II SA/Ol 773/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi spółki A na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zasądzić od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA/pos.1- sentencja postanowienia UZASADNIENIE Spółka A wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w sprawie zawieszenia postępowania. Domagając się jego uchylenia, skarżąca zarzuciła 1) naruszenie art. 201 § 1 pkt 2 w zw. z art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 Ordynacji podatkowej, poprzez bezpodstawne utrzymanie w mocy postanowienia o zawieszeniu postępowania, pomimo, że postanowienie o zawieszeniu postępowania wydane w pierwszej instancji nie było uzasadnione ziszczeniem się przesłanek, o jakich mowa w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, uzasadniającej zawieszenie postępowania; 2) naruszenie art. 212 w zw. z art. 127, art. 239 a, art. 239 e oraz w szczególności w zw. z art. 223, art. 226, art. 227, art. 228, art. 229, art. 233, art. 235 Ordynacji podatkowej, poprzez błędną wykładnię systemową art. 212 Ordynacji podatkowej w związku z w/w przepisami. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o umorzenie postępowania sądowo administracyjnego. Stwierdził, iż w niniejszej sprawie doszło do naruszenia art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, wobec czego należało w całości uwzględnić skargę strony. Z tej przyczyny uchylił w całości wydane przez siebie w toku obu instancji administracyjnych postanowienia w kwestii zawieszenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm., w skrócie: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia m.in. w sytuacji, gdy w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Sytuacja taka będzie miała miejsce między innymi, gdy zaskarżone rozstrzygnięcie zostanie pozbawione bytu prawnego wskutek skorzystania przez organ, który je wydał, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. i uchylenia go. Przepis ten umożliwia organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, uwzględnienie skargi w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie organ odwoławczy skorzystał z tego uprawnienia i postanowieniem z dnia "[...]" uwzględnił skargę w całości, uchylając postanowienia wydane w obu instancjach administracyjnych. W związku z powyższym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia. O kosztach postępowania postanowiono w myśl art. 201 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., skarżącemu przysługuje ich zwrot od organu.