II C 1419/18

<p>II C 1419/18</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pozwem z dnia 12 marca 2018 r. powód <span class="anon-block">W. K.</span> wniósł o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block"> Towarzystwa (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> tytułem zadośćuczynienia za śmierć osoby bliskiej kwoty 60.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 20 kwietnia 2015 r. do dnia zapłaty i kosztów postępowania (k. 1 – 4 pozew).</p> <p>W uzasadnieniu swego żądania powód wskazał, że dochodzona kwota ma być uzupełnieniem otrzymanego od towarzystwa ubezpieczeniowego zadośćuczynienia za śmierć ojca.</p> <p>Pozwany w odpowiedzi na pozew z dnia 6 maja 2019 r. wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów postępowania (k. 46 – 47).</p> <p>W uzasadnieniu swego stanowiska pozwany wskazał, że wypłacił już powodowi kwotę 15.000 zł za poniesioną szkodę i dochodzona kwota jest zdecydowanie wygórowana.</p> <p>Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>W dniu 20 sierpnia 2012 r. w gminie <span class="anon-block">P.</span> doszło do wypadku drogowego, w wyniku którego zginął ojciec powoda <span class="anon-block">Z. K.</span>.</p> <p>Sprawca zdarzenia <span class="anon-block">J. W.</span> został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">P.</span> z dnia 28 września 2017 r. w sprawie II K 338/18 (k. 13 – 13v kopia wyroku, okoliczność bezsporna).</p> <p>Zmarły w dacie zdarzenia miał 77 lat. Mieszkał z żoną <span class="anon-block">R. K.</span>. Żona zmarłego otrzymała od <span class="anon-block"> Towarzystwa (...)</span> kwotę 30.000 zł tytułem zadośćuczynienia, kwotę 15.000 zł tytułem znacznego pogorszenia sytuacji życiowej, zwrot kosztów pogrzebu oraz około 80.000 zł w wyniku wygranej sprawy sądowej przeciwko pozwanemu towarzystwu (okoliczności bezsporne).</p> <p>Zmarły pozostawił dwóch dorosłych synów, od wielu lat mieszkających oddzielnie.</p> <p>Jeden z synów <span class="anon-block">J. K.</span> otrzymał od pozwanego towarzystwa kwotę 15.000 zł tytułem zadośćuczynienia. <span class="anon-block">J. K.</span> wystąpił z powództwem o zapłatę przeciwko <span class="anon-block"> Towarzystwu (...)</span> i nieprawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">G. M.</span>z dnia 4 czerwca 2019 r. w sprawie I C 339/18 zasądzono na jego rzecz kwotę 25.000 zł z odsetkami i kosztami postępowania (k. 68 – 73).</p> <p>Powód około 30 lat temu wyprowadził się z domu rodzinnego. Relacje powoda z ojcem były bliskie, ciepłe. Powód regularnie odwiedzał rodziców, spędzał z nimi święta i różne rodzinne uroczystości. W okresie wakacji przywoził do domu rodzinnego swoją córkę. Ojciec powoda mimo 77 lat był człowiekiem aktywnym, sprawnym fizycznie.</p> <p>Powód był bardzo zżyty z ojcem i boleśnie przeżył jego śmierć. Wspólnie z bratem zorganizował pogrzeb ojca.</p> <p>Córka powoda, jako wnuczka zmarłego uzyskała wyrokiem Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">P.</span>zadośćuczynienie w wysokości 20 000 zł.</p> <p>Powyższy stan faktyczny był bezsporny między stronami i Sąd ustalił go na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, zeznań świadka <span class="anon-block">J. K.</span> (k. 74v), przesłuchania powoda w charakterze strony (k. 57 – 57v, 74v).</p> <p>Zebranym dowodom Sąd dał wiarę bo nie pozostawały ze sobą w sprzeczności, wzajemnie się uzupełniały i korelowały ze stanem faktycznym ustalonym w sprawie I C 339/18 zakończonej przed SR w <span class="anon-block">G. M.</span> </p> <p>Sąd zważył co następuje:</p> <p>Powództwo zostało udowodnione co do zasady, a w części także co do wysokości.