Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II OSK 3131/18

Sądy administracyjne2018-11-21
Sygnatura
II OSK 3131/18
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2018-11-21
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Paweł Miładowski

Rozstrzygnięcie

Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

Treść orzeczenia

SENTENCJA Dnia 21 listopada 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 1236/17 w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 25 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 1236/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na zaskarżoną decyzję Wojewody [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty W. z dnia [...] marca 2017 r., nr [...], o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej [...] wraz z instalacją elektryczną na działce nr [...], położonej w miejscowości R.. Skarżąca od tego wyroku wniosła skargę kasacyjną, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że wniosek wynika z zaistniałych okoliczności faktycznych, których nieuwzględnienie spowoduje, że brak wstrzymania wykonalności decyzji spowoduje realne zagrożenie i wiążącą się z tym znaczącą szkodę oraz trudne do odwrócenia skutki. Nadmieniła także, że przedmiotem postępowania jest powstanie inwestycji z zakresu infrastruktury telekomunikacyjnej wpływającej na nieruchomość skarżącej i możliwość jej zabudowy. Następnie postanowieniem z dnia 24 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, rozpoznając ww. wniosek zawarty w skardze kasacyjnej, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 21 listopada 2018 r., sygn. akt II OZ 1150/18, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił ww. postanowienie Sądu I instancji. A zatem przedmiotowy wniosek podlega merytorycznemu rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny. W odpowiedzi na skargę kasacyjną uczestnik postępowania (inwestor) wniósł o oddalenie wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazania wymaga, że w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a.", w związku z art. 193 tej ustawy (por. uchwała NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07). W związku z treścią art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) w okolicznościach tej sprawy ww. uchwała pozostaje aktualna, ponieważ Sąd I instancji, wyrokiem oddalił skargę, a strona skarżąca wywiodła od niego skargę kasacyjną. Nie zaistniały więc w tej sprawie skutki prawne, o jakich mowa w art. 61 § 6 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06). Przy czym źródło tych zagrożeń ma stanowić zaskarżona decyzja. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. W oparciu o ww. przepis to sąd ocenia czy w świetle przywołanej przez stronę skarżącą argumentacji zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wbrew stanowisku strony skarżącej jej wniosek o wstrzymanie nie zawiera argumentacji, która mogłaby prowadzić do uwzględnienia przedmiotowego wniosku. Nie wystarczy bowiem samo wskazanie, że realizacja przedmiotowej inwestycji będzie wpływała na nieruchomość skarżącej i możliwość jej zabudowy. Są to bowiem normalne skutki realizacji inwestycji, które nie stanowią podstawy do stwierdzenia zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wynika to z tego, że z reguły realizacja inwestycji może powodować dopuszczalne prawem oddziaływanie na tereny sąsiednie, co ma swoje źródło w konstytucyjnym systemie ochrony prawa własności. "Prawo własności" nie jest bowiem prawem absolutnym i może doznawać ograniczeniom, w tym przez ograniczenia w sposobie zagospodarowania sąsiednich nieruchomości. Poza tym kwestia oddziaływania inwestycji na nieruchomości skarżącej stanowi zagadnienie merytoryczne, które aktualnie może być rozpoznawane przez Sąd Administracyjny w granicach zarzutów sformułowanych w skardze kasacyjnej. A więc tego rodzaju argumentacja nie może być rozpoznawana na etapie wniosku o wstrzymanie wykonania, tym bardziej, że strona skarżąca jedynie gołosłownie wskazała, że realizacja przedmiotowej inwestycji spowoduje wystąpienie negatywnych skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponadto z takimi skutkami nie wiąże się, podnoszona przez skarżącą w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego, okoliczności rozpoczęcia robót budowlanych, ponieważ uzyskanie przez inwestora ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę uprawnia zgodnie z prawem do rozpoczęcia robót budowlanych (