I SA/Po 178/18

SENTENCJA Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego PK o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi EG na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn postanawia: 1. przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – radcy prawnemu PK tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu kwotę [...] ([...]) + [...] ([...]) tytułem podatku VAT za udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, 2. przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – radcy prawnemu PK tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu kwotę [...] ([...]) + [...]) tytułem podatku VAT za udział w postępowaniu zażaleniowym. UZASADNIENIE Skarżąca EG pismem z dnia [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Równocześnie złożyła sporządzony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. Postanowieniem z dnia [...] starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ustanowił dla skarżącej radcę prawnego i zwolnił ją od kosztów sądowych. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika w osobie radcy prawnego PK. Pismem z dnia [...] Sąd powiadomił radcę prawnego PK, że został wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu dla EG. Pismem z dnia [...] pełnomocnik skarżącej podtrzymał w całości złożoną skargę z dnia [...], wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do skargi oraz z dokumentu załączonego do niniejszego pisma, t.j. skierowania do szpitala z dnia [...] na okoliczność stanu zdrowia skarżącej. Pełnomocnik w piśmie tym złożył również wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu wedle norm przepisanych oraz oświadczył, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części, w tym również o przyznanie kosztów pomocy prawnej w postępowaniu zażaleniowym. Pełnomocnik wyjaśnił, że sporządził i przesłał skarżącej opinię o niecelowości wnoszenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...], sygn. akt [...]. Do pisma załączył odpis przedmiotowej opinii oraz potwierdzenie nadania przesyłki poleconej do skarżącej. Na rozprawie w dniu [...] nie stawił się za stronę skarżącą pełnomocnik z urzędu radca prawny PK. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...] uchylił zaskarżoną decyzję. Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega wniosek pełnomocnika z urzędu o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z tytułu reprezentowania skarżącej przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji oraz w postępowaniu zażaleniowym. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej jako "P.p.s.a.") wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715 ze zm., dalej jako: "rozporządzenie"). Przedmiotem zaskarżenia jest odmowa umorzenia zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] wpis sądowy w niniejszej sprawie jest stały i wynosi [...]. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: w pierwszej instancji: w innej sprawie [...]. § 4 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (por. § 4 ust. 3 rozporządzenia). Z treści § 4 ust. 2 rozporządzenia wynika natomiast w jakich okolicznościach następuje ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, co nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, działaniem podjętym przez pełnomocnika w imieniu skarżącej, za które przysługuje wynagrodzenie, było reprezentowanie skarżącej przed sądem pierwszej instancji. Pełnomocnik skarżącej pismem z dnia [...] podtrzymał w całości złożoną skargę, podniósł zarzuty naruszenia art. 122 Ordynacji podatkowej, powołał się na stan zdrowia skarżącej i uzasadnił swoje stanowisko w sprawie. W przedmiotowej sprawie, zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, należało ustalić opłatę w wysokości wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c), czyli w wysokości [...]. W tych okolicznościach należało przyznać radcy prawnemu PK tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną przed sądem administracyjnym pierwszej instancji powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej wysokości [...] ([...]), które wynika z następującego rozliczenia: wynagrodzenie w wysokości [...] ([...]) + [...] ([...]) podatek VAT. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji opłata w postępowaniu zażaleniowym wynosi [...]. W przedmiotowej sprawie pomoc prawna z urzędu sprowadzała się do dokonania przez pełnomocnika oceny zasadności wniesienia zażalenia od postanowienia tut. Sądu z dnia [...] o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowienie to doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...], w terminie otwartym do wniesienia zażalenia pełnomocnik pismem z dnia [...], nadanym listem poleconym w dniu [...] [por. k. nr [...] akt sąd.] przesłał skarżącej opinię o niezasadności wnoszenia zażalenia, którą uzasadnił. Skoro ustanowiony pełnomocnik z urzędu sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia zażalenia od postanowienia Sądu, przyznać zatem należało radcy prawnemu PK tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną w postępowaniu zażaleniowym powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej wysokości [...] ([...]), które wynika z następującego rozliczenia: wynagrodzenie w wysokości [...] ([...]) + [...] ([...]) podatek VAT. Wobec powyższego, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. oraz § 21 ust. 1 pkt 1) lit. c) i pkt 2 lit. d) w zw. z § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia należało postanowić, jak w sentencji.