II SA/Po 411/22

SENTENCJA Dnia 19 października 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska - Tylewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Asesor WSA Arkadiusz Skomra po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 października 2022 roku sprawy ze skargi K. M. i S. M. na decyzję Wojewody z dnia 8 kwietnia 2022 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. UZASADNIENIE Starosta K. (dalej Starosta) decyzją z dnia 23 grudnia 2021 r. nr [...] ([...]), działając na podstawie art. 28. art. 33 ust.1, art. 34 ust. 4 i art. 36 - ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2020, poz. 1333 ze zm. dalej pr. bud.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t,j. Dz.U. z 2021, poz. 735 ze zm., dalej k.p.a.) zatwierdził projekt zagospodarowania działki i projekt architektoniczno-budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla D. S.A. w K. obejmującego: budynek handlowo-usługowy wraz z infrastrukturą techniczną, na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym gruntów: [...] i [...]. arkusz mapy: [...]. w obrębie B. . gm. K., w zabudowie usługowej. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że D. S.A. złożył wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę w zakresie wymienionym w sentencji decyzji. Do wniosku dołączono 3 egzemplarze projektu budowlanego, zaświadczenie projektanta o wpisie na listę członków samorządu zawodowego, wypis i wyrys z planu oraz wykazał prawo do dysponowania terenem na cele budowlane w postaci oświadczenia. Starosta stwierdził, że przedłożony projekt został sporządzony zgodnie z wymogami określonymi w art. 34, 35 pr. bud. i przepisami wykonawczymi w szczególności: zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego pod nazwą "Zmiana miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla wybranych terenów w Gminie K. - Etap [...]" zatwierdzonym uchwałą Rady Miejskiej w Kłodawie Nr XLVII/286/2021 z dnia 15 lipca 2021 r., wymogami ochrony środowiska, spełnia też wymagania określone przepisami w tym techniczno- budowlanymi, posiada informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Posiada określone przepisami opinie i uzgodnienia. Został sporządzony przez uprawnionych projektantów. Od powyższego rozstrzygnięcia odwołania złożyli K. i S. M. zastępowani przez M. K., K. M. indywidualnie (k. [...] i [...]) oraz D. P., nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu I instancji. Skarżący zarzucili naruszenie: - przepisów mających istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 6, 8 i art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. w wyniku całkowicie dowolnego uznania, że dokumentacja projektowa jest prawidłowa, w tym zgodna z przepisami powszechnie obowiązującymi; - naruszenie prawa materialnego tj. art. 35 pr. bud. poprzez wydanie decyzji pozytywnej dla inwestora pomimo, że jest ona niezgodna z normą planu miejscowego, zgodnie z którą cały teren objęty jest tym planem znajduje się w granicach historycznego układu urbanistycznego wpisanego do rejestru zabytków - a z tego typu ochroną sprzeczna jest realizacja dużego sklepu spożywczego; - art. 7 oraz 77 § 1 k.p.a. na skutek stwierdzenia, że dokumentacja projektowa przedłożona przez Inwestora jest zgodna z przepisami prawa, w tym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, gdy tymczasem jest to stwierdzenie rażąco błędne i co najmniej przedwczesne, a nadto projekt zawiera szereg istotnych braków, które uniemożliwiają jego kontrolę zgodnie z wymogami zawartymi w art. 35 Prawa budowlanego; - naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. na skutek brak kompletnego uzasadnienia zaskarżonej decyzji i ograniczenie się przez organ do powtórzenia w sposób skrótowy ustawowych zwrotów bez odniesienia się do konkretnych założeń projektu budowanego i bez dokonania oceny spełnienia wszystkich przesłanek wynikających z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego - naruszenie art. 35 ust. 1,3 i 4 ustawy Prawo budowlane, na skutek: a) wydania decyzji zatwierdzającej dokumentację projektową i udzielającą pozwolenia na budowę, gdy tymczasem projekt budowlany narusza przepisy prawa - co obligowało organ do wydania decyzji odmownej; b) poprzez nie sprawdzenie/ nie uzasadnienie wszystkich wymaganych tym przepisem przesłanek uzasadniających wydanie decyzji, a jedynie ograniczenie się do ogólnikowych sformułowań w uzasadnieniu (co oznacza, że niemożliwym do ustalenia jest co podlegało kontroli organu) - naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane w zw. z §3 ust. 2 pkt 17) uchwały nr XLII/286/2021 Rady Miejskiej w Kłodawie z dnia 15 lipca 2021 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego pod nazwą "Zmiana miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla wybranych terenów w Gminie K. - Etap [...] na skutek zaaprobowania inwestycji, pomimo iż jest ona niezgodna z w/w normą planu miejscowego, zgodnie z którą cały teren objęty tym planem znajduje się w granicach historycznego układu urbanistycznego wpisanego do rejestru zabytków - a z tego typu ochroną sprzeczna jest realizacja dużego sklepu spożywczego. - naruszenie § 3 pkt 22 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie – na skutek braku przedstawienia w projekcie danych do wyliczenia wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej, czyli braku odniesienia powierzchni niezabudowanej do powierzchni całkowitej działki (przy czym w projekcie brak danych co do powierzchni niezabudowanej, czyli powierzchni całkowitej działki pomniejszonej o: powierzchnię zabudowy (wszystkie budynki po obrysie), powierzchnię dróg, chodników, placów utwardzonych, parkingów itp. powierzchnię budowli (studzienki kanalizacyjne, studzienki rewizyjne, itp.) W odwołaniach wniesiono o uchylenie decyzji organu I instancji i odmowę udzielenia pozwolenia na budowę. Podkreślono, że uzasadnienie decyzji jest niezwykle lakoniczne i nie poddaje się kontroli. Organ nie zbadał czy konieczne jest wydanie decyzji środowiskowej. Ponadto budowa marketu D. ma powstać w granicach historycznego układu urbanistycznego, objętego ochroną zabytków. Wojewoda decyzją z dnia 08 kwietnia 2022 r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu ww. odwołań orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Wojewoda stwierdził, iż podnoszone przez skarżących argumenty nie zasługują na uwzględnienie, za wyjątkiem naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. dotyczącego należytego i wyczerpującego uzasadnienia wydanej decyzji, niemniej przyjęta w postępowaniu administracyjnym zasada dwuinstancyjności (art. 15 k.p.a.) zobowiązywała organ odwoławczy do powtórnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją nieostateczną, z tego powodu tutejszy organ zobowiązany był zbadać sprawę całościowo i w tym postępowaniu konwaliduje uzasadnienie decyzji organu I instancji. Wojewoda wskazał, że przedmiotem sprawy jest budowa jednokondygnacyjnego budynku handlowo-usługowego o wymiarach [...] m x [...] m (powierzchnia zabudowy: [...] m2) i wysokości [...] m do kalenicy dachu, kryty symetrycznym dachem dwuspadowym o kącie nachylenia połaci 21° wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną tj. miejscami parkingowymi ([...] miejsc postojowych o wymiarach 2,50 m x 5,00 m + 1 miejsce dla osób niepełnosprawnych o wymiarach 5,00 x 3,60 m), układem komunikacji wewnętrznej, zadaszeniem, bilbordem reklamowym, zewnętrzną instalacją wodociągową, instalacją kanalizacji sanitarnej wraz z bezodpływowym zbiornikiem na nieczystości ciekłe, wewnętrzną linią zasilającą, instalacją oświetlenia zewnętrznego, kablem zasilającym na działce o nr ewid. [...] oraz [...]