwanie do złożenia pełnomocnictwa, tym bardziej mając na uwadze użycie wyrażenia: "złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnione odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej fkierowane do pełnomocnika procesowego); jego błędne zastosowanie polegające na wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej pełnomocnika skarżącego, który w ocenie Sądu nie był wszakże umocowany do działania przed sądami administracyjnymi, podczas gdy wezwanie takie winno być skierowane ewentualnie bezpośrednio do spółki V sp. z o.o. jego niezastosowanie polegające na niewezwaniu skarżącego do złożenia odpisu z KRS po uzupełnieniu braku formalnego w przedmiocie złożenia pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania przed sądami administracyjnymi, którego ewentualny brak dotyczył, wszak wezwanie Sądu do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej dotyczyło ewentualnie uprzednio złożonego pełnomocnictwa procesowego, które to w ocenie Sądu było nieprawidłowe. zaniechanie wezwania Strony do samodzielnego podpisania skargi przed jej odrzuceniem. spółek kapitałowych, do przedłożenia aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, za czym dodatkowo przemawia łatwość uzyskania takiego dokumentu". W niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia braków formalnych nie precyzowało, że należy przedłożyć aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2016 r" sygn. akt I FSK 2117/15. w którym NSA wywiódł następująco: "Wskazać także należy, iż Sąd pierwszej instancji wzywając spółkę (...) do złożenia oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki, nie wskazuje dokładnie jakiego dokumentu żąda. Wezwanie to powinno być na tyle jasne i niedwuznaczne. by u strony nie powstała wątpliwość co do przedmiotu tegoż wezwania i rygorów grożących w razie niezastosowania się do jego treści, (...) obarczenie strony negatywnymi konsekwencjami takiego pisma w postaci odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, której, braków formalnych pomimo wezwania nie uzupełniono, podlega odrzuceniu przez sąd, należy uznać za naruszenie tego przepisu postępowania, w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. (...)".W niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia braków formalnych nie zostało sformułowane jasno i niedwuznacznie. postanowienie NSA z dnia 18 października 2017 r, o sygn. akt U GZ 778/17. w którym NSA wywiódł następująco: "Wskazać należy, że wezwanie do uzupełnienia braków pisma (w tym wypadku zażalenia) powinno być tak jasne i niedwuznaczne, aby u strony, do której zostało skierowane, nie powstała wątpliwość co do przedmiotu wezwania i rygorów grożących w razie niezastosowania się do jego treści. Gdy wezwanie do usunięcia braków formalnych pisma budzi wątpliwości co do treści tego wezwania, nie można z tego wyprowadzić skutków niekorzystnych dla strony. Innymi słowy, niezachowanie któregokolwiek z tych wymagań pozbawia wezwanie sankcji (por. post SN z dnia 9 czerwca 1999 r., sygn. III RN 6/99, OSNP 2000/9/343; post. SN z dnia 16 marca 2006 r., sygn., III SZ1/06, OSNP2007/9-10/148)." 2. Możliwość odmiennej interpretacji treści wezwania do uzupełnienia braków formalnych. Niezależnie od powyższego, treść wezwania jaką sformułował WSA można odczytywać również jako skutek ewentualnego pominięcia pełnomocnika procesowego w sprawie, z tym że wówczas należało skierować wezwanie do usunięcia braków formalnych bezpośrednio do skarżącej spółki - bowiem w takiej sytuacji to uprawniony do reprezentowania spółki (np. członek zarządu) mógł podpisać skargę. W konsekwencji zrozumiała [choć w ocenie Skarżącego niezasadna z uwagi na jawność KRS] byłaby treść wezwania do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nieuzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie zastosował w sprawie dyspozycję ww. przepisu i skargę strony odrzucił. Środek ten nie mógł otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 sierpnia 2021 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: 1) złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi oraz 2) oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pomięcia czynności dokonanych w sprawie przez pełnomocnika i pominięcia jego udziału w dalszym postępowaniu. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 16 sierpnia 2021 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął zatem w dniu 23 sierpnia 2021 r. i mimo jego upływu brak nie został uzupełniony. W sytuacji zasygnalizowanego w wezwaniu braku w przedstawionym zakresie, na skarżącej ciążył obowiązek zastosowania się do wezwania Sądu I instancji i przedłożenia w terminie otwartym do uzupełnienia braków odpisu KRS. Skoro zatem skarga zawierała braki formalne nieusunięte w zakreślonym terminie, podlegała odrzuceniu. Godzi się zauważyć, że skarżąca jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, który w zażaleniu na postanowienie powołuje się na niejednoznaczność skierowanego do niego wezwania do uzupełnienia braków. Jednocześnie jako profesjonalista nie podejmuje jakichkolwiek działań i nie wykonuje wezwania w jakimkolwiek zakresie. Z przedstawionych powodów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia