I C 698/18

Sądy powszechne2019-12-23

Sygnatura

I C 698/18

Data orzeczenia

2019-12-23

Rodzaj

SENTENCE

Treść orzeczenia

I C 698/18 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 23 grudnia 2019r SĄD OKRĘGOWY W ŁOMŻY I WYDZIAŁ CYWILNY w składzie: PRZEWODNICZĄCY : ANDRZEJ KORDOWSKI PROTOKOLANT : KATARZYNA MILEWSKA po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2019r. na rozprawie sprawy z powództwa P. W. przeciwko Skarbowi Państwa – Zakładowi Karnemu w C. o zapłatę I. powództwo oddala; II. zasądza od powoda P. W. na rzecz pozwanego Skarbu Państwa – Zakładu Karnego w C. kwotę 240 / dwieście czterdzieści/ złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 698/18 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Powód P. W. w pozwie skierowanym przeciwko Skarbowi Państwa –Zakładowi Karnemu w C. wniósł o odszkodowanie z tytułu złych warunków bytowych w wysokości 100.000 zł. W uzasadnieniu pozwu wskazał, że w Zakładzie Karnym w C. przebywa od listopada 2010 r. do chwili obecnej, a pozwany w okresie objętym pozwem nie zapewnił powodowi odpowiednich warunków bytowych. Podniósł, że warunki w jakich przebywał nie odpowiadały normom dotyczącym metrażu tj. 4 m2 na jednego skazanego. Podał, że brak było pralki, zbyt mała szafka znajdująca się w kąciku sanitarnym (nie mieszcząca rzeczy osobistych), nadmierne zakwaterowanie więźniów w celi. Przysłonięte okna w celach, brak świeżego powietrza, brak bieżącej ciepłej wody, jak również wyłączanie dopływu prądu w godzinach od 22.00 do 6.00 rano. W związku z tym, że został poddany przez okres izolacji nieludzkiemu i poniżającemu traktowaniu, które wynika z niezapewnienia humanitarnych warunków izolacji do czego pozwany był zobowiązany, w jego ocenie doszło do wyrządzenia poważnej szkody materialnej. Wskazał, że nie może ponosić konsekwencji niewłaściwej polityki państwa w sferze więziennictwa. W piśmie procesowym z dnia 4 lutego 2019 r. dodatkowo podał, że na skutek nieprawidłowego żywienia w Zakładzie Karnym w C. miał wiele ataków kamicy żółciowej. Pozwany Skarb Państwa – Zakład Karny w C. w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości, zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych. Sąd Okręgowy ustalił co następuje: P. W. w jednostce penitencjarnej w C. przebywał w następujących okresach czasu: od 8 listopada 2010 r. do 4 stycznia 2011 r., od 12 stycznia 2011 r. do 16 maja 2012 r., od 28 lutego 2013 r. do 3 lipca 2014 r., od 27 października 2014 r. do 19 maja 2015 r., od 11 lipca 2016 r. do 17 stycznia 2017 r., od 8 sierpnia 2018 r. do 8 stycznia 2019 r. W trakcie odbywania kary pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym w C. powód był zakwaterowany w pawilonie A na oddziale I, II i III, w pawilonie B na Oddziale I, II i III, w pawilonie C na oddziale I, II i III, pawilonie D na oddziale I i II, w pawilonie F na oddziale I. Wszystkie cele w pawilonach A, B i C w których przebywał osadzony posiadają własne wydzielone ścianami pomieszczenia sanitarne w których znajduje się umywalka oraz miska ustępowa. Dodatkowo w Pawilonie A kąciki sanitarne wyposażone są w natryski. W Pawilonach F i D znajdują się zbiorcze węzły sanitarne i łaźnie ogólne. Każda cela mieszkalna w pawilonach A, B i C posiada możliwość dostarczenia ciepłej wody. Możliwość korzystania z ciepłej wody zarówno podczas kąpieli jak i codziennych prac higieniczno-porządkowych określa Zarządzenie Dyrektora Zakładu w C. z dnia 10 maja 2018 r. w sprawie ustalenia porządku wewnętrznego w Zakładzie Karnym w C.. Zgodnie z powyższym każdy osadzony ma zapewnioną możliwość korzystania z ciepłej wody co najmniej raz w tygodniu - zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 