. Opisany wyżej budynek będzie służył do obsługi klientów detalicznych w zakresie sprzedaży produktów spożywczych i pierwszej potrzeby FMCG (produkty szybkozbywalne). Oprócz usług handlowych na terenie projektowanego obiektu świadczone będą usługi przygotowania porcjowanych artykułów mięsnych i serowych oraz usługa bankowa (tzw. cash back). Obiekt będzie dostosowany dla osób niepełnosprawnych, (str. [...] projektu budowlanego). Projektowany budynek usytuowano na niezbudowanych dz. o nr. ewid. [...] i [...], obręb B., g. K., w odległości 6,65 m (ściana bez okien i drzwi) od południowo-wschodniej granicy z dz. nr ewid.[...] oraz ok. 40 m od północnej zachodniej granicy dz. nr ewid. [...], [...] m od wschodniej granicy z dz. nr ewid.[...] droga wojewódzka nr [...]). Zjazd z drogi publicznej odbywać się będzie z drogi wojewódzkiej. Budowa zjazdu stanowi odrębne opracowanie, i nie jest przedmiotem tego pozwolenia na budowę. Organ zaznaczył, że na terenie inwestycyjnym obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego: Zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wybranych terenów w Gminie K. - Etap [...]" zatwierdzona uchwałą Rady Miejskiej w Kłodawie Nr XLVII/286/2021 z dnia 15 lipca 2021 r. (dalej m.p.z.p.). Zgodnie z częścią graficzną, stanowiącą załącznik do planu miejscowego nieruchomość będąca przedmiotem pozwolenia na budowę oznaczona jest symbolem "1U" (tereny zabudowy usługowej) i opisana jako załącznik nr 6 do planu. Rozdział 10 w § 23 i § 24 m.p.z.p. określa przeznaczenie, zagospodarowanie i zabudowę terenów zabudowy usługowej oznaczonej w planie symbolem 1U - teren zabudowy usługowej. Dla każdej działki budowlanej obowiązuje maksymalna wysokość budynków - 10 m maksymalna wysokość budowli 6 m; minimalna powierzchnia biologicznie czynna - 20 %, wskaźnik intensywności zabudowy (od minimum do maksimum) - od 0,01 do 1,0. Ustala się dachy płaskie lub dwuspadowe lub czterospadowe lub wielospadowe o kątach nachylenia połaci dachowych od 0 stopni do 45 stopni. Na terenie 1U przestawionym na załączniku graficznym nr 6 w pasie o minimalnej szerokości 5 m w miejscu wskazanym na rysunku planu należy obowiązkowo umieścić zieleń izolacyjną, powinna to być zieleń zróżnicowana wysokościowo i gatunkowo, część zieleni powinna stanowić zieleń zimozielona. W pasie zieleni izolacyjnej dopuszcza się umieszczanie ekranów dźwiękoszczelnych o maksymalnej wysokości do 4 m; ekrany dźwiękochłonne powinny być przeźroczyste. Organ stwierdził, że w niniejszej sprawie najistotniejszą kwestią jest ocena zgodności inwestycji z planem miejscowym. Bilans terenu dz. nr [...] i [...] został przedstawiony w projekcie na stronie [...], z którego wynika, że powierzchnia zabudowy projektowanego budynku będzie wynosić [...] m2, co stanowi 13,75% zabudowy powierzchni terenu dz. [...] i [...], powierzchnia utwardzona wynosić będzie 11 80 m, co stanowi 26,38% powierzchni terenu, powierzchnia biologicznie czynna wynosi [...] powierzchni terenu, więcej niż wymagane 20%. Natomiast wskaźnik powierzchni zabudowy wynosi 0.13, a więc mieści się w przedziale od 0,01 do 1,0. Organ zwrócił uwagę, że pomimo, że wyliczenia powinny być indywidualnie do każdej z działki osobno, a nie do terenu zainwestowania, to ich analiza prowadzi do wniosku, że każda z działek osobno i tak spełnia wszystkie wskaźniki zabudowy dotyczące zarówno intensywności zabudowy jaki i wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej. W ocenie organu odwoławczego parametry zabudowy (tj. intensywność zabudowy, wysokość zabudowy, konstrukcja dachu, powierzchnia biologicznie czynna), czy też usytuowanie budynku z uwzględnieniem nieprzekraczalnej linii zabudowy, jak również ilość miejsc postojowych, sposób odprowadzania ścieków komunalnych, wód opadowych i roztopowych, gospodarowania odpadami są zgodne z planem miejscowym. Poza zgodnością z decyzją o warunkach zabudowy, kwestią podlegającą badaniu przez organ administracji architektoniczno-budowlanej jest zgodność projektu z przepisami techniczno- budowlanymi. Organ wskazał, że zgodnie z zasadą ogólną wynikającą z § 12 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r. (Dz. U. z 2019 r. poz. 1065 z późn. zm. dalej r.w.t.), jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż: 1. 