III SA/Wa 2778/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi P. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia oddalającego jako nieuzasadnione zarzuty zgłoszone na postępowanie egzekucyjne oraz umorzenia postępowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia UZASADNIENIE Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. uchylił postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. oddalające jako nieuzasadnione zarzuty zgłoszone na postępowanie egzekucyjne oraz umorzył postępowanie przed organem I instancji - Dyrektorem Izby Celnej w W. Skarżący pismem z dnia 4 listopada 2014 r. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W jego uzasadnieniu wskazał, że konsekwencją jego wydania jest działanie polegające na dokonaniu zajęcia nieruchomości przez właściwy miejscowo i rzeczowo Urząd Skarbowy w W., który uczynił to na mocy zajęcia z [...] października 2014, nr [...]. W ocenie Skarżącego istnieje nie tylko realne niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody, ale również trudnych do odwrócenia skutków działań Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej jako "ppsa", Sąd może wstrzymać w drodze postanowienia wykonanie aktu organu administracji, jeżeli zaistnieją określone w tym przepisie warunki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie o uchyleniu postanowienia Dyrektora Izby Celnej w W. oraz umorzeniu postępowania przed organem I instancji - Dyrektorem Izby Celnej w W. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Postanowienie to nie obliguje strony skarżącej do jakiegokolwiek działania. W rzeczywistości problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy określonego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Nadto nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne (por. Tadeusz Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 217). W związku z powyższym stwierdzić należało, że wniosek Skarżącego nie mógł podlegać pozytywnemu rozpoznaniu. Jedyna możliwa ingerencja sądu w postępowanie egzekucyjne na zasadzie ochrony tymczasowej ma miejsce bowiem wówczas, gdy przedmiotem sprawy jest decyzja lub inny akt administracji publicznej podlegający przymusowemu wykonaniu w drodze egzekucji. W tym przypadku dotyczyłoby to decyzji podatkowej wobec Skarżącego. Tymczasem przedmiotem niniejszej sprawy jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. o uchyleniu postanowienia Dyrektora Izby Celnej w W. oraz umorzeniu postępowania przed organem I instancji - Dyrektorem Izby Celnej w W., którym orzekł o odmowie uznania zgłoszonych przez Skarżącego zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Wstrzymanie wykonania takiego postanowienia, nie spowoduje pozytywnych dla Skarżącego skutków w postępowaniu egzekucyjnym. Inaczej mówiąc, wstrzymanie wykonania jest bezprzedmiotowe w sytuacji, gdy zaskarżone postanowienie nie podlega w ogóle wykonaniu. Do takiego właśnie rodzaju postanowień należy postanowienie o umorzeniu postepowania w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, postanowił jak w sentencji.