II SA/Go 765/19
Sądy administracyjne2019-12-18
Sygnatura
II SA/Go 765/19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2019-12-18
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gorzowie W
Sędziowie
Grażyna Staniszewska
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.C. na pismo Prezesa Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia [...] września 2019 r. D.C. zaskarżył
do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. pismo Prezesa Sądu Okręgowego [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej z akt sprawy [...] dotyczącej wskazania danych kontaktowych adwokata występującego w tej sprawie. W piśmie tym organ wyjaśnił, że żądana informacja nie jest informacją publiczną, a dostęp do niej regulują odrębne przepisy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi jako bezpodstawnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) zwanej dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie zaś z art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.).
Skarga D.C. wniesiona została na pismo Prezesa Sądu Okręgowego z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...] stanowiące odpowiedź na wniosek skarżącego z dnia [...] czerwca 2019 r. W piśmie tym organ wyjaśnił, że żądana informacja nie jest informacją publiczną, a dostęp do niej regulują odrębne przepisy. Prezes Sądu Okręgowego. nie jest organem zobowiązanym do jej udzielenia w świetle art. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (obecnie t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1429 ze zm. – dalej jako "u.d.i.p."). Pismo to wydane zostało na podstawie przepisów ustawy, zgodnie z którą zaskarżyć do sądu administracyjnego można ostateczną decyzję odmawiającą udostępnienia informacji publicznej oraz decyzję ostateczną umarzającą postępowanie o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).
Wskazane w skardze pismo Prezesa Sądu Okręgowego nie stanowi decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 16 ust. 1 u.d.i.p., zaskarżalnej do sądu na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 u.d.i.p. Nie stanowi ono również aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a brak jest przepisu szczególnego w rozumieniu art. 3 § 3 p.p.s.a. umożliwiającego wskazanie przedmiotowego pisma jako samoistnego przedmiotu zaskarżenia.
Wskazania jednocześnie wymaga, że ocena, czy żądana informacja stanowi w istocie informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p. i czy została skarżącemu prawidłowo udzielona nastąpić może wyłącznie przy rozpatrywaniu przez Sąd skargi na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia określonego wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W sytuacji bowiem, gdy w ocenie wnioskującego żądane informacje stanowią informację publiczną i są w posiadaniu organu, do którego wniosek został skierowany, a podmiot, do którego wnioskujący wystąpił ma inne zdanie w tym zakresie, o czym na piśmie poinformował, to właściwą drogą dochodzenia swoich praw przed sądem jest kwestionowanie tego w drodze skargi na bezczynność.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.