21 grudnia 2016 r. w sprawie regulaminu organizacyjno - porzadkowego wykonywania kary pozbawienia wolności (Dz. U. 2016 poz. 2231). Kąpiel w pawilonie A odbywa się w każdej celi mieszkalnej w wydzielonym kąciku sanitarnym wyposażonym w natrysk. Na pawilonie B i C z uwagi na fakt, że kąciki sanitarne na celach mieszkalnych nie są wyposażone w natryski kąpiel dla osadzonych wydawana jest w łaźni ogólnodostępnej. W pawilonach mieszkalnych poza terenem D, E, F cele mieszkalne nie są wyposażone w kąciki sanitarne i korzystanie z sanitariatów oraz łaźni odbywa się pomieszczeniach ogólnodostępnych znajdujących się na każdym oddziale. Ciepła woda jest dostarczana zgodnie z obowiązującym Porządkiem Wewnętrznym (Zarządzenie Dyrektora Zakładu Karnego w C. nr (...)). Materace są składowane w budynku nr (...) w pomieszczeniu magazynowym. Czyszczeniem materacy zajmuje się zewnętrzna firma, z którą Zakład Karny ma podpisaną umowę. Miejscem spożywania posiłków jest cela mieszkalna, która jest wyposażona w stół więzienny wraz z odpowiednią do ilości osadzonych liczbą taboretów więziennych. Elementem obowiązkowym wyposażenia celi więziennej jest półka na przybory toaletowe, a wydaje się ją do cel mieszkalnych z węzłem sanitarnym według potrzeb. Każdy z osadzonych ma zapewnione pojedyncze łóżko koszarowe do spania oraz sprzęt kwaterunkowy. Kwatermistrze dokonują na bieżąco wizytacji cel mieszkalnych pod kątem wyposażenia celi, stanu technicznego znajdujących się urządzeń, stanu technicznego ścian, sufitów, przecieków, zawilgoceń, awarii instalacji sanitarnych. Każda cela mieszkalna wyposażona jest w system wentylacji naturalnej. W każdej celi mieszkalnej znajdują się okna, które w każdej chwili można otworzyć i wywietrzyć celę. Przesłony okienne w postaci tzw. blend zamontowane są w pawilonie mieszkalnym A . gdzie znajdują się oddziały dla odbywających karę w warunkach zakładu karnego zamkniętego oraz dla tymczasowo aresztowanych. Corocznie dokonywane są kontrole przez (...) w zakresie bieżącego nadzoru sanitarnego. W trakcie kontroli w latach 2018 i 2019 nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego oraz stanu sanitarno –higienicznego. Corocznie przeprowadzane są przeglądy okresowe kontroli stanu przewodów wentylacyjnych we wszystkich pomieszczeniach w Zakładzie Karnym w C.. Zgodnie z protokołem sprawozdawczo-opiniodawczym nr (...), (...), (...), (...), (...) z dnia 25 października 2018 r. w wyniku kontroli – oględzin obejmujących stan użytkowy budynku stwierdzono, że: stan przewodów wentylacyjnych jest prawidłowy, kanały są drożne a ciąg prawidłowy. Stan techniczny kominów i ich zakończenia są prawidłowe. Stwierdzono, że przewody są sprawne i nadają się do użytkowania. W trakcie pobytu w Zakładzie Karnym w C. powód otrzymywał lekkostrawne posiłki. Z akt sprawy nie wynika, aby powód zgłaszał ataki bólu brzucha związane ze spożytym posiłkiem 4 grudnia 2018 r. P. W. skierował skargę do okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w B. dotyczącą złej jakości wydawanych posiłków, złych warunków bytowych, rozmieszczenia, postępowania wychowawcy Zakładu Karnego w C.. Oświadczeniem z dnia 21 grudnia 2018 r. powód wycofał skargę. Przedmiotową skargę pozostawiono bez rozpoznania. 14 grudnia 2018 r. do Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w B. wpłynęła skarga P. W. dotycząca jakości wydawanych posiłków, postępowania kierownika działu kwatermistrzowskiego. Oświadczeniem, które wpłynęło w dniu 28 grudnia 2018 r. P. W. wycofał złożoną skargę, a przedmiotową skargę pozostawiono bez rozpoznania. 27 grudnia 2018 r. P. W. skierował skargę do Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w B. dotyczącą niewłaściwego postępowania funkcjonariuszy, zmuszania przez funkcjonariuszy do wycofywania skarg, wyżywienia, warunków bytowych. W toku czynności wyjaśniających prowadzonych na okoliczność przedmiotowej skargi uzyskano stanowisko Dyrektora Zakładu Karnego w C. wraz ze stosowną dokumentacją, która została poddana analizie przez merytorycznych specjalistów Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w B.. W wyniku tej analizy nie potwierdzono niewłaściwego postępowania administracji jednostki wobec powoda. Ustalono, że żaden z funkcjonariuszy nie wywierał wpływu na powoda w zakresie złożenia oświadczenia o wycofaniu wcześniejszej skargi. Jednocześnie ustalono, że powód otrzymywał wyżywienie zgodnie z obowiązującymi przepisami. Zachowana była wymagana przepisami wartość energetyczna oraz wartość odżywcza posiłków. Posiłki były urozmaicone. Ustalono, że cela mieszkalna była wyposażona w sprzęt kwaterunkowy zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 19 grudnia 2016 r. w sprawie warunków bytowych osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych. Okręgowy Inspektorat Służby Więziennej w B. pismem z dnia 26 lutego 2019 r. przedmiotową skargę uznał za bezzasadną. 22 stycznia 2019 r. P. W. wniósł kolejną skargę skierowaną do Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej dotyczącą złych warunków bytowych, zmuszania przez funkcjonariuszy do wycofywania skarg podczas pobytu w Zakładzie Karnym w C.. W toku czynności uzyskano stanowisko Dyrektora Zakładu Karnego w C. wraz z dokumentacją, która została poddana analizie przez merytorycznych specjalistów Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w B.. Ustalono, że powód nie zgłaszał nikomu z przełożonych jak również lekarzowi, że uległ jakiemukolwiek upadkowi ani też nie zgłaszał związanych z upadkiem dolegliwości. Nie stwierdzono nieprawidłowości w postępowaniu administracji. Skarga została uznana za bezzasadną. Łączna powierzchnia cel mieszkalnych w Zakładzie Karnym w C. wynosi 3.176,09 m2. Według normy wynikającej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 110;art. 110 § 2)">art. 110 § 2 kkw</a> w Zakładzie Karnym w C. znajduje się: wg normy 3 m2: 69 cel trzyosobowych, 7 czteroosobowych, 123 pięcioosobowe, 4 sześcioosobowe, 9 siedmioosobowych; wg normy 4 m2: 4 dwuosobowe, 1 dwuosobowa – jako izba chorych, 1 trzyosobowa; wg normy 7 m2: 1 dwuosobowa (w tym 1 dla osób poruszających się na wózku inwalidzkim; wg normy 9 m2: 1 jednoosobowa (cela izolacyjna); wg. normy 12 m2: 6 cel jednoosobowych w tym 4 cele izolacyjne i 2 izby chorych , co ogółem stanowi 226 cel mieszkalnych: w tym 5 izb chorych. Istniejące warunki bytowe w Zakładzie Karnym w C. odpowiadają wymogom określonym przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 ()">kkw</a> oraz Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie regulaminu organizacyjno-porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności z dnia 21 grudnia 2016 r. i Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie warunków bytowych osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych z dnia 19 grudnia 2016 r. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o: historię rozmieszczenia P. W. (k. 41-42) , wykaz pomieszczeń w budynkach(k. 43-48), notatkę służbową referenta K. M. (k. 49-50), protokołów sprawozdawczo-opiniodawczych (k. 51-55), zarządzenia nr (...) Dyrektora zakładu karnego w C. z dnia 10 maja 2018 r. (k. 56-58), protokołu kontroli (...) (k. 59-62), faktur za pranie, wynajem i serwis odzieży (k. 63-65), pism Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w B. (k. 77, 79, 83,85,165-166, 168-173, 179zeznań świadka P. G. (k. 95v-96), świadka A. Z. (k. 144-144v), W. M. (k. 144v)sprawozdania z wizytacji Zakładu Karnego w C. (k. 102-115), sprawozdania z lustracji (k. 125-134). Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 23)">art. 23 k.c.</a> dobra osobiste człowieka jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska pozostają pod ochroną prawa cywilnego; ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone lub naruszone cudzym działaniem, na zasadach przewidzianych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksie cywilnym</a> może żądać zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub zapłaty odpowiedniej sumy na wskazany cel społeczny (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 24;art. 24 § 1)">art. 24 § 1 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 448)">art. 448 k.c.</a>). Zgodnie natomiast z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417;art. 417 § 1)">art. 417 § 1 k.c.</a> w brzmieniu obowiązującym w dacie zdarzeń, na które powołuje się powód, za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonująca tę władzę z mocy prawa. Wedle wykładni zaprezentowanej w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 grudnia 2001 r., sygn. SK 18/00 (publ. (...)) przewidziana w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417;art. 417 § 1)">art. 417 § 1 k.c.</a> odpowiedzialność dotyczy szkody wyrządzonej przez niezgodne z prawem zachowanie funkcjonariusza przy wykonywaniu powierzonej mu czynności, nie zaś przez zachowanie zawinione (tak też Sąd Apelacyjny w Białymstoku w uzasadnieniu wyroku z 20 października 2011 roku, sygn. akt I ACa 446/11, niepubl.). Przesłankami odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417;art. 417 § 1)">art. 417 § 1 k.c.</a> jest wystąpienie łącznie następujących przesłanek: bezprawności rozumianej jako niezgodne z prawem działanie funkcjonariusza państwowego, zaistnienie szkody wyrządzonej przez funkcjonariusza państwowego przy wykonywaniu powierzonej mu czynności i normalny związek przyczynowy istniejącej pomiędzy szkodą a zachowaniem funkcjonariusza. Stosownie natomiast do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 448;art. 448 zd. 1)">art. 448 zd. 1 k.p.c.</a> w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. Ciężar dowodu co do zaistnienia przesłanek przyznania zadośćuczynienia wynikającej z powołanych powyżej przepisów prawa obciążał stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> powoda. Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy uznał, że powód nie sprostał temu zadaniu i nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń przedstawionych w pozwie i w toku niniejszego postępowania. Materiał dowodowy zebrany w sprawie nie pozwala bowiem na przyjęcie, że na skutek działań podejmowanych przez Zakład Karny w C. doszło do wyrządzenia powodowi jakiejkolwiek krzywdy. Powód w trakcie rozprawy sprecyzował, że złe warunki w Zakładzie Karnym w C. polegały na braku ciepłej wody, zbyt małej powierzchni cel przypadającej na jednego skazanego, podrapanych ścian oraz złej jakości posiłków. Odnosząc się do twierdzeń powoda dotyczących naruszenia jego dóbr osobistych na skutek nieodpowiednich warunków odbywania kary pozbawienia wolności to stwierdzić należy, że powód w Zakładzie Karnym w C. przebywał w celach, które spełniały normatyw powierzchniowy przewidziany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 110;art. 110 § 2)">art. 110 § 2 k.k.w.