III SA/Wa 2319/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Skarżąca M. W., skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zakwestionowała postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. W skardze wniosła o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2020 r. starszy referendarz sądowy odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy z uwagi na brak nadesłania dokumentów obrazujących jej sytuację materialną. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 19 lutego 2021 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. W odpowiedzi, ponownie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 6 maja 2021 r. sygn. akt III SPP/Wa 146/21 starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania z uwagi na brak nadesłania urzędowego formularza PPF. Zarządzenie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 czerwca 2021 r. W piśmie z dnia 20 lipca 2021 r. wezwano Skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. W odpowiedzi Skarżąca po raz trzeci złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 27 września 2021 r. sygn. akt III SPP/Wa 469/21 odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie z uwagi brak przedstawienia dokumentów obrazujących jej sytuację materialną. Postanowieniem z dnia 3 listopada 2021 r. sygn. akt III SPP/Wa 469/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy ww. postanowienie z dnia 27 września 2021 r. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka listowa polecona zawierająca wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu została doręczona Skarżącej 26 lipca 2021 r. W dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych na 3 listopada 2021 r. nie stwierdzono wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego, do którego uiszczenia Skarżąca została wezwana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej zwana: "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały; pismem takim jest między innymi skarga. Jeśli zatem należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczone zostało Skarżącej – 26 lipca 2021 r. Należy zauważyć, że w zarządzeniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w terminie. Wobec doręczenia wezwania 26 lipca 2021 r. siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał 2 sierpnia 2021 r. Z zapisów w rejestrze sądowym wynika, że do 3 listopada 2021 r. wpisu nie uiszczono. Podkreślenia wymaga, że złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie wyznaczonym do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi nie przerywa biegu tego terminu. Prawomocna odmowa przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych powinna prowadzić do podjęcia czynności wpływających na przebieg postępowania, przesunąć jego tok na kolejny etap. Nie jest tak, że strona może na określonym etapie wielokrotnie i bezpodstawnie ponawiać wnioski o przyznanie prawa pomocy, dopuszczenie takiej praktyki prowadziłoby do blokowania toku postępowania. Kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie może dotyczyć etapu, w stosunku do którego prawomocnie orzeczono o braku podstaw do przyznania takiej pomocy i wywoływać skutków z mocą wsteczną (por. postanowienie NSA z 22 marca 2017 r., I OZ 634/17, postanowienie NSA z 27 sierpnia 2019 r., I OZ 716/19). Kolejny wniosek Skarżącej z dnia 29 lipca 2021 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych nie zawiesił biegu terminu do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 19 lutego 2021 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zatem Skarżąca była zobowiązana do dotrzymania terminu i uiszczenia należnej kwoty. W związku z tym, że w zakreślonym terminie Skarżąca nie uiściła wpisu sądowego, skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Sąd, w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 3 w zw. z art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.