II Ns 603/17

<p>Sygn. akt II Ns 603/17</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 23 grudnia 2019 roku</p> <p>Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi, II Wydział Cywilny w następującym składzie:</p> <p>Przewodnicząca: Sędzia Sądu Rejonowego <span class="anon-block">A. M.</span> </p> <p>Protokolant: sekr. sąd. <span class="anon-block">W. Ł.</span> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2019 roku w Łodzi</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z wniosku <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>z udziałem <span class="anon-block">B. C. (1)</span> i <span class="anon-block">K. G. (1)</span> </p> <p>o stwierdzenie nabycia spadku po <span class="anon-block">K. G. (2)</span> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->postanawia:</span> </strong> </p> <p>1.  stwierdzić, że spadek po <span class="anon-block">K. G. (3) z domu G.</span>, córce <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">S.</span>, zmarłej w dniu 16 kwietnia 2012 roku w <span class="anon-block">Ł.</span>, ostatnio stale zamieszkałej w <span class="anon-block">Ł.</span>, na podstawie ustawy, nabyły dzieci: <span class="anon-block">K. G. (1)</span> (syn <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">K.</span>) i <span class="anon-block">B. C. (2) z domu G.</span> (córka <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">K.</span>) po ½ (jednej drugiej) części spadku każde z nich;</p> <p>2.  ustalić, iż każdy z uczestników ponosi koszty postepowania związane ze swoim udziałem w sprawie;</p> <p>3.  oddalić wniosek wnioskodawcy o zasadzenie od uczestników kosztów postępowania;</p> <p>4.  przyznać kuratorowi ustanowionemu dla uczestnika nieznanego z miejsca pobytu <span class="anon-block">K. G. (4)</span> <span class="anon-block">K.</span>, wynagrodzenie w wysokości 60,00 zł (sześćdziesiąt złotych), które wypłacić z zaliczki uiszczonej przez wnioskodawcę w dniu 21 stycznia 2019 roku, zaksięgowanej pod pozycją 500041399014.</p> <p>Sygnatura akt II Ns 603/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->(punktu 2, 3 i 4 postanowienia z dnia 23 grudnia 2019 roku)</strong> </p> <p>Wnioskiem z dnia 19 kwietnia 2017 roku <span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span> wniosła o stwierdzenie nabycia spadku po <span class="anon-block">K. G. (2)</span>, na podstawie ustawy. Jako uczestników postępowania wskazano <span class="anon-block">B. C. (1)</span> oraz <span class="anon-block">K. G. (1)</span>. Wnioskodawca wniósł również o zasądzenie od spadkobierców na jego rzecz kosztów postępowania, to jest kosztów zastępstwa procesowego w wysokości sześciokrotności stawki minimalnej, czyli kwotę 720,00 złotych, kosztów wniesionej opłaty od wniosku w wysokości 50 złotych, opłaty skarbowej za pełnomocnictwo 17 złotych, kosztów wpisu do rejestru spadkowego w wysokości 5,00 zł oraz kosztów poniesionych w celu ustalenia następców prawnych zmarłej w łącznej kwocie 165,00 zł, na co złożyły się: 48,00 zł - tytułem opłaty za wniosek o wskazanie następców prawnych waz z pełnomocnictwem, 39,00 złotych tytułem opłaty za odpis skrócony aktu zgonu wraz z pełnomocnictwem, 39,00 złotych tytułem opłaty za odpis skrócony aktu małżeństwa <span class="anon-block">B. C. (1)</span> wraz z pełnomocnictwem, kwoty 39,00 złotych tytułem opłaty za odpis skrócony aktu urodzenia <span class="anon-block">K. G. (1)</span> <em> <!-- -->(wniosek k. 2– 2v). </em> </p> <p>W toku postępowania, postanowieniem z dnia 11 grudnia 2018 roku Sąd ustanowił dla nieznanego z miejsca pobytu uczestnika <span class="anon-block">K. G. (1)</span>, kuratora w osobie pracownika sądu<em> <!-- --> (postanowienie k. 79). </em> </p> <p>Uczestnicy postępowania <span class="anon-block">B. C. (1)</span>, <span class="anon-block">K. G. (1)</span> nie zajęli stanowiska w sprawie<em> <!-- --> (okoliczność bezsporna).</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi ustalił i zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2019 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi -Widzewa w Łodzi, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 931;art. 931 § 1)">art. 931§1 kc</a>, stwierdził, że spadek po <span class="anon-block">K. G. (3) z domu G.</span>, córce <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">S.</span>, zmarłej w dniu 16 kwietnia 2012 roku w <span class="anon-block">Ł.</span>, ostatnio stale zamieszkałej w <span class="anon-block">Ł.</span>, na podstawie ustawy, nabyły dzieci: <span class="anon-block">K. G. (1)</span> (syn <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">K.</span>) i <span class="anon-block">B. C. (2) z domu G.</span> (córka <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">K.</span>) po ½ części spadku każde z nich. W punkcie drugim Sąd ustalił, że każdy z uczestników ponosi koszty związane ze swoim udziałem w sprawie. Z kolei w punkcie trzecim Sąd oddalił wniosek <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">S.</span> o zasądzenie od uczestniczki kosztów postępowania. Z kolei w punkcie 4 Sąd postanowił przyznać kuratorowi ustanowionemu dla nieznanego z miejsca pobytu uczestnika <span class="anon-block">K. G. (4)</span> <span class="anon-block">K.</span>, wynagrodzenie w wysokości 60,00 zł, które wypłacić z zaliczki uiszczonej przez wnioskodawcę w dniu 21 stycznia 2019 roku, zaksięgowanej pod pozycją 500041399014 <em> <!-- -->(postanowienie k. 152).</em> </p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108)">art. 108 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13§2 kpc</a> w każdym orzeczeniu kończącym postępowanie sądowe sąd ma obowiązek orzec o tym, kto ponosi koszty postępowania. Na koszty postępowania podlegające rozliczeniu w orzeczeniu kończącym postępowanie składają się w szczególności: opłaty sądowe, opłaty kancelaryjne, wydatki (np. na wynagrodzenie biegłych sądowych).</p> <p>Podstawę rozstrzygnięcia o kosztach procesu w niniejszej sprawie stanowi <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520;art. 520 § 1)">art. 520 § 1 kpc</a>. Powołany przepis stanowi zasadę, iż każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Wyjątki od tej zasady zostały ustanowione w dalszych paragrafach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520)">art. 520 kpc</a>, stanowiąc, iż jeżeli jednak uczestnicy są w różnym stopniu zainteresowani w wyniku postępowania lub interesy ich są sprzeczne, sąd może stosunkowo rozdzielić obowiązek zwrotu kosztów lub włożyć go na jednego z uczestników w całości. To samo dotyczy zwrotu kosztów postępowania wyłożonych przez uczestników (§ 2). Paragraf 3 zaś stanowi, iż jeżeli interesy uczestników są sprzeczne, sąd może włożyć na uczestnika, którego wnioski zostały oddalone lub odrzucone, obowiązek zwrotu kosztów postępowania poniesionych przez innego uczestnika. Przepis powyższy stosuje się odpowiednio, jeżeli uczestnik postępował niesumiennie lub oczywiście niewłaściwie. <br/>W orzecznictwie i doktrynie zwraca się uwagę, iż w postępowaniu nieprocesowym nie ma „pojedynku" dwóch przeciwstawnych sobie stron, dlatego też nie można mówić o przegrywającym, który powinien zwrócić koszty postępowania wygrywającemu (por. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 kpc</a>). Przeciwnie, z treści całego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520)">art. 520 kpc</a> wynika, że ustawodawca zakłada, że w zasadzie uczestnicy postępowania są w tym samym stopniu zainteresowani jego wynikiem, a orzeczenie sądu udziela ochrony prawnej każdemu uczestnikowi. Dlatego ten, kto poniósł koszty sądowe lub koszty zastępstwa procesowego, nie uzyska zwrotu wydanych kwot od innego uczestnika, ale i nie jest obowiązany do zwracania kosztów poniesionych przez innego uczestnika <em> <!-- -->(tak. Bodio Joanna, Demendecki Tomasz, Jakubecki Andrzej, Marcewicz Olimpia, Telenga Przemysław, Wójcik Mariusz P [w] Komentarz do art. 520 kodeksu postępowania cywilnego, LEX/el. 2010).</em> Jest również przyjmowany pogląd, iż nie istnieje pomiędzy uczestnikami postępowania nieprocesowego w ogóle obowiązek zwrotu kosztów. Stanowisko takie uzasadnione jest niezależnością i samodzielnością udziału w tym postępowaniu każdego jego uczestnika <em> <!-- -->(<span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">J.</span>, <span class="anon-block">Z.</span> <span class="anon-block">A.</span> artykuł Palestra.1995.7-8.58, Lex nr 11671/1). </em> </p> <p>W tym miejscu zasygnalizować należy, iż włożenie obowiązku zwrotu kosztów na jednego uczestnika postępowania nieprocesowego winno mieć miejsce wtedy, kiedy odpowiada to względom słuszności i spełnione zostają przesłanki przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520;art. 520 § 2)">art. 520 § 2 in fine k.p.c.</a> Sąd Najwyższy przyjął, że wyrażonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520;art. 520 § 2)">art. 520 § 2 kpc</a> reguły stosunkowego rozdzielania kosztów postępowania lub obciążenia nimi jednego uczestnika nie można wykładać jako obowiązku sądu bezwzględnego obciążenia uczestnika tymi kosztami zawsze, gdy stopień zainteresowania uczestników wynikiem postępowania jest różny lub występuje sprzeczność interesów. Wskazuje na to formuła przepisu "sąd może". Potrzebę zastosowania wynikającej z powołanego przepisu reguły sąd poddaje ocenie z uwagi na okoliczności sprawy (<em> <!-- -->postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 2012 roku, </em>II CZ 150/11).</p> <p>O tym, który z uczestników będzie obowiązany do zwrotu w całości kosztów pozostałym uczestnikom postępowania, decydować będzie zawsze wynik sprawy. Jeżeli postępowanie nieprocesowe toczy się w interesie jednego uczestnika, to ten uczestnik jest obowiązany do zwrotu kosztów pozostałym uczestnikom. Generalnie należy stwierdzić, że włożenie obowiązku zwrotu kosztów na jednego uczestnika postępowania powinno mieć miejsce wtedy, kiedy odpowiada to względom słuszności, a spełnione zostały przesłanki przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520;art. 520 § 2)">art. 520 § 2 <em> <!-- -->in fine</em> KPC</a> (zob. <em> <!-- -->A. Zieliński, J. Budnowska</em>, Zwrot, s. 61 i n.).</p> <p>W niniejszej sprawie uczestnicy postępowania nie zajęli stanowiska w sprawie. Wnioskodawca zaś był zainteresowany uzyskaniem orzeczenia w tej sprawie z uwagi na nabycie przez niego wierzytelności wobec spadkodawczyni <span class="anon-block">K. G. (2)</span>. Tym samym interesy zarówno wnioskodawcy jak i uczestników nie były sprzeczne. Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił wniosek <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span> o zasądzenie kosztów postępowania, uznając, iż każdy z uczestników ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie.</p> <p>W zakresie wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla uczestnika <span class="anon-block">K. G. (1)</span>, wskazać należy, iż Sąd postanowieniem z dnia 11 grudnia 2018 roku ustanowił pracownika Sądu Rejonowego dla Łodzi – Widzewa w Łodzi kuratorem dla nieznanego z miejsca pobytu uczestnika <span class="anon-block">K. G. (1)</span> <em> <!-- -->(postanowienie k. 79).</em> </p> <p>W ramach wykonywanych czynności kurator sądowy podjął czynności, które doprowadziły do ustalenia aktualnego miejsca pobytu uczestnika, a tym samym umożliwiły odebranie od uczestnika zapewnienia spadkowego <em> <!-- -->(notatka urzędowa k. 84).</em> </p> <p>Na podstawie § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 roku w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej <em> <!-- -->(Dz.U.2013.1476) </em>w zw. z § 6 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie <em> <!-- -->(Dz. U. z 2015 roku. poz. 1800),</em> Sąd przyznał <span class="anon-block">G. K.</span> wynagrodzenie w kwocie 60,00 zł za wykonane czynności kuratora i nakazał wypłacenie tej kwoty z zaliczki uiszczonej przez wnioskodawcę w dniu 21 stycznia 2019 roku.</p> <p>Na marginesie zasygnalizować należy, iż w przedmiotowej sprawie nie będą miały zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2018 roku w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej <em> <!-- -->(Dz. U. z 2018 roku, poz. 536),</em> z uwagi na treść §3 przywołanego rozporządzenia, które zaczęło obowiązywać od dnia 15 marca 2018 roku oraz fakt, iż w przedmiotowej sprawie Sąd ustanowił kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu uczestnika postanowieniem z dnia 11 grudnia 2018 roku, zaś sprawa została zainicjowana wnioskiem z dnia 19 kwietnia 2017 roku.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji.</p> </div>