VII SA/Wa 1134/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Siwek (spr.), Sędziowie sędzia WSA Tomasz Janeczko, sędzia WSA Mirosław Montowski, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]kwietnia 2020 r. znak [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2020 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej jako: "SKO", "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 127 § 2 w związku z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020, poz. 256 ze zm., dalej jako "k.p.a.") oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tj.: Dz. U. z 2018 r., poz. 570 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania B. B. (dalej jako: "skarżący", od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2019 r. znak: [...] o skierowaniu B. B. na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu, utrzymał w mocy ww. decyzję z dnia [...] listopada 2019 r.. Z akt postępowania wynika, że Komendant [...] Policji wnioskiem z dnia 25 lutego 2019 r., zwrócił się do Prezydenta [...] z wnioskiem o skierowanie B. B. na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu. We wniosku wskazano, że B. B. w okresie od dnia 9 października 2017 r. do dnia 1 lipca 2018 r. otrzymał łącznie 29 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Prezydent [...] (dalej jako "Prezydent", "organ I instancji") w dniu [...] marca 2019 wszczął postępowanie administracyjne w sprawie skierowania B. B. na badania psychologiczne, a następnie decyzją z dnia [...] listopada 2019 r. znak: [...], powołując się na art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b w związku z art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2019 r. poz. 341 ze zm.) oraz art. 104 k.p.a., orzekł o skierowaniu skarżącego, posiadającego uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B, na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu. Organ I instancji, przywołując treść art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o kierujących pojazdami, wskazał, że działając jako starosta wydał decyzję administracyjną o skierowaniu skarżącego na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu, jeżeli skarżący przekroczył liczbę 24 punktów karnych otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Wskazał, że Na badanie psychologiczne należy zgłosić się do pracowni psychologicznej wpisanej przez marszałka województwa do rejestru przedsiębiorców w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji. Osoba obowiązana jest do przedstawienia orzeczenia psychologicznego w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia decyzji. W przypadku nieprzedstawienia w wyznaczonym terminie orzeczenia psychologicznego, zgodnie z art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. b cyt. ustawy, starosta wyda decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy. Skarżący pismem z dnia 21 listopada 2019 r. złożył odwołanie od powyższej decyzji. Wskazał, że w samym 2018 r. nie przekroczył 24 punktów karnych, tylko organy Policji wraz z organem I instancji do punktów karnych z 2017 r. dodali punkty karne z 2018 r. Jednocześnie w ocenie skarżącego Policja dopuściła się oszustwa, informując Sąd Rejonowy w [...] [...] Wydział [...], że dniu 1 lipca 2018 r. miał w organizmie 0,15 mg/l i 0,14 mg/l alkoholu, co nie przekracza 2 promili. Skarżący podkreślił, że w dniu 30 czerwca 2018 r. pił piwo, ale rano, i nie 1,5 litra, ale jedną puszkę. Tym samym w jego ocenie Policja sfałszowała wynik alkomatu. Policja wymusiła także podpis na sfałszowanym protokole groźbą zabrania samochodu na parking policyjny na koszt skarżącego. W dalszej części obszernego uzasadnienia odwołania skarżący podnosił fakt zamordowania jego żony "L. B. przez lekarzy ze szpitala wojskowego [...] z ul. [...] i lekarzy ze szpitala na ul. [...] w [...]" oraz fakt zniszczenia jego samochodu marki [...] przez osoby trzecie na polecenie cyt.: "Komendanta Policji". Zanegował także badania lekarskie i psychologiczne [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] oraz Wojskowego Instytutu Medycyny Pracy w [...]. Podkreślił, że w czasie PRL był osobą prześladowaną i uzyskał azyl polityczny w [...]. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2020 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy ww. decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2019 r. W uzasadnieniu skargi organ przytoczył treść art. 136 ust. 1 oraz art. 99 ust. 2 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami, wskazał, że użyty w art. 99 ust. 2 pkt 2 zwrot "wydaje decyzję" świadczy o tym, że orzeczenie ma charakter związany i nie zostało pozostawione swobodnemu uznaniu organu. Tym samym z chwilą, gdy kierujący przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego, starosta na wniosek organu policji jest zobowiązany skierować takiego kierowcę na badania psychologiczne. Oznacza to, że w przypadku wystąpienia przez Komendanta [...] Policji z wnioskiem o skierowanie na badanie psychologiczne osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem, w razie przekroczenia 24 punktów, organ nie może samodzielnie weryfikować uzyskanej przez kierowcę liczby punktów, a jedynie jest władny, by wydać decyzję kierującą osobę posiadającą uprawnienie do kierowania pojazdami na takie badanie. B. B. pismem z dnia 9 maja 2020r. złożył Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję SKO w [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. Skarżący powtórzył zarzuty i argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji I instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. W skierowanym do Sądu piśmie procesowym z dnia 18 sierpnia 2020 r. skarżący powtórzył swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.). Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] jak i Prezydent [...] wydając zaskarżoną decyzję oraz decyzję I instancji naruszyły przepisy postępowania administracyjnego. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławcze w [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. znak: [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2019 r. znak: [...] orzekającą o skierowaniu skarżącego B. B., posiadającego uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B, na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu.. Podstawę prawną wydanych w sprawie decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami. Stosownie do art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b tej ustawy, wskazywanych jako podstawa prawna działania organów w niniejszej sprawie, badaniu psychologicznemu podlega kierujący motorowerem, pojazdem silnikowym lub tramwajem, jeżeli przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego, przy czym decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu wydaje starosta w razie przekroczenia liczby 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Decyzja, jaką na podstawie tego przepisu wydaje starosta (a prezydent miasta na prawach powiatu) jest tak zwaną decyzją związaną, co oznacza, że organ ten jest zobligowany do jej wydania. Ograniczony zakres przesłanek do jej wydania powoduje, że organ nie ma obowiązku prowadzenia postępowania dowodowego mającego na celu ustalenie jeszcze innych okoliczności, zwłaszcza, że organ ten nie jest uprawniony do weryfikowania ilości przypisanych kierowcy punktów karnych przez organ kontroli ruchu. Jak wskazał między innymi Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z 29 sierpnia 2017 r. w sprawie o sygn. I OSK 2964/15 (Lex nr 2364532) decyzja organu wydawana na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z 2011 r. o kierujących pojazdami ma charakter związany. Treść obowiązujących przepisów ma charakter imperatywny i nie pozostawiający organowi jakichkolwiek możliwości uznaniowego decydowania w przedmiocie wydania skierowania na badania. Zobowiązują one starostę do podjęcia stosownych czynności w przypadku przekroczenia przez kierującego pojazdem silnikowym liczby 24 punktów w ewidencji kierowców. Wydanie decyzji jest obligatoryjne w każdym wypadku, kiedy tylko kierowca przekroczy określoną wyżej liczbę punktów w ewidencji kierowców. Z kolei jak wskazał NSA w uzasadnieniu do wyroku z 9 czerwca 2017 r. sygn. I OSK 2358/15 (Lex nr 23140073), starosta nie jest uprawniony do tego, aby podważać skuteczność wpisów w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Stanowiska te są ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych. Przede wszystkim jednak samo brzmienie art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b0 ustawy o kierujących pojazdami nie pozostawia żadnych wątpliwości co do takiej jego wykładni. W tym miejscu zauważyć należy, że wprowadzona przepisem art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o kierujących pojazdami sankcja w postaci skierowania kierowcy na badania psychologiczne obowiązuje w aktualnym brzmieniu od dnia 21 lutego 2011 r. W rozpoznawanej sprawy decyzja o skierowaniu skarżącego na badania psychologiczne przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami została wydana w związku z otrzymaniem przez skarżącego 29 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie od 9 października 2017 r. do 1 lipca 2018 r., przy czym naruszenie, które spowodowało przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów miało miejsce w dniu 1 lipca 2018 r. Zgodnie natomiast z art. 99 ust. 2 pkt 2 omawianej ustawy, starosta z urzędu wydaje decyzję w zakresie skierowania na badanie psychologiczne na wniosek organu kontroli ruchu drogowego i dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego. Z powołanych przepisów wynika jednoznacznie, że w przypadku złożenia stosownego wniosku przez organ kontroli ruchu drogowego - którym z mocy art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 110 ze zm., dalej jako p.r.d.) jest komendant wojewódzki policji (a na postawie art. 6 ust. 4 ustawy o Policji także Komendant [...] Policji) - właściwy starosta zobligowany jest do skierowania kierowcy na badania psychologiczne. Organ ten nie ma więc wyboru co do możliwości