II SO/Bk 16/09

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Y. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] listopada 2009 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy społecznej p o s t a n a w i a 1. odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. UZASADNIENIE Y. T. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata podając, iż jest cudzoziemką, przebywającą na terytorium RP leganie na podstawie ochrony uzupełniającej. Nie ma zatrudnienia i jako osoba dotknięta silnymi zaburzeniami psychicznymi ma trudności w znalezieniu pracy. Wnioskodawczyni podkreśliła, iż utrzymuje się głównie z zasiłku okresowego wypłacanego przez MOPS w Ł. Na utrzymaniu skarżąca ma dwie córki, które pomagają jej w codziennym życiu. Wnioskodawczyni wraz z córkami zamieszkuje w wynajętym mieszkaniu i korzysta ze wsparcia materialnego osób bliskich oraz lokalnych organizacji pozarządowych. Aktualnie skarżąca otrzymuje zasiłek okresowy w kwocie 390 zł otrzymywany na trzy osoby oraz zasiłek na zakup jedzenia w wysokości po 90 zł na każdą z nich. Wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności i przedmiotów wartościowych (k. 2-4). Na wstępie należy odnieść się do wniosku Y. T. w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych. Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Niniejsza sprawa dotyczy odmowy przyznania pomocy społecznej, należy zatem do kategorii spraw wymienionych w powołanym przepisie. W związku z tym, iż skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych tj. nie musi uiszczać tych kosztów w sprawie niniejszej z mocy samej ustawy na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, o czym orzeczono w punkcie I sentencji. Z uwagi na powyższe wniosek złożony przez skarżącą podlegał rozpoznaniu w części przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W rozpatrywanym przypadku Y. T. dowiodła, iż nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu wnioskodawczyni wskazała, iż jedynym źródłem jej dochodów doraźnie pozostają zasiłki otrzymywane z Miejsko Ośrodka Pomocy Społecznej w Ł., które są przeznaczone głównie na zakup żywności i inne niezbędne potrzeby bytowe. Wysokość uzyskiwanej pomocy nie wystarcza jednak na pokrycie podstawowych wydatków skarżącej. Ponadto wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż Y. T. nie jest w stanie zgromadzić dostatecznej ilości środków finansowych do równoczesnego zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz pokrycia kosztów ustanowienia adwokata w sprawie niniejszej, bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono w punkcie II sentencji.