II OZ 943/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 9 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 marca 2007 r., sygn. akt II SA/Kr 3086/01 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Z. Z. i M. Z. na decyzję Wojewody M. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 30 marca 2007 r. odrzucił skargę kasacyjną W. K. od wyroku tego Sądu z dnia 5 grudnia 2006 r. W uzasadnieniu podał, że zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej ustawa P.p.s.a.), pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W niniejszej sprawie wpis od skargi kasacyjnej miał charakter wpisu stałego i, zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 w związku z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wynosił 250 zł. Skarga kasacyjna wniesiona została przez adwokata, który uiścił wpis sądowy w kwocie 100 zł. Należało zatem uznać, że skarga kasacyjna nie została należycie opłacona, w związku z czym podlegała odrzuceniu bez wezwania o uzupełnienie wpisu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył W. K., reprezentowany przez adwokata, wnosząc o uchylenie lub zmianę zaskarżonego postanowienia i przekazanie skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego celem jej rozpoznania. W uzasadnieniu wskazał, że, jak wynika z akt sprawy, skarżący Z. Z. i M. Z., mimo wezwania Sądu, nie podali wartości przedmiotu sporu. W konsekwencji, na podstawie przepisów rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. oraz zgodnie z treścią postanowienia NSA z dnia 7 maja 2004 r., sygn. akt FSK 447/04, należało uznać, że opłata sądowa winna wynosić 100 zł, a zatem została uiszczona w należytej wysokości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 231 ustawy P.p.s.a., wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawa pobiera się wpis stały. Wysokość wpisu stałego, uzależniona od przedmiotu sprawy lub charakteru zaskarżonego aktu, określona została w powołanym rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003 r. W myśl § 3 rozporządzenia, wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Sprawa ze skargi Z. Z. i M. Z. dotyczy decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę, a więc jej przedmiotem nie są należności pieniężne. Skarga podlegała zatem wpisowi stałemu, którego wysokość należało ustalić w oparciu o § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. (sprawa z zakresu budownictwa i architektury) i na podstawie tak określonej kwoty obliczyć wysokość należnego wpisu od skargi kasacyjnej. Ponieważ w świetle powołanych przepisów skarga Z. Z. i M. Z. podlegałaby wpisowi w wysokości 500 zł, prawidłowo obliczony na podstawie § 3 rozporządzenia wpis od skargi kasacyjnej wynosił 250 zł. Chybiona jest argumentacja pełnomocnika skarżącego, zgodnie z którą w przypadku, gdy brak wartości przedmiotu sporu, wpis stały od skargi kasacyjnej zawsze wynosi 100 zł. Taki pogląd stoi w sprzeczności z przepisami rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r., które różnicuje wysokość wpisów stałych w zależności od przedmiotu skargi. Również powoływane w zażaleniu postanowienie NSA z dnia 7 maja 2004 r. nie formułuje ogólnej zasady opłacania skarg kasacyjnych, ale zostało wydane w konkretnym stanie faktycznym, w którym Sąd uznał, że skarga kasacyjna winna zostać opłacona bez wezwania wpisem w kwocie 100 zł. Dokonanych w innej sprawie ustaleń dotyczących wpisu nie można zastosować w niniejszym przypadku, tym bardziej, że przedmiot powołanej sprawy był odmienny. Ponieważ zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami skarga kasacyjna w rozpoznawanej sprawie podlegała wpisowi stałemu w wysokości 250 zł, zaś wnoszący ją adwokat uiścił kwotę 100 zł, należy podzielić pogląd Sądu I instancji, iż skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu bez wezwania do uzupełnienia wpisu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.