</p> <p>Kwestią sporną była natomiast wysokość zadośćuczynienia.</p> <p>Swoje roszczenie powód opierał na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 446;art. 446 § 1)">art. 446 par. 1 kc</a> zgodnie z którym Sąd może przyznać najbliższym członkom rodziny zmarłego odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.</p> <p>Niewątpliwie tragiczna śmierć ojca, nawet dla osoby dorosłej i samodzielnej jest olbrzymim przeżyciem i wstrząsem psychicznym, czego konsekwencje powód do dzisiaj przeżywa.</p> <p>Z zebranego materiału dowodowego wynika, że relacje powoda z ojcem były bardzo zażyłe. Syn utrzymywał bliskie kontakty z ojcem, często go odwiedzał.</p> <p>Dokonując oceny materiału dowodowego należy także mieć na uwadze wiek zmarłego i fakt, że ojciec i syn byli niezależni finansowo, od około 30 lat nie mieszkali już razem. Powód będąc dorosłym mężczyzną samodzielnie radził sobie ze świadomością o śmierci ojca, jego stan nie był aż tak poważny, by musiał korzystać z pomocy medycznej.</p> <p>Przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia Sąd miał na uwadze ugruntowane orzecznictwo SN i wskazówki w nim zawarte, bowiem przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a> nie zawierają żadnych kryteriów w tej mierze. Sąd wziął pod uwagę, że wysokość zadośćuczynienia ma charakter kompensacyjny i musi przedstawiać jakąś ekonomicznie odczuwalną wartość, nie może być nadmierna w stosunku do doznanej krzywdy i powinna być w rozsądnych granicach (vide: wyrok SN z dnia 24 czerwca 1965 r. I PR 203/65, OSPiKA 1966, poz.92).</p> <p>Na całokształt okoliczności sprawy wpływa także fakt, że powód otrzymał od ubezpieczyciela przed wytoczeniem powództwa kwotę 15.000 zł w związku z zaistniałym zdarzeniem.</p> <p>W ustaleniu wysokości zadośćuczynienia, którego przyznanie zależy od uznania Sądu, obowiązuje także zasada miarkowania wyrażająca się w uwzględnieniu wszystkich okoliczności i skutków zdarzenia, a celem zadośćuczynienia jest wyłącznie złagodzenie doznanej krzywdy. Sąd bierze również pod uwagę takie okoliczności jak wiek poszkodowanego, czas trwania cierpień, stosunki majątkowe i poziom życia w miejscu zamieszkania poszkodowanego.</p> <p>Istotną okolicznością jest także to, że brat powoda uzyskał przed Sądem I instancji zadośćuczynienie w kwocie 25.000 zł. W ocenie Sądu brak jest przesłanek by różnicować sytuację obu synów zmarłego, których roszczenia są tożsame i oparte na analogicznym stanie faktycznym.</p> <p>Te wszystkie okoliczności pozwoliły Sądowi uznać, że zasądzona kwota nie jest ani rażąco wygórowana, ani też rażąco niska i odpowiada średniej zasądzanych kwot w tego typu procesach, na co zresztą zwrócił uwagę pozwany w odpowiedzi na pozew, a dalej idące żądanie powoda Sąd oddalił jako niewspółmierne do poniesionej krzywdy (pkt 2 wyroku)</p> <p>Odsetki Sąd przyznał od dnia wyrokowania, bowiem zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem (vide: wyroki SN: z dnia 4 września 1998 r. II CKN 875/97, z dnia 8 grudnia 1997 r. I CKN 361/97, z dnia 9 stycznia 1998 r. III CKN 301/97, z dnia 9 września 1999r. II CKN 477/98), ustalenie wysokości zadośćuczynienia według stanu rzeczy istniejącego w chwili zamknięcia rozprawy, jego jednorazowość oraz nadal waloryzacyjny charakter odsetek uzasadnia przyznanie ich od daty wyrokowania przez sąd pierwszej instancji.</p> <p>Rozstrzygając o kosztach postępowania Sąd oparł się na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 kpc</a> znosząc je wzajemnie wobec częściowego uwzględnienia powództwa.</p> <p>Wobec powyższego Sad orzekł jak w sentencji.</p> </div>