I SA/Ke 264/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta, Sędzia WSA Ewa Rojek (spr.), Protokolant Starszy inspektor sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi W.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku rolnego za 2020 r. oddala skargę UZASADNIENIE 1.1 Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: kolegium) decyzją z [...] nr [...] uchyliło decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z [...] nr [...] w przedmiocie wymiaru W.G. i J.G. podatku rolnego za 2020 r. w kwocie 72 zł i ustaliło wymiar tego podatku w wysokości 69 zł. 1.2 Kolegium na podstawie wypisu z rejestru gruntów Starostwa Powiatowego w S. z 4 marca 2020 r. ustaliło, że stanowiąca własność W.G. i J.G. działka nr [...] sklasyfikowana została jako: łąki trwałe Ł IV o powierzchni 0,89 ha, łąki trwałe Ł V o powierzchni 0,42 ha, łąki trwałe Ł VI o powierzchni 0,08 ha, grunty pod rowami W-ŁIV o powierzchni 0,0430 ha, grunty pod rowami W-ŁV o powierzchni 0,0240 ha oraz grunty pod rowami W-ŁVI o powierzchni 0,0230 ha. Jako podstawy prawne decyzji organ wskazał art. 1, art. 2 ust. 1 i art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 333), dalej: ustawy p.r. Wskazał, że na podstawie art. 12 ust. 1 tej ustawy, grunty w V i VI klasie bonitacyjnej podlegają ustawowemu zwolnieniu. Wyjaśnił również, że dokonując wymiaru podatku organ pierwszej instancji pominął zapis art. 7 ust. 4 ustawy p.r., który nakazuje przeliczenie gruntów pod rowami na hektary przeliczeniowe według przelicznika 0,20 ha. Podatnik jest właścicielem takiego gruntu o powierzchni 0,0430 ha, który stanowi 0,0086 ha przeliczeniowego. Organ ujął w tabeli ww. grunty, ich powierzchnie w hektarach oraz w hektarach przeliczeniowych. Na tej podstawie wyliczył kwotę podatku rolnego w wysokości 69 zł. Wyjaśnił, że liczbę hektarów przeliczeniowych ustala się na podstawie powierzchni, rodzajów i klasy użytków rolnych, które wynikają z ewidencji gruntów i budynków, oraz zaliczenia ich do jednego z czterech okręgów podatkowych. Powołał art. 21 ustawy z 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 276), zgodnie z którym podstawę wymiaru podatków stanowią dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Wyjaśnił, że zapisami tej ewidencji jest związany, a jeżeli podatnik się z nimi nie zgadza, winien zgłosić swoje wątpliwości do organu geodezyjnego – Starostwa Powiatowego w S. Podniósł również, że strona na poparcie argumentów o sfałszowaniu zapisów ewidencyjnych nie załączyła żadnych dokumentów potwierdzających jej twierdzenia. 2.1 Skargę na decyzję kolegium złożył W.G.. Nie zgodził się treścią decyzji. Jego zdaniem, kolegium powinno tylko uchylić decyzję organu pierwszej instancji i nie orzekać o wymiarze podatku. Sąd winien zaś zwrócić się do Starosty Powiatowego w S. z wnioskiem o uregulowanie ewidencji. Wniósł o załączenie do skargi dokumentów z tego organu. Wskazał, że na działce znajduje się staw. 3.1 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: 4.1 Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast w myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: ustawy p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 4.2 Na wstępie należy wskazać, że stan faktyczny ustalony przez organ znajduje potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Ustalenia te Sąd w całości podziela, przyjmując je za własne. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Spór dotyczy prawidłowości opodatkowania podatkiem rolnym działki nr 1349, której W.G. jest właścicielem. Organ ustalił skarżącemu podatek rolny za 2020 r. uwzględniając dane z ewidencji gruntów i budynków dotyczące opodatkowanych gruntów. Skarżący nie zgadzając się z rozstrzygnięciem zarzucił nieprawidłowości w ewidencji. Sąd stwierdził, że prawidłowe jest stanowisko organu. 4.3 Zgodnie z art. 1 ustawy z 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 333), dalej: ustawy p.r., opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego – art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy p.r. Stosownie do treści art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy p.r., podatnikami podatku rolnego są osoby fizyczne będące właścicielami gruntów. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 276 ze zm.), podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy p.r., wysokość podatku rolnego wynosi od 1 ha przeliczeniowego gruntów, o których mowa w wyżej powołanym art. 4 ust. 1 pkt 1 - równowartość pieniężną 2,5 q żyta, obliczoną według średniej ceny skupu żyta za 11 kwartałów poprzedzających kwartał poprzedzający rok podatkowy. Przepis art. 6 ust. 3 ustawy p.r. stanowi z kolei, że rady gmin są uprawnione do obniżenia cen skupu określonych w ust. 2, przyjmowanych jako podstawa obliczania podatku rolnego na obszarze gminy. Na tej podstawie Rada Miejska w O. uchwałą nr [...] nr [...] r. w sprawie obniżenia ceny skupu żyta przyjmowanej jako podstawa obliczania podatku rolnego na obszarze Miasta i Gminy O. ustaliła, że obniża cenę skupu żyta do ceny 44,00 zł za 1dt, przyjmowanej jako podstawa obliczania podatku rolnego. Oznacza to, że stawka podatku rolnego od 1 ha przeliczeniowego wyniosła w 2020 r. 110 zł. 4.4 Wypis z rejestru gruntów z 4 marca 2020 r. wskazuje, że działka nr [...] to łąki trwałe Ł V o powierzchni 0,42 ha, łąki trwałe Ł VI o powierzchni 0,08 ha, grunty pod rowami W-ŁV o powierzchni 0,0240 ha oraz grunty pod rowami W-ŁVI o powierzchni 0,0230 ha. Zgodnie z treścią art. 12 ust. 1 ustawy p.r., zwolnione są one z podatku rolnego. W zakresie gruntu pod rowami W-ŁIV o powierzchni 0,0430 ha, organ, biorąc pod uwagę treść przepisu art. 4 ust. 7 pkt 2 ustawy p.r., ustalił, że powierzchnia ta wynosi 0,0086 ha przeliczeniowego. Natomiast na podstawie art. 4 ust. 5 tej ustawy ustalił, że powierzchnia łąk wynosi 0,6230 ha przeliczeniowego. 4.5 Powyższe ustalenia zostały w pełni prawidłowo poczynione przez kolegium. Słusznie organ ten powołał również przepis art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, do którego odsyła treść art. 1 ustawy p.r. Wynika z nich, że dopóki w ewidencji wpisany jest określony sposób klasyfikacji gruntu, dopóty organ jest zobligowany do jego przyjmowania podczas ustalania rodzaju i wysokości podatku od tego gruntu. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyjaśniono, że użyty w art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne zwrot "wymiar podatku" należy interpretować w ten sposób, że przy ustalaniu zobowiązania podatkowego w podatku rolnym winny zostać uwzględnione zarówno elementy przedmiotowe, jak i podmiotowe zawarte w ewidencji gruntów i budynków, przy czym informacje dotyczące funkcji (użytkowego przeznaczenia) gruntu mają dla organu podatkowego charakter wiążący i nie mogą być przezeń samodzielnie korygowane w ramach postępowania podatkowego, bez zmiany tych wpisów w ewidencji gruntów (por. np. wyroki z 13 stycznia 2015 r. II FSK 3226/12 i z 13 maja 2015 r. II FSK 1116/14, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Reguła bezwzględnego związania danymi ewidencyjnymi może zostać w ramach postępowania podatkowego podważona tylko w wyjątkowych sytuacjach, gdy oparcie się na danych ewidencyjnych pozostawałoby w sprzeczności z innymi bezwzględnie obowiązującymi regulacjami prawnymi. W przedmiotowej sprawie żadna taka sytuacja nie zachodzi. Przedmiot opodatkowania został prawidłowo ustalony na podstawie wypisu z ewidencji gruntów i budynków. Kwestionowanie tego dokumentu w postępowaniu podatkowym nie jest zaś prawnie dopuszczalne. Podatnik nie przedłożył przy tym żadnych konkretnych dokumentów podważających, jego zdaniem, prawidłowość danych zawartych w rejestrze. Nie było zatem możliwe odniesienie się do nich przez organy podatkowe. Wnioskowanie w skardze o dołączenie dokumentów ze Starostwa Powiatowego w S. nie może odnieść oczekiwanego przez skarżącego skutku. Postępowanie przed sądami administracyjnymi nie stanowi drogi prawnej ustalania, kwestionowania lub weryfikowania stanu w jakim znajduje się nieruchomość będąca przedmiotem opodatkowania podatkiem rolnym. Sąd bada, czy decyzja jest prawidłowa na dzień jej wydania, co oznacza, że ocenia, czy organ uwzględnił do wymiaru podatku aktualny w dacie procedowania przez organ wypis z ewidencji gruntów i budynków. Miało to miejsce w przedmiotowej sprawie, gdzie organ oparł decyzję o wypis z 4 marca 2020 r. Nawet jeśli jednak podatnik uruchomi stosowny tryb zmiany danych w ewidencji, to dopóki ewidencja ta nie zostanie zmieniona w przewidzianym prawem trybie administracyjnym, dane te nie mogą być korygowane ani przez organ ani przez sąd. Do czasu zmiany ewidencji gruntów i budynków obowiązujące w niej zapisy wiążą w tym przedmiocie wszystkie organy i sądy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 czerwca 2013 r., II FSK 2043/11). 4.6 Podsumowując, Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie znalazł podstaw do zakwestionowania decyzji kolegium. Organ ten w sposób w pełni uprawniony zastosował przepis art. 233 § 1 pkt 2 lit. a/ Ordynacji podatkowej, tzn. uchylił decyzję organu pierwszej instancji i korygując wyliczenia w zakresie powierzchni gruntów stanowiących rowy ustalił wymiar podatku w prawidłowej wysokości. Sąd nie dopatrzył się także żadnych uchybień w zakresie stosowania przez ten organ prawa materialnego. Zarówno podmiot jak i przedmiot opodatkowania w niniejszej sprawie został ustalony prawidłowo. Organ zastosował także właściwe stawki podatkowe i przyjął poprawną wielkość podstawy opodatkowania. Spowodowało to ustalenie wobec skarżącego prawidłowej wysokości podatku rolnego. 4.7 Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.