</a>. Zgodnie z tym przepisem, co do zasady, powierzchnia w celi mieszkalnej, przypadająca na skazanego, wynosi nie mniej niż 3 m2. Tymczasem, podczas pobytu powoda w Zakładzie Karnym w C., zjawisko przeludnienia nie występowało. Przy tym należy podkreślić, że pozwana jednostka podlegała regularnym kontrolom Sędziego penitencjarnego – a powód miał możliwość kierowania skarg do Sędziego, jeżeli uznał, że działania pozwanego są sprzeczne z przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 ()">kkw</a> i rozporządzeń wydanych na jego podstawie. Wyniki przeprowadzonej wizytacji pozwalały Sędziemu penitencjarnemu na bardzo wysoką i pozytywną ocenę działań administracji Zakładu Karnego w C.. W „Sprawozdaniu z wizytacji..” sędzia podkreślił, podkreślił, że odpowiednie warunki bytowe oraz rozwiązania organizacyjne sprawiają, że przestrzegane są prawa osadzonych oraz należycie egzekwowane ich obowiązki. Twierdzenia powoda w zakresie w zakresie stanu technicznego budynków, braku wentylacji są również niezasadne. Z akt sprawy wynika, że corocznie dokonywane są przeglądy okresowe kontroli stanu przewodów wentylacyjnych we wszystkich pomieszczeniach w Zakładzie Karnym w C.. Z dołączonych protokołów z przeglądów dokolnych w październiku 2018 r. wynika, że w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, że przewody wentylacyjne są drożne, a ciąg w tych przewodach odpowiada polskim normom. Kontrola została dokonana przez Izbę Rzemieślniczą i (...) w B.. Przy tym podkreślenia wymaga fakt, że w każdej celi jest okno i osadzeni mogą we własnym zakresie przewietrzyć pomieszczenie. Wskazania również wymaga, że fakt, że okna w pawilonie mieszkalnym A, są wyposażone w przesłonę tj. blendy jest dopuszczalny. Zgodnie bowiem z wytycznymi programowo funkcjonalnymi oraz wymaganiami technicznymi i ochronnymi dla pawilonów zakwaterowania osadzonych zatwierdzonych przez Zastępcę Dyrektora Generalnego Służby Więziennej dopuszczalne jest założenie zabezpieczenia ochronnego w postaci przesłon okiennych. Przy tym nie sposób nie zauważyć, że Zakład Karny w C. jest corocznie kontrolowany przez Państwowego Inspektora Sanitarnego Służby Więziennej w Z. w zakresie bieżącego nadzoru sanitarnego. Z protokołu kontroli za rok 2018 wynika, że kontrolowane były m.in. dokumenty dotyczące wywozu nieczystości stałych, w sprawie postepowania w zakresie czyszczenia, prania i dezynfekcji materacy skarbowych, instrukcja Dyrektora Zakładu Karnego w C. nr (...) z dn. 1.08.2011 w sprawie prowadzenia zabiegów dezynsekcji i deratyzacji w Zakładzie Karnym w C.. W trakcie kontroli dokonano wyrywkowo wizytacji w cel na Oddziałach A1, A2 i A3, B1, B2, B3 C1, C2 i C3, D1, D2 i D3. Cele mieszkalne są systematycznie odnawiane w ramach prowadzonych kursów budowlanych organizowanych w zakresie szkoleń osadzonych. W latach 2016-2018 odbyło się 5 kursów budowlanych w pawilonach mieszkalnych osadzonych (pawilon B, C, D i F). Z własnych środków w 2017 r. wyremontowano oddział II w pawilonie A – remont cel mieszkalnych – malowanie ścian i sufitów oraz łaźni ogólnodostępnej w pawilonie F. Nie stwierdzono w tym zakresie nieprawidłowości. Dokonano również kontroli w łaźniach i nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości w roku bieżącym oraz w latach ubiegłych, podkreślając, że zarządzenie dyrektora Zakładu Karnego daje możliwość korzystania z ciepłej wody co najmniej dwa razy w tygodniu. Stwierdzono, że materace są przechowywane w pomieszczeniu magazynowym w budynku nr (...), a czyszczeniem materacy zajmuje się firma zewnętrzna. Stan sanitarno-techniczny pomieszczenia jest dobry. Jednocześnie 1 lutego 2019 r. odbyła się kontrola doraźna Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z. w związku z wnioskiem osadzonego w zakresie stanu technicznego oraz sanitarno –higienicznego obiektu i również nie wykazano nieprawidłowości. Wskazania również wymaga, że zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 19 grudnia 2016 r. w sprawie warunków bytowych osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych ani pralka ani suszarka nie jest wyposażeniem podstawowym cel mieszkalnych. Zgodnie zaś z obowiązującym w jednostce Zarządzeniem nr (...) Dyrektora Zakładu Karnego w C. z dnia 10 maja 2018 r. w sprawie ustalenia porządku wewnętrznego w Zakładzie Karnym w C. wraz późniejszymi zmianami bieliznę osobista wymienia się co tydzień w dniu kąpieli, bieliznę pościelową co drugi tydzień w dniu kąpieli, odzież i obuwie w zależności od potrzeb na pisemną prośbę osadzonego, nie częściej niż raz w miesiącu. Pranie odzieży skarbowej oraz materacy przeprowadzone jest przez firmę zewnętrzną. Tym samym każdy osadzony może złożyć pisemną prośbę o do Dyrektora Zakładu Karnego o wymianę materaca. Z akt sprawy wynika natomiast, że P. W. tego typu próśb nie kierował. Natomiast podkreślenia wymaga, że zgodnie z § 6 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 19 grudnia 2016 roku w sprawie warunków bytowych osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych przedmioty nie podlegające zwrotowi osoba osadzona pierze we własnym zakresie . Osadzeni otrzymują miskę plastikową w której mogą uprać odzież i bieliznę osobistą. Odnośnie zarzutu powoda dotyczącego nie dostarczania energii elektrycznej to również należy podkreślić, że zgodnie z obowiązującym porządkiem wewnętrznym (Zarządzenie nr (...) Dyrektora Zakładu Karnego w C. z dnia 10 maja 2018 r. w sprawie ustalenia porządku wewnętrznego w zakładzie karnym w C. ), napięcie w gniazdach ściennych jest wyłączane w godzinach 24:00 – 6:00. W pozostałych godzinach energia elektryczna jest dostarczana do cel mieszkalnych, natomiast o godzinie 22:00 wygaszane jest oświetlenie. Sąd uznał również, że zarzuty powoda odnośnie jakości posiłków są również niezasadne. Z akt sprawy wynika, że od 1 stycznia 2015 r. do 31 grudnia 2017 r. posiłki przygotowywane były przez (...) Oddział w C.. Od 1 stycznia 2018 r. posiłki przygotowywane są przez Zakład Karny w C.. Z treści zeznań świadka w osobie A. Z., która jest funkcjonariuszem służby więziennej i jest odpowiedzialna za służbę mundurową, mieszkaniową, a także zastępuje funkcjonariusza odpowiedzialnego za dział żywienia wynika, że powód składał wielokrotnie zastrzeżenia dotyczące żywienia, który dotyczyły jakości ziemniaków, życzył sobie innych wędlin. Świadek ten podkreśliła, że ziemniaki są dostarczane przez dostawcę dwa razy w tygodniu, a kontroli jakości dokonuje magazynier. Ziemniaki przechowywane są w ziemiance przystosowanej do przechowywania owoców i warzyw. Dodatkowo żywność kontrolowana jest przez kucharki, lekarza. Świadek ten podała, że nie przypomina sobie aby składała zastrzeżenia do dostawcy. Przy tym zeznania tego świadka korelowały z zeznaniami świadka W. M., który jest funkcjonariuszem służby więziennej, Kierownikiem D. Kwatermistrzowskiego od grudnia 2017 roku. Świadek ten potwierdził, że składane były skargi przez powoda i skargi te były niezasadne. Podkreślił, że ziemniaki są dostarczane od jednego dostawcy dwa razy w tygodniu i ich jakość jest badana przez magazyniera. Zeznał, że nie było sytuacji aby ziemniaki nie zostały przyjęte. Wskazał, że powód jako jedyny zakwestionował jakość ziemniaków. Tym samym zeznania tych świadków nie potwierdziły zarzutów powoda odnośnie złej jakości produktów spożywczych. Sąd dał wiarę zeznaniom tych świadków, albowiem są one zgodne z pozostałym materiałem dowodowym w postaci protokołów kontrolnych (...) w Z.: nr 46.HK.2018 i nr 7.HK.2019 z których wynika, że w trakcie kontroli nie stwierdzono nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego budynku jak i stanu sanitarno-higienicznego. Przy tym świadek K. K. zeznał, że ziemniaki nie były zepsute, tylko nieoczkowane. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że powód korzystał z możliwości złożenia skargi do Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej. Z akt sprawy wynika, że skargi dotyczące niewłaściwego postępowania funkcjonariuszy, zmuszania przez funkcjonariuszy do wycofywania skarg, wyżywienia, warunków bytowych albo zostały pozostawione bez rozpoznania (na skutek ich wycofania przez powoda) lub też zostały uznane za bezzasadne. Zdaniem Sądu Okręgowego, nie dochodzi do naruszenia dóbr osobistych osoby w czasie pobytu jej pobytu w jednostce penitencjarnej, jeżeli miały wobec niego miejsce jedynie uciążliwości dotyczące sposobu wykonywania kary pozbawienia wolności, które dotyczą wszystkich osadzonych, a nie zachowania specjalnie poniżające powoda i wymierzone tylko przeciwko niemu (za: wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi - I Wydział Cywilny z dnia 30 czerwca 2016 r., sygn. akt I ACa 19/16, Legalis nr 1501858). O naruszeniu godności skazanego skutkującej prawem do ochrony prawnej można mówić dopiero wtedy, gdy cierpienia i upokorzenie przekraczają konieczny element cierpienia wpisanego w odbywanie kary pozbawienia wolności, zwłaszcza przy bierności zakładu karnego, który nie dba o poprawę warunków odbywania kary i godzi się na przepełnienie cel, nie dba o zwiększenie ich ilości, o remonty, o polepszenie warunków socjalnych, żywieniowych, czy wreszcie kulturalnych. Dyskomfort spowodowany pobytem w warunkach izolacji nie może stanowić podstawy do sformułowania tezy, że doszło do naruszenia dóbr osobistych. Do naruszenia dóbr osobistych dochodzi jedynie wówczas, gdy cierpienie i upokorzenie, jakiego doznaje pozbawiony wolności przekraczają nieunikniony element cierpienia wpisanego w karę pozbawienia wolności. O naruszeniu dobra osobistego w postaci uchybienia godności osadzonego w zakładzie karnym nie można mówić w przypadku pewnych uciążliwości lub niedogodności związanych z pobytem w takim zakładzie, polegających na niższym od oczekiwanego standardzie celi czy urządzeń sanitarnych, bowiem dla wielu ludzi nie odbywających kary pozbawienia wolności warunki mieszkaniowe bywają często równie trudne. Odbywanie kary pozbawienia wolności wiąże się z naturalnymi dolegliwościami w postaci pogorszenia standardu życia. Powyższe stanowi zwykłe następstwo przymusowej izolacji, i nie może przesądzać o potrzebie zasądzenia zadośćuczynienia (wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi - I Wydział Cywilny z dnia 23 sierpnia 2016 r., sygn. akt I ACa 195/16, Legalis nr 1509079). Powód w toku niniejszego postępowania nie podważył oceny, że działania podejmowane przez funkcjonariuszy Służby Więziennej wobec jego osoby mieściły się w granicach obowiązującego porządku prawnego i w rezultacie nie mogły być uznane za bezprawne w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417;art. 417 § 1)">art. 417 § 1 k.c.</a> Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 448)">art. 448 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417;art. 417 § 1)">art. 417 § 1 k.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 23;art. 24)">art. 23 i 24 k.c.</a> oddalił powództwo, jak w pkt I sentencji wyroku. Z uwagi na wynik sprawy, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art. 99 k.p.c.</a> zasądził od powoda P. W. na rzecz pozwanego Skarbu Państwa – Zakładu Karnego w C. kwotę 240 zł tytułem kosztów zastępstwa prawnego, jak w pkt II. sentencji. Kwotę 240 zł wyliczono w oparciu o § 8 ust. 1 pkt. 26 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2018.265. t.j.). </div>