II SAB/Wr 153/21
Sądy administracyjne2021-11-08
Sygnatura
II SAB/Wr 153/21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia
2021-11-08
Rodzaj
Postanowienie WSA we Wrocławiu
Sędziowie
Halina Filipowicz-Kremis
Rozstrzygnięcie
*Odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 8 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego P. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 30.03.2021 r. I. K. reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego P. K. (strona skarżąca) wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy.
Jak wynika z ponaglenia z dnia 15.03.2021 r. znajdującego się w aktach sprawy, zostało złożone przez M. O., bez wykazania pełnomocnictwa. Ponadto ponaglenie nie zostało podpisane.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 12.10.2021 r. zwrócono się do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców o udzielenie informacji, czy ponaglenie małoletniej I. K. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego P. K., a podpisanej przez M. O. zostało prawidłowo uzupełnione (poprzez pełnomocnictwo) lub podpisane przez przedstawiciela ustawowego małoletniej.
W piśmie z dnia 25.10.2021 r. w odpowiedzi na wezwanie Urząd do Spraw Cudzoziemców poinformował, że przedmiotowe ponaglenie zostało złożone przez M. O., dla której pełnomocnictwo do reprezentowania małoletniej I. K. nie zostało prawidłowo uzupełnione. Ponaglenie nie zostało również podpisane przez przedstawiciela ustawowego strony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skargę na bezczynność dopuszczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.- dalej: p.p.s.a.), której art. 3 § 2 pkt 8 stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, które powinno być zakończone decyzją administracyjną.
Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie. Przy czym zgodnie z art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ jest zatem dopuszczalne, gdy strona uprzednio wyczerpała ww. tryb przewidziany w art. 37 k.p.a.
W niniejszej sprawie pismo z dnia 15.03.2021 r. stanowiące ponaglenie, zostało wystosowane przez osobę, dla której brak pełnomocnictwa w aktach sprawy. W związku z powyższym nie można uznać, że ponaglenie zostało skutecznie wniesione. Zgodnie z powyższym należy przyjąć, że strona skarżąca nie wyczerpała drogi przedsądowej warunkującej wniesienie przedmiotowej skargi.
Należy jednak wskazać, że organ, tutaj Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, zgodnie z brzmieniem art. 64 § 2 k.p.a. winien był, jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa (tutaj brak podpisu i pełnomocnictwa), wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.
Wobec powyższego skarga nie może być rozpoznana merytorycznie i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. (pkt I sentencji). O zwrocie wpisu sądowego orzeczono w pkt II postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.