IV U 392/19

<p>Sygnatura akt IV U 392/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>dnia 6 grudnia 2019 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Świdnicy , IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w osobie SSR Magdaleny Piątkowskiej</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 148(1))">art. 148^{<!-- -->1} kpc</a> </p> <p>sprawy z odwołania <span class="anon-block">R. W.</span> </p> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">W.</span> z dnia 10 października 2019 r. , <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> o świadczenie rehabilitacyjne</p> <p>zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">W.</span> i przyznaje powodowi <span class="anon-block">R. W.</span> prawo do świadczenia rehabilitacyjnego na okres 12 miesięcy, licząc od daty wyczerpania zasiłku chorobowego, w wysokości 100% podstawy wymiaru (tj. kwoty będącej podstawą wymiaru składek na ubezpieczenie wypadkowe)</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">R. W.</span> wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">W.</span> o odmowie prawa do świadczenia rehabilitacyjnego. Powód wniósł o zmianę decyzji poprzez przyznanie mu prawa do świadczenia rehabilitacyjnego. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 6 marca 2019 roku uległ wypadkowi przy pracy, na skutek którego przebywał na zwolnieniu chorobowym. W dniu 23 września 2019 roku lekarz orzecznik ZUS orzekł o niezdolności powoda do pracy oraz o istnieniu okoliczności uzasadniających ustalenie uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego na okres 12 miesięcy licząc od daty wyczerpania zasiłku chorobowego. W dniu 10 października 2019 roku ZUS wydał decyzję, w której odmówił powodowi prawa do świadczenia rehabilitacyjnego z uwagi na fakt, iż ten ma ustalone prawo do wojskowej emerytury, co wyłącza możliwość uzyskania świadczenia rehabilitacyjnego. W ocenie powoda powołana przez ZUS przesłanka z art. 18 ust. 7 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa dotyczy jednak jedynie emerytur z systemu powszechnego, nie zaś emerytur wojskowych.</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">W.</span> wniósł o oddalenie odwołania i zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych, podnosząc, że powód od dnia 1 listopada 2004 ma ustalone prawo do emerytury wojskowej, wobec czego nie może nabyć prawa do świadczenia rehabilitacyjnego.</p> <p> <strong> <!-- -->W toku postępowania Sąd ustalił</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu 6 marca 2019 roku powód uległ wypadkowi przy pracy. Następnie został uznany za niezdolnego do pracy na podstawie orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z dnia 23 września 2019 roku. Lekarz orzecznik stwierdził jednak, że w związku z rokowaniem odzyskania zdolności do pracy, istnieją okoliczności uzasadniające ustalenie uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego na okres 12 miesięcy od daty wyczerpania zasiłku chorobowego; świadczenie rehabilitacyjne pozostaje w związku z wypadkiem przy pracy. Powód złożył do ZUS wniosek o świadczenie rehabilitacyjne w związku z niezdolnością do pracy spowodowaną wypadkiem przy pracy.</p> <p>Dowód:</p> <p> <em> <!-- -->orzeczenie lekarza orzecznika ZUS k. 10</em> </p> <p> <em> <!-- -->dokumentacja medyczna i skierowanie do szpitala k. 11-13</em> </p> <p> <em> <!-- -->akta ZUS (w załączeniu) </em> </p> <p>Powód od dnia 1 listopada 2004 roku ma ustalone prawo do emerytury wojskowej.</p> <p>Dowód:</p> <p> <em> <!-- -->decyzja o odmowie prawa do świadczenia rehabilitacyjnego k. 8</em> </p> <p> <em> <!-- -->akta ZUS (w załączeniu) </em> </p> <p>Sąd ustalił stan faktyczny w oparciu o wszystkie zgromadzone w sprawie dowody, albowiem uzupełniały się one wzajemnie dając pełny obraz sprawy.</p> <p> <strong> <!-- -->W tak ustalonym stanie faktycznym</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył:</strong> </p> <p> Odwołanie należało uwzględnić.