III SA/Wa 1927/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hieronim Sęk po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Pismem datowanym na dzień 26 maja 2008 r. C. Sp. z o.o. - Skarżąca w niniejszej sprawie, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] marca 2008 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Przy piśmie z dnia 23 września 2008 r. skierowanym do pełnomocnika Skarżącej przesłano odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 września 2008 r. o wezwaniu do uiszczenia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego pisma - wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Przy kolejnym piśmie wezwano pełnomocnika Skarżącej do nadesłania oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania Skarżącej przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Ze znajdującego się w aktach sprawy "Potwierdzenia odbioru" wynika, że korespondencja została doręczona na adres pełnomocnika Skarżącej w dniu 6 października 2008 r. W dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych na dzień 23 października 2008 r. nie stwierdzono wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego do sprawy o sygn. akt III SA/Wa 1927/08, do którego uiszczenia Skarżąca została wezwana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skargę należało odrzucić. Jeżeli pismo strony - pismem takim jest między innymi skarga - nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, o czym stanowi art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.". W sytuacji nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Zgodnie z dyspozycją art. 67 § 5 P.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Z kolei pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy (tj. akt sądowych) pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa, o czym stanowi art. 37 § 1 P.p.s.a. Według zaś art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma w postępowaniu sądowym należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa do akt sądowych. Zgodnie natomiast z dyspozycją art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały; pismem takim jest między innymi skarga. Jeśli zatem należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie wezwano do uiszczenia należnego wpisu oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi w sposób prawidłowy. W zarządzeniu oraz wezwaniu zawarto pouczenie o skutkach ich niewykonania w terminie, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi. Termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1927/08 zaczął biec w dniu 7 października 2008 r. i upłynął w dniu 13 października 2008 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Jak już wspomniano do dnia 23 października 2008 r. Skarżąca mimo wezwania nie uiściła należnego wpisu. Skarżąca nie uzupełniła również pozostałych braków formalnych skargi. W tej sytuacji skargę należało odrzucić. Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.