II FZ 590/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA (del.) Sławomir Presnarowicz, po rozpoznaniu w dniu 28 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lipca 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 2194/09 pozostawiające bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 28 września 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2004r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zwany dalej WSA, po rozpoznaniu wniosku J. M., dalej również jako: skarżący, na posiedzeniu niejawnym postanowieniem z dnia 14 lipca 2011 roku, sygn. akt III SA/Wa 2194/09, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 28 września 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2004 rok, postanowił pozostawić bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Podstawą prawną powyższego orzeczenia WSA był art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. ), określanej dalej, jako p.p.s.a. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynikało, że skarżący wniósł do WSA o przyznanie prawa pomocy, nie składając jednakże wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Dlatego też, referendarz sądowy pismem z 3 marca 2011 r., przesłał skarżącemu właściwy formularz w celu jego wypełnienia i złożenia w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W zakreślonym terminie skarżący przesłał pismo z 30 marca 2011 r., w którym poinformował, że nie był w stanie zgromadzić wymaganych dokumentów ze względu na zły stan zdrowia. Dodał, że osiąga niskie dochody. W ciągu ostatnich 2 lat nie sprzedał żadnych nieruchomości i ruchomości o wartości ponad 10.000 zł. ponowił prośbę o przyznanie prawa pomocy. Skarżący nie złożył jednakże formularza PPF. W tym stanie rzeczy, referendarz sądowy zarządzeniem z 13 kwietnia 2011 r. pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania. W sprzeciwie od zarządzenia referendarza sądowego, skarżący wniósł o zmianę przedmiotowego zarządzenia oraz o wyznaczenie terminu do wniesienia formularza PPF. WSA odnosząc się do powyższego sprzeciwu zauważał, że przepis art. 257 p.p.s.a. stanowi, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Mając na uwadze fakt, że skarżący mimo, że został wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPF, a wezwanie to jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zostało skarżącemu doręczone w dniu 23 marca 2011 r., to jednak nie złożył wymaganego -wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wniosek zatem w ocenie WSA, należało pozostawić bez rozpoznania. Na powyższe postanowienie, J. M. złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, podtrzymując uprzednio złożony wniosek, wnosząc o przyznanie prawa pomocy i przywrócenie mu terminu do złożenia wymaganego dokumentu PPF. W uzasadnieniu między innymi skarżący wskazywał, że w sprawie już poniósł liczne, znaczne koszty. Jednocześnie ze względu na zły stan zdrowia (koszty leczenia) oraz jego wiek (80 lat), nie był w stanie złożyć wymaganego dokumentu PPF. Dlatego obecnie składa zażalenie, wnosząc o jego uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący nie wykazał naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, jakiegokolwiek przepisu prawa. Podtrzymał jedynie uprzednio złożony wniosek, o przyznanie prawa pomocy. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny jedynie może ponownie powtórzyć stwierdzenia zawarte przez WSA w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że w myśl przepisu art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że taka sytuacja (zaistniałe braki) występuje w razie złożenia wniosku w innej formie niż na urzędowych formularzach, stanowiących załączniki (odrębne dla osób fizycznych i osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej) do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku. Odpowiednie formularze dostępne są w sądach administracyjnych, w urzędach gmin (miast) oraz w internecie pod adresem: www.nsa.gov.pl. (zob. M. Niezgódka-Medek w: A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, B. Gruszczyński: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz; LEX 2011 r.). W orzecznictwie sądowym nie budzi już wątpliwości, że złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w formie innej, niż przewidują przepisy stanowi jego brak formalny (postanowienie NSA z dnia 10 kwietnia 2006 r., I FZ 100/06, ZNSA 2007, nr 4, s. 129, z glosą krytyczną W. Morysa, OSP 2007, z. 12, poz. 138; zob. też uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., I OPS 1/08, ONSA WSA 2008, nr 5, poz. 74: powołanie za: M. Niezgódka-Medek w: A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, B. Gruszczyński: Prawo..., op.cit. ). Mając powyższe na uwadze, w sytuacji gdy również skarżący nie kwestionuje faktu nie złożenia wymaganego prawem - wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, zasadnie WSA pozostawił wniosek J. M. bez rozpoznania. Nie ulega wątpliwości, iż podjęte rozstrzygnięcia sądów administracyjnych nie zamykają skarżącemu drogi do wystąpienia z formularzem o przyznanie prawa pomocy na dalszym etapie postępowania sądowego. Stosownie do przepisu art. 243 § 1 p.p.s.a prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania; wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Skarżący powinien jednak bezwzględnie dopełnić formalności, tj. złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Z przytoczonych powyżej powodów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, mając na uwadze art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. ).