4m- w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy 2. 3m- w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy Wojewoda wskazał, że projektowany budynek zlokalizowany jest w południowo-wschodniej części terenu, zachowując przy tym wymagane przepisami odległości od poszczególnych granic działki. W szczególności zachowano odległości ścian z oknami m.in. 4 metry od granic, odległości ścian bez okien m.in. 3 m od granic. Projektowany budynek usytuowano w odległościach mieszczących się w ww. zakresach - najmniejsza odległość od granicy z sąsiednią działką budowlaną nieobjętą planowaną inwestycją wynosi 6,65 m (od dz. o nr ewid.[...]). Ponadto odległość między zewnętrznymi ścianami wznoszonego budynku handlowo- usługowego a ścianami zewnętrznymi budynku mieszkalnego istniejącego zlokalizowanego na działce sąsiedniej wynosi 12,79, a więc więcej niż wymagane 8 m wg. warunków technicznych. Natomiast od ściany budynku niemieszkalnego znajdującego się na działce sąsiedniej wynosi 6,65 m, a więc mniej niż wymagane 8 m. W związku z tym zastosowano ścianę oddzielenia przeciwpożarowego REI60, a wzdłuż ściany podbitka dachowa zabezpieczona do EI60. Dalej Wojewoda stwierdził, że w projekcie budowlanym (str. [...], [...]) w punkcie 6 i 13.10. określono warunki ochrony przeciwpożarowej, projektant wyjaśnił sposób zapewnienia wody do zewnętrznego gaszenia, zapewniono drogę pożarową. Ponadto projekt został uzgodniony z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych oraz pod względem zgodności z przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wymagań ergonomii bez zastrzeżeń. Następnie wskazano, iż stosownie do § 13 ust. 1 r.w.t. odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń - co uznaje się za spełnione, jeżeli zachowano wymogi wskazane w punktach 1 i 2: między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie znajduje się przesłaniająca część tego samego budynku lub inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż: a) wysokość przesłaniania - dla obiektów przesłaniających o wysokości do 35 m, b) 35 m - dla obiektów przesłaniających o wysokości ponad 35 m; oraz zostały zachowane wymagania, o których mowa w § 57 i 60. Zgodnie z § 13 ust. 2 i 3 wysokość przesłaniania, o której mowa w ust. 1 pkt 1, mierzy się od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonych okien budynku przesłanianego do poziomu najwyższej zacieniającej krawędzi obiektu przesłaniającego lub jego przesłaniającej części. W przedmiotowej sprawie, jak wynika z projektu maksymalna wysokość projektowanego budynku wynosić będzie 6,73 m od poziomu terenu, a najbliższy budynek z pomieszczeniami przeznaczonymi na stały pobyt ludzi znajduje się w odległości powyżej 12 m, a więc w zasięgu przesłaniania projektowanego budynku nie znajdują się inne zabudowania w tym budynki z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi. Dalej organ wskazał, że w myśl § 22 ust. 1 r.w.t. na działkach budowlanych należy przewidzieć miejsca na pojemniki służące do czasowego gromadzenia odpadów stałych, z uwzględnieniem możliwości ich segregacji. Zgodnie natomiast z § 23 ust. 1 odległość miejsc do gromadzenia odpadów stałych powinna wynosić co najmniej 10 m - od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi; 3 m - od granicy działki budowlanej; 10 m - od placu zabaw dla dzieci, boisk dla dzieci i młodzieży oraz miejsc rekreacyjnych. W przedmiotowym przypadku uwzględnione zostały w tym zakresie wszystkie wymagane odległości, o