I SA/Sz 599/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bolesław Stachura po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu [...] października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jej skargi na decyzję Zarządu Województwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu środków otrzymanych w ramach umowy o dofinansowanie projektu wraz z odsetkami za zwłokę p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Spółdzielnia Socjalna "[...]" w B. (dalej: "skarżąca", "spółdzielnia") pismem z dnia [...] czerwca 2021 r. złożyła skargę na decyzję Zarządu Województwa z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu środków otrzymanych w ramach umowy o dofinansowanie projektu wraz z odsetkami za zwłokę. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 2 oraz art. 61 § 3 p.p.s.a., z uwagi na uzasadnione niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. W motywach wniosku, skarżąca wskazała, że konieczność zwrotu [...] zł może stanowić realne zagrożenie dla prowadzonej przez skarżącą działalności, spowodować zachwianie płynności finansowej. Wobec okoliczności, że w sprawie pojawiły się liczne niejasności, kwestie sporne, niewyjaśnione przez organ II instancji, wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości należy uznać za uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.) - zw. dalej: "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę (art. 61 § 6 pkt 1 p.p.s.a.) albo uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a.). Wskazać należy, że rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd związany jest zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Są nimi niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody - nie każdej, a jedynie znacznej - oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych od odwrócenia skutków, i to wnioskodawca - strona postępowania obciążona została obowiązkiem ich przedstawienia. Poprzez wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien być wnikliwie oraz w odpowiedni sposób uzasadniony, a zawarta w nim argumentacja powinna być spójna, poparta faktami i odnoszącymi się do nich dowodami uzasadniającymi jego rozpoznanie. I to strona powinna wskazać konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie (por. postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku z dnia 5 września 2008r. sygn. akt II SA/Gd 652/08, LEX nr 477258). Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W szczególności nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego samo powołanie się na przesłankę ustawową niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków czyli powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Ocena czy w danej sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy do sądu, z tym, że w znacznym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej przez stronę we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Brak bowiem spełniającego powyższe warunki uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. W rozpoznawanej sprawie skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w petitum skargi. Przedstawiając argumentację, przemawiającą za jego zasadnością wskazała jedynie, że wykonalność decyzji spowoduje uzasadnione niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Powyższe skarżąca wywodzi z wysokości kwoty, którą zobowiązana jest zwrócić na mocy zaskarżonej decyzji (38.525,19 zł). W jej ocenie zwrot tej kwoty zagrozi działalności i może zachwiać jej płynnością finansową. Wniosek nie został poparty żadnymi dokumentami źródłowymi, z których wynikałaby sytuacja majątkowa spółdzielni. Natomiast, z akt sprawy dotyczących wniosku o przyznanie skarżącej prawa pomocy, wynika, że spółdzielnia prowadzi działalność usługową w zakresie usług opiekuńczych zgonie z klasyfikacją PKD – "pomoc społeczna bez zakwaterowania dla osób w podeszłym wieku i osób niepełnosprawnych". Ostatni rok obrotowy zakończyła stratą w wysokości [...] zł. Zgromadzone na rachunku bankowym środki finansowe to dotacje na realizację programów współfinansowanych ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...]. Wartość środków własnych Spółdzielni stanowi kwota [...]zł – przeznaczona na bieżące koszty działalności. Majątek spółdzielni określono w wysokości [...] zł, wartość środków trwałych wynosi [...] zł. Stan środków pieniężnych na czterech rachunkach bankowych spółdzielni wynosił na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku o prawo pomocy odpowiednio: [...] zł, [...] zł, [...] zł, [...] zł. Odnosząc powyższe do regulacji art. 61 § 3 p.p.s.a. podnieść należy, że skarżąca nie wskazała konkretnie, z czego miałoby wynikać niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków lub niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. W ocenie Sądu nie można podzielić argumentacji skarżącej, że wykonanie decyzji będzie niosło negatywne konsekwencje finansowe w postaci utraty płynności finansowej. Sąd wskazuje, że zaledwie hasłowe wskazanie na taką obawę nie jest wystarczające do uznania, iż spółdzielnia spełnia warunki do wstrzymania wykonania decyzji. Skarżąca posiada znaczny majątek i to o wartości przekraczającej wartość koniecznych do zwrotu środków określonych zaskarżoną decyzją, jak wynika to, z oświadczenia skarżącej złożonego do wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zauważyć również trzeba, że mimo podnoszonej argumentacji o złej kondycji skarżąca nie złożyła wniosku o ogłoszenie upadłości, ani nie zawiesiła działalności gospodarczej, a więc kontynuuje działalność. W tych okolicznościach należy stwierdzić, że skarżąca nie wykazała, że ewentualne wyegzekwowanie kwoty określonej zaskarżaną decyzją tj. [...] zł mogłoby wiązać się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Dodać przy tym należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1799/11 opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń NSA na stronie internetowej cbois.nsa.gov.pl). Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że kwestia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie ma związku z merytoryczną zasadnością skargi. Sąd ocenia wniosek jedynie pod kątem wyżej cytowanych przesłanek. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.