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021991673" title="Ustawa z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych - Dz. U. z 2002 r. Nr 199, poz. 1673 (art. 6;art. 6 ust. 1;art. 6 ust. 1 pkt. 2)">art. 6 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych</a> świadczenie rehabilitacyjne z tytułu wypadku przy pracy przysługuje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy; przysługuje ono przez okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy, w wysokości 100% podstawy wymiaru zasiłku chorobowego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021991673" title="Ustawa z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych - Dz. U. z 2002 r. Nr 199, poz. 1673 (art. 9;art. 9 ust. 1)">art. 9 ust. 1</a> w zw. z art. 24 powołanej ustawy). Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990600636" title="Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - Dz. U. z 1999 r. Nr 60, poz. 636 (art. 18;art. 18 ust. 7)">art. 18 ust. 7 ustawy z dnia 25 czerwca 1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa</a>, znajdującego zastosowanie wobec treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021991673" title="Ustawa z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych - Dz. U. z 2002 r. Nr 199, poz. 1673 (art. 7)">art. 7 ustawy z dnia 30 października 2002 roku</a>, świadczenie rehabilitacyjne nie przysługuje osobie uprawnionej do jednego ze świadczeń enumeratywnie wymienionych w tym przepisie, w tym m.in. do emerytury.</p> <p>Pozwany, powołując się na art. 18 ust. 7 ustawy, odmówił powodowi prawa do świadczenia rehabilitacyjnego, w niniejszej sprawie należało zatem ustalić, czy emerytura wojskowa mieści się w zakresie pojęcia „emerytura” w rozumieniu tego przepisu.</p> <p>Należy mieć na uwadze, że prawo do świadczenia rehabilitacyjnego wyłączone jest tylko w tych okolicznościach, które wyczerpująco i wyraźnie określone zostały w art. 18 ust. 7 ustawy zasiłkowej. Przepis ten nie obejmuje emerytur wojskowych, a więc świadczeń przyznawanych na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940100036" title="Ustawa z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin - Dz. U. z 1994 r. Nr 10, poz. 36 ()">ustawy z dnia 10 grudnia 1993 roku o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin</a>. Emerytury wojskowe są wyjęte z systemu ubezpieczeń społecznych, do których należy m.in. ubezpieczenie emerytalne. Art. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z FUS wyraźnie wyodrębnia z powszechnego systemu emerytalnego emerytury żołnierzy zawodowych. Powyższe oznacza, że prawo do świadczenia rehabilitacyjnego jest wyłączone jedynie w sytuacji otrzymywania emerytury z systemu ubezpieczeń społecznych. Taki kierunek wykładni art. 18 ust. 7 ustawy zasiłkowej jest ugruntowany w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. wyrok z dnia 26 marca 2015 roku, sygn. akt II UK 145/14 i przywołane tam orzeczenia). Argumenty leżące u podstaw zaskarżonej decyzji ZUS i powtórzone w odpowiedzi na odwołanie należy zatem uznać za nietrafne.</p> <p>Stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 148(1);art. 148(1) § 1)">art. 148^{<!-- -->1} § 1 k.p.c.</a>, sąd może rozpoznać sprawę na posiedzeniu niejawnym, gdy po złożeniu przez strony pism procesowych i dokumentów uzna - mając na względzie całokształt przytoczonych twierdzeń i zgłoszonych wniosków dowodowych - że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne. Z uwagi na to, że w niniejszej sprawie źródłem sporu była nie sfera faktów, a jedynie aspekty prawne, tj. wykładnia pojęcia „emerytury”<br/>w rozumieniu art. 18 ust. 7 ustawy zasiłkowej, Sąd uznał, że przeprowadzenie rozprawy nie było konieczne dla rozstrzygnięcia sprawy.</p> <p>Z powyższych względów, rozpoznając sprawę w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 148(1);art. 148(1) § 1)">art. 148^{<!-- -->1} § 1 k.p.c.</a>, Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477^{<!-- -->14} § 2 k.p.c.</a> zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł co do istoty sprawy, przyznając powodowi prawo do świadczenia rehabilitacyjnego na okres 12 miesięcy, licząc od daty wyczerpania zasiłku chorobowego, w wysokości 100% podstawy wymiaru ( art.9 ust.1 i 2 ustawy z dnia 30 października 2002 roku</p> </div>