czym stanowi opis w projekcie na stronie 6 i na projekcie zagospodarowania terenu na stronie 13. Odnosząc się na koniec do zarzutów stron skarżących dotyczących w ich ocenie niezgodności planowanej inwestycji z normą planu miejscowego, zgodnie z którą cały teren objęty planem znajduje się w granicach historycznego układu urbanistycznego wpisanego do rejestru zabytków - a z tego typu ochroną sprzeczna jest realizacja dużego sklepu spożywczego, Wojewoda stwierdził, że są niezasadne. Analizując zapisy m.p.z.p. organ odwoławczy nie dopatrzył się takiego zapisu, z którego by wynikało, że cały teren objęty planem znajduje się w granicach historycznego układu urbanistycznego wpisanego do rejestru zabytków. W Planie wskazano konkretne tereny, które rzeczywiście podlegają takiej ochronie i w związku z tym wymagają podjęcia konkretnych działań mających na celu dodatkową ich ochronę. Chodzi o tereny przestawione na załączniku graficznym nr 2 w obrębie B. oraz nr 9 w obrębie K. (rozdział IV, § 12 ust. 1 m.p.z.p.) oraz obszary objęte planem przestawione na załącznikach nr 18 i 23 i oznaczone w planie symbolem 2U oraz 3U w obrębie K. (IV, § 12 ust. 1 m.p.z.p.). Natomiast § 3 m.p.z.p. stanowi o oznaczeniach graficznych i opisach na rysunku planu, a nie wyznacza, że cały obszar znajduje się w granicach strefy konserwatorskiej zewidencjonowanych stanowisk archeologicznych. Zdaniem organu dokumentacja projektowa została wykonana zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projektowany budynek nie wpłynie negatywnie na interes osób znajdujących się w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu ani interes osób trzecich. Inwestor wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę złożył stosowne załączniki, wynikające z art. 33 ust. 2 pr. bud., w tym m. in. oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wobec czego spełnione zostały warunki wydania pozwolenia na budowę określone w art. 34 ust. 1, 2 i 3 Prawa budowlanego. Następnie K. i S. M., reprezentowani przez adwokata, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody z dnia 08 kwietnia 2022 r. podając że zaskarżają ją w całości i wnoszą o jej uchylenie. W skardze nie podniesiono zarzutów, ani nie przedstawiono dalszego jej uzasadnienia. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga podlegała oddaleniu. Przedmiotem skargi K. M. i S. M. jest decyzja Wojewody z dnia z dnia 08 kwietnia 2022 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 23 grudnia 2021 r., nr [...] o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki i projektu architektoniczno- budowlanego i udzieleniu D. S.A. w K. pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowo wraz z infrastrukturą techniczną na dz. nr ewid. [...] i [...] arkusz mapy I, obręb B., gmina K., w zabudowie usługowej. Skarga - sporządzona przez zawodowego pełnomocnika (adwokata) - nie zawierała żadnych zarzutów, ani uzasadnienia. W tych okolicznościach trudno stwierdzić, jakie stanowisko prezentują skarżący, oprócz oczywiście tego, że nie zgadzają się z wydaną w sprawie decyzją. Sąd nie jest wprawdzie związany zarzutami i wnioskami skargi (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej p.p.s.a.) lecz postawienie zarzutów, choćby w formie opisowej, pozwala Sądowi ocenić decyzję również przez pryzmat stanowiska strony skarżącej oraz tego, czy i w jakim zakresie wydana decyzja narusza jej interesy. Powyższy brak uniemożliwia zaś Sądowi ustosunkowanie się do stanowiska skarżących. Podstawę prawną wydanego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowalne (tekst jedn.: Dz.U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm. w tekście jako pr. bud.). Zgodnie z art. 28 ust. 1 pr. bud. roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Zgodnie z art. 35 ust.1 pr. bud. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno- budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, b) informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa wart. 20 ust. 1 pkt 1b, c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, d) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; 4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych oraz aktualność zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 p.b.). Z treści przywołanych przepisów wynika, że decyzja o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego nie ma charakteru uznaniowego, lecz związany. Oznacza to, że jej wydanie w żadnej mierze nie jest uzależnione od woli organu czy zgody (względnie braku zgody) właścicieli sąsiednich nieruchomości, a od spełnienia ściśle określonych przepisami prawa warunków. Rolą organu administracji architektoniczno-budowlanej jest sprawdzenie przedłożonej przez inwestora dokumentacji przez pryzmat zgodności z brzmieniem przywołanych wyżej przepisów pr. bud., przepisów rozporządzenia oraz przepisów obowiązującego dla terenu inwestycji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku z postanowieniami decyzji o warunkach zabudowy. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że zasadna okazała się decyzja Wojewody o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty [...]. Sąd zwrócił uwagę, że uzasadnienie decyzji organu I instancji było dość lakoniczne, lecz rozstrzygnięcie Wojewody zawiera już wnikliwe i rozbudowane uzasadnienie, co do spełnienia przez inwestora warunków do uzyskania pozwolenia na budowę. Mając na uwadze wyżej cytowane przepisy wskazać należy, że projektowany budynek wraz z infrastrukturą techniczną usytuowano na dz. o nr. ewid. [...] i [...], obręb B., gmina K.. Działki te objęte są postanowieniami Planu miejscowego pn. Zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wybranych terenów w Gminie K. - Etap [...], zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w Kłodawie Nr XLVII/286/2021 z dnia 15 lipca 2021 r. (Dz. Urz. Woj. Wlkp. z 2021 poz. 6086). Zgodnie z załącznikiem nr 6 do ww. uchwały nieruchomość będąca przedmiotem pozwolenia na budowę znajduje się na terenie oznaczonym symbolem "1U" tj. tereny zabudowy usługowej. Stosownie do § 23 m.p.z.p. przeznaczeniem podstawowym tego terenu jest zabudowa usługowa. Zgodnie z § 24 Planu dla każdej działki budowlanej obowiązuje maksymalna wysokość budynków - 10 m maksymalna wysokość budowlani 6 m; minimalna powierzchnia biologicznie czynna - 20 %, wskaźnik intensywności zabudowy (od minimum do maksimum) - od 0,01 do 1,0. Ustala się dachy płaskie lub dwuspadowe lub czterospadowe lub wielospadowe o kątach nachylenia połaci dachowych od 0 stopni do 45 stopni. Na terenie 1U przestawionym na załączniku graficznym nr 6 w pasie o minimalnej szerokości 5 m. w miejscu wskazanym na rysunku planu należy obowiązkowo umieścić zieleń izolacyjną, powinna to być zieleń zróżnicowana wysokościowo i gatunkowo, część zieleni powinna stanowić zieleń zimozielona. W pasie zieleni izolacyjnej dopuszcza się umieszczanie ekranów dźwiękoszczelnych o maksymalnej wysokości do 4 m; ekrany dźwiękochłonne powinny być przeźroczyste. Sąd podziela stanowisko Wojewody, że objęta wnioskiem inwestycja spełnia wymagania w zakresie parametrów zabudowy wskazanych w m.p.z.p. Na stronie 7 projektu budowlanego przedstawiono bilans terenu działek nr [...] i [...], z którego wynika, że wymogi co do powierzchni zabudowy, powierzchni utwardzonej, powierzchni biologicznie czynnej oraz wskaźnika powierzchni zabudowy zostały przez D. S.A. spełnione. Oczywistym jest również to, że dopuszczalna jest realizacja inwestycji obejmującej budowę budynku handlowo- usługowego: marketu spożywczego na terenie 1U. Rację ma również Wojewoda wskazując, iż nie jest tak, że cały teren objęty Planem miejscowym znajduje się w granicach historycznego układu urbanistycznego, wpisanego do rejestru zabytków. Są to tereny przedstawione na złącznikach graficznych nr 2 w obrębie B. , nr [...] w obrębie K. oraz obszary wskazane na załącznikach nr 18 i 23 i oznaczone w planie symbolem 2U oraz 3U w obrębie K.. Teren 1U, na którego obszarze planowana jest budowa spornego marketu, nie został w planie objęty szczególnymi wymogami ochrony konserwatorskiej. Wojewoda ocenił również pozytywnie inwestycję pod kątem jej zgodności z przepisami, w tym techniczno budowlanymi. Wojewoda szczegółowo wyjaśnił, że planowany budynek spełnia wymagania w zakresie zachowania odległości budynku od granicy działek sąsiednich (§ 12 ust. 1 rozporządzenia), warunków ochrony przeciwpożarowej, oświetlenia i przesłaniania (§ 13 rozporządzenia), stanowiska do gromadzenia odpadów (§22 i 23 rozporządzenia). Sąd tę ocenę także podziela. Ponadto przedłożony projekt zawiera wszystkie wymagane opinie, uzgodnienia, zaświadczenia i oświadczenia. Jest kompletny, spójny i wyczerpująco opisuje inwestycję. Został sporządzony przez osoby legitymujące się odpowiednimi uprawnieniami. Odnosząc się do argumentu skarżących przedstawionego na etapie odwołania, że nie zweryfikowano kwestii konieczności uzyskania przez inwestora decyzji środowiskowej, należy zwrócić uwagę, że skoro na ww. terenie obowiązuje Plan miejscowy, to zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2021 poz. 741 ze zm. dalej u.p.z.p.) określa się w nim obowiązkowo zasady ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu. Ustalenia co do wymogów środowiskowych zawarto w rozdziale 3 m.p.z.p. Dla terenów 1U lokalny prawodawca nie przewidział odrębnych wymagań środowiskowych, których spełnienie warunkowałoby realizację inwestycji. Ponadto zauważyć należy, że obiekt handlowy o wskazanej przez inwestora powierzchni sprzedaży (str. [...] projektu budowlanego) nie stanowi rodzaju usług uciążliwych, do których zalicza się wielkopowierzchniowe obiekty handlowe. Za tego typu obiekty należy uznawać obiekty handlowe o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m2, o których mowa w art. 10 ust. 2 pkt 3a i art. 15 ust. 2a i 3 pkt 4 u.p.z.p. Warto dodać, że już nieobowiązująca ustawa z dnia 11 maja 2007 r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych (Dz.U. z 2007 r., poz. 880), wprawdzie przez wielkopowierzchniowy obiekt handlowy rozumiała obiekt handlowy o powierzchni sprzedaży przekraczającej 400 m2, a w art. 12 zmieniała brzmienie art. 10 w ust. 2 u.p.z.p. w pkt 8. Cała ta ustawa jednak została uznana, wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2008 r. sygn. akt K 46/07 (Dz.U. z 2008 r., poz. 803), za niezgodną z art. 2, art. 20 i art. 22 Konstytucji. Wszystko to, tym bardziej, przemawia za uznaniem, że planowany sklep o powierzchni sprzedaży ok. 400 m2 (w rozumieniu art. 2 pkt 19 u.p.z.p.) nie może być uznany za obiekt stanowiący usługi uciążliwe, gdyż nie jest obiektem o dużej powierzchni sprzedaży. Taka powierzchnia sprzedaży stanowi zaledwie 1/5 powierzchni uznanej przez ustawodawcę za graniczną dla przyjęcia, że dany obiekt jest obiektem handlowym wielkopowierzchniowym. Wobec tego dla takiego obiektu nie jest wymagane uzyskanie przez inwestora decyzji środowiskowej. Reasumując, analiza dokumentacji zgromadzonej w niniejszej sprawie, w tym dokumentacji projektowej oraz dokumentów złożonych przez inwestora, doprowadziła Sąd do wniosku, że organy architektoniczno – budowlane rozpoznające przedmiotową sprawę na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, nie naruszyły przepisów postępowania administracyjnego, poczyniły prawidłowe ustalenia faktyczne, jak również zastosowały właściwe przepisy prawa materialnego, w tym Prawa budowlanego oraz rozporządzeń wykonawczych, w tym rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Mając powyższe na uwadze Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.