skorzystania lub nie z powyższego obowiązku. Starosta nie posiada również uprawnień do badania celowości wniosku otrzymanego od komendanta wojewódzkiego Policji, czy też kontrolowania prawidłowości naliczenia przez ten organ liczby punktów karnych podanych we wniosku. Podkreślić dalej należy, że zgodnie z art. 136 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami, w przypadku gdy naruszenia przepisów ruchu drogowego popełnione przed dniem określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957), skutkowały przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, a w przypadku kierowców, którzy dopuścili się tych naruszeń w okresie jednego roku od wydania po raz pierwszy prawa jazdy - liczby 20 punktów, stosuje się tryb postępowania oraz skutki według stanu prawnego na dzień popełnienia naruszenia powodującego przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów. W tym celu Policja może przetwarzać dane zgromadzone w trybie art. 130 p.r.d. Organ ten, co należy podkreślić, ma również kompetencję do usuwania punktów karnych. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 9 sierpnia 2013 r. (sygn. akt I OSK 503/12), w sytuacji w której danemu podmiotowi zostało przyznane prawo do prowadzenia określonej ewidencji, rejestru czy innego wykazu, ten podmiot jest odpowiedzialny za prawidłowe jego prowadzenie i zgodność z prawem dokonywanych wpisów. Inny organ administracyjny, w toku prowadzonego przez siebie postępowania, takich kompetencji nie posiada i jest związany treścią danych zawartych w ewidencji. Z taką też sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Skoro ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego prowadzi komendant wojewódzki Policji i organ ten dokonuje wpisów do ewidencji, przy czym wpisy ostateczne są dokonywane na podstawie prawomocnych wyroków, mandatów i orzeczeń, które tylko w odrębnym postępowaniu mogą zostać uchylone, to starosta (prezydent miasta) jest związany wnioskiem w tym sensie, że nie ma uprawnień do badania prawidłowości wpisów w zakresie ilości punktów karnych ani też badania, czy kierowca, którego wniosek dotyczy, faktycznie dopuścił się wykroczenia drogowego Z tego względu kwestia prawidłowości dokonanych wpisów, a co za tym idzie – wykreślanie posiadanych punktów, nie może być rozpatrywana ani w postępowaniu administracyjnym, w którym przesłanką rozstrzygnięcia jest ilość punktów uwidocznionych w prowadzonej przez komendanta wojewódzkiego Policji ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, tak jak ma to miejsce w sprawie skierowania kierowcy na badanie psychologiczne, o jakim mowa w art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o kierujących pojazdami, jak również w postępowaniu sądowym prowadzonym ze skargi na decyzje wydane w takich sprawach. Wobec powyższego jeszcze raz należy stwierdzić, że ani starosta ani samorządowe kolegium odwoławcze, prowadząc odrębne postępowanie w sprawie skierowania na badania psychologiczne, nie mają kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych kierowcy ze względu na naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego. Wiążący jest w tym zakresie wniosek komendanta wojewódzkiego Policji wskazujący liczbę przypisanych punktów przekraczającą limit 24 punktów, co w myśl art. 99 ust. 2 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami uzasadnia wydanie decyzji o skierowaniu kierowcy na badanie psychologiczne. Zauważenia wymaga, że w treści wniosku Komendanta [...] Policji z dnia 25 lutego 2019 r. o skierowanie B. B. na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu wynika, że skarżący w okresie od dnia 9 października 2017 r. do dnia 1 lipca 2018 r. otrzymał łącznie 29 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W tym okresie wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, tj. - w dniu 9 października 2017 r. spowodował zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego – kolizja drogowa (przyznano 6 punktów); - w dniu 1 marca 2018 r. nie dostosował się do znaków i sygnałów drogowych (przyznano 1 punkt); - w dniu 9 kwietnia 2018 r. spowodował zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego – kolizja drogowa (przyznano 6 punktów); - w dniu 1 lipca 2018 r. spowodował zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego – kolizja drogowa, oraz kierował pojazdem mechanicznym w stanie po spożyciu alkoholu (łącznie (przyznano 16 punktów). W ocenie Sądu, mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w rozpoznawanej sprawie nie doszło do uchybienia przepisom prawa materialnego, tj. art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o kierujących pojazdami. Zarzuty skarżącego w znacznej części dotyczą załączonego przez skarżącego jak i znajdującego się w aktach sprawy prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego [...] w [...], [...] Wydział [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. sygn. akt [...], w którym uznano skarżącego za winnego tego że: - w dniu 1 lipca 2018 r. będąc po spożyciu alkoholu (I badanie – o,15 mg/l, II badanie – 0,14 mg/l) kierował samochodem (czyn z art. 87 § 1 k.w. w związku z art. 45 ust. 1 pkt 1 p.r.d.) - w ww. dniu naruszył zasady przewidziane w art. 23 ust. 1 pkt 3 lit. b p.r.d. w ten sposób, że kierując samochodem podczas cofania nie zachował należytej ostrożności oraz nie upewnił się, czy za pojazdem nie znajdują się przeszkody – dwa inne samochody, w wyniku czego doprowadził do zderzenia z nimi, uszkadzając jw., czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym (czyn z art. 86 § 1 k.w. w związku z art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b p.r.d.); i wymierzono skarżącemu grzywnę w wysokości 500 zł oraz orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 8 miesięcy. Powyższy wyrok sądu powszechnego jest prawomocny, a badanie rozstrzygnięcie w nim zawartego oraz okoliczności które doprowadziły do wydania takiego rozstrzygnięcia nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Także irrelewantne dla niniejszej sprawy są podnoszone przez skarżącego okoliczności śmierci jego żony, uszkodzenia jego samochodu, licznych konfliktów z organami Policji czy też działalność opozycyjna w czasach PRL. Na marginesie wskazać należy, że błędnie podnosi skarżący, że liczba 24 punktów, która stanowi przesłankę do skierowania na badania psychologiczne, odnosi się do punktów przyznanych w danym roku kalendarzowym. Zgodnie z art. 130 ust. 2 p.r.d.. (który w niniejszej sprawie ma zastosowanie) punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 - 20 punktów. Jednakże w ocenie Sądu uszło uwadze organów, że z akt administracyjnych sprawy wynika, że Prezydent [...], po uzyskaniu ww. prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego [...] w [...], [...] Wydział [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. sygn. akt [...], w dniu 26 lutego 2019 r. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie skierowania skarżącego na badania psychologiczne w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem. Prezydent [...] decyzją z dnia [...] marca 2019 r. znak: [...] orzekł o skierowaniu B. B. na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu, powołując się na art. art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o kierujących pojazdami, w myśl którego starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu, jeżeli kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu. Skarżący odwołał się od tej decyzji. SKO w [...] decyzją z dnia [...] maja 2019 r. znak: [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2019 r.. Następnie [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w [...] Oddział w [...] wydał orzeczenie psychologiczne z dnia [...] maja 2019 r. nr [...], w którym stwierdził u skarżącego istnienie przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem w zakresie m.in. prawa jazdy kategorii "B". Skarżący wystąpił z wnioskiem o przeprowadzenie ponownego badania psychologicznego. [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w [...], po ponownym przeprowadzeniu badania psychologicznego, ostatecznym orzeczeniem psychologicznym z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] ponownie stwierdził istnienie przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem w zakresie m.in. prawa jazdy kategorii "B". Tym samym w dacie wydania przez Prezydenta [...] decyzji z dnia [...] listopada 2019 r. w obrocie prawnym od prawie 3 miesięcy znajdowało się ostateczne orzeczenie psychologiczne stwierdzające istnienie u skarżącego przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem w zakresie m.in. prawa jazdy kategorii "B" Podkreślić należy, że przepisy prawa nie różnicują przebiegu badań psychologicznych w zakresie psychologii transportu w zależności od tego, jaka przesłanka z art. 99 ust. 1 pkt 3 omawianej ustawy stanowiła podstawę do skierowania kierowcy na ich przeprowadzenie. Wskazać należy, że także art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o kierujących pojazdami, w myśl którego starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami na podstawie orzeczenia psychologicznego istnienia przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem, nie różnicuje znaczenia i wartości omawianego orzeczenia psychologicznego w zależności od przesłanki, która doprowadziła do wydania takiego orzeczenia. Zdaniem Sądu organ I instancji, w świetle powyższego, winien rozważyć, czy w świetle wydania przez [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w [...] ostatecznego orzeczenia psychologicznego z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] stwierdzającego istnienie u skarżącego przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem w zakresie m.in. prawa jazdy kategorii "B", nie zachodzi bezprzedmiotowość postępowania, o której mowa w art. 105 .k.p.a., w zakresie badania w świetle art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b podstaw do wydania rozstrzygnięcia o skierowaniu B. B. na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji. ----------------------- 9