II OW 50/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Roman Hauser /spr./ Sędzia del. WSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz Sędzia NSA Ludwik Żukowski Protokolant Anna Jusińska po rozpoznaniu w dniu 16 października 2007r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wójta Gminy F. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Wójtem Gminy F. a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w S. i Starostą Powiatowym w S. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpatrzenia sprawy dotyczącej wyegzekwowanie decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w R. postanawia: wskazać Wójta Gminy F. jako podmiot właściwy do rozpatrzenia sprawy dotyczącej wyegzekwowania decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w R. o przywróceniu do stanu pierwotnego terenu zmeliorowanego UZASADNIENIE We wniosku z dnia 12 kwietnia 2007 r. Wójt Gminy F. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego zaistniałego pomiędzy nim a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w S. i Starostą S.. W uzasadnieniu wniosku wójt stwierdził, że spór dotyczy ustalenia organu właściwego do rozpatrzenia sprawy dotyczącej wyegzekwowania decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w R. z dnia [...] nr [...], zobowiązującej E. F. do przywrócenia stanu pierwotnego terenu zmeliorowanego działek [...] i [...] oraz rowu melioracyjnego na tych działkach w terminie do dnia 29 kwietnia 1994 r. Dodatkowo zaskarżoną decyzją E. F. został zobowiązany do usunięcia gruntu znad przepustu melioracyjnego na w/w rowie w miejscowości L. w terminie do dnia 15 grudnia 1994 r. Wójt wskazał, że ze zgromadzonej w sprawie dokumentacji wynika, że E. F. nie wykonał tych prac, a kierownik Urzędu Rejonowego nie wszczął egzekucji w celu wykonania w/w decyzji. W związku z przeprowadzoną reformą administracji zostały zlikwidowane urzędy rejonowe jako przedstawiciele Skarbu Państwa, a ich prawa i obowiązki przejęli starostowie. Przepisy przejściowe nie określiły jednak organów właściwych w sprawie wykonania prawomocnych decyzji zapadłych w poprzednim stanie prawnym. Wójt podniósł ponadto, że strona zainteresowana wystąpiła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. o ocenę legalności stawu rybnego, zaś Powiatowy Inspektor wystąpił do Starosty S. o wszczęcie postępowania w celu wyegzekwowania obowiązków nałożonych w/w decyzją. Starosta S. postanowieniem z dnia [...] przekazał rozpatrzenie i wykonanie powyższej decyzji wójtowi gminy F. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, postanowieniem z dnia 17 maja 2007 r. (sygn. akt II SO/Rz 9/07) stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania wniosku wójta gminy F. w świetle postanowień art. 15 § 1 pkt 4 ppsa i przekazał rozpatrzenie sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu jako sądowi właściwemu do rozpatrywania sporów kompetencyjnych pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego a organami administracji rządowej w świetle postanowień art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przepis art. 22 Kpa reguluje kwestię dotyczącą sporów o właściwość oraz sporów kompetencyjnych jakie powstają między organami administracji publicznej. Szerzej zagadnienie sporów o właściwość i sporów kompetencyjnych reguluje art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.; dalej: "ustawa ppsa"). Przez spór należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia danej sprawy /spór pozytywny/ albo gdy każdy z organów uważa się za niewłaściwy do załatwienia tej sprawy /spór negatywny/. Spór może powstać w sprawie załatwianej przez organy administracji, należącej do spraw z zakresu administracji publicznej. Z istoty sporu o właściwość i sporu kompetencyjnego wynika, że spór może mieć miejsce w takiej sytuacji prawnej, kiedy istnieje materialnoprawna podstawa do załatwiania przez organ administracji określonej sprawy administracyjnej. W sprawie niniejszej przedmiotem sporu jest to, kto ma rozpatrzyć pismo Z. Z. z dnia [...] stycznia 2007 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z wnioskiem "o rozpatrzenie sprawy związanej z samowolnie zbudowanym stawem rybnym na działkach nr [...] i [...] położonych w L., które są własnością pana E. F." Wniosek p. Z. Z. dotyczy wyegzekwowania obowiązków nałożonych na p. E. F. prawomocną decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w R. z dnia [...] wydaną na podstawie art. 50 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo wodne (Dz. U. Nr 38, poz. 230 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, zobowiązującej E. F. do przywrócenia stanu pierwotnego zmeliorowanych działek [...] i [...] oraz rowu melioracyjnego przebiegającego przez te działki a także do usunięcia gruntu znad przepustu melioracyjnego na rowie [...] oraz ze zjazdu z drogi wspólnej w terminie do dnia 15 grudnia 1994 r. Jak wynika z akt sprawy Pan E. F. nie wykonał nałożonych na niego w decyzji obowiązków. Istota sporu sprowadza się do wskazania organu właściwego do wyegzekwowania obowiązków wynikających z ostatecznej decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w R. z dnia [...]. W niniejszej sprawie zarówno Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego jak i Starosta S. a także Wójt Gminy F. uznali się, w obowiązującym obecnie stanie prawnym, za organy niewłaściwe do przeprowadzenia egzekucji w/w ostatecznej decyzji administracyjnej. Występujący z wnioskiem o rozpatrzenie zaistniałego sporu kompetencyjnego Wójt Gminy F. trafnie wskazał, że nowa ustawa - Prawo wodne z dnia 18 lipca 2001 r. (Dz. U Nr 115, poz. 1229, ze zm) nie określiła organów odpowiedzialnych za egzekucję obowiązków wynikających z ostatecznych decyzji administracyjnych wydanych na podstawie poprzednio obowiązującej ustawy - Prawo wodne z 1974 r. W związku z powyższym dla rozstrzygnięcia sporu powstałego w rozpatrywanej sprawie konieczne jest określenie organu, który w wyniku reformy administracji publicznej posiada obecnie kompetencje przysługujące uprzednio Kierownikowi Urzędu Rejonowego w R. w sprawach dotyczących zmian stanu wody na gruncie. W stanie prawnym obowiązującym na dzień wydania decyzji, której wykonanie jest przedmiotem niniejszej sprawy, kompetencję organów administracyjnych do wydania decyzji w sprawie zmian wody na gruncie określał przepis art. 50 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo wodne. Na gruncie obecnie obowiązującej ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne, kompetencja do wydania takiej decyzji przysługuje wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, zgodnie z art. 29 ust. 3 ustawy. Stosownie do art. 2 § 1 pkt 10 w zw. z art. 5 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity - Dz. U z 2005 r., Nr 229, poz. 1954, ze zm.) organ ten jest również właściwy do przeprowadzenia egzekucji obowiązków wynikających z takiej decyzji. Rozpatrując wniosek p. Z. Z., wójt gminy F. zobowiązany będzie podjąć właściwe, w świetle obowiązującego stanu prawnego, działania w celu wykonania obowiązków nałożonych na p. E. F. decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w R. z dnia [...]. Z przyczyn wymienionych, na podstawie art. 4 i art. 15 par. 1 pkt 4 ustawy ppsa orzeczono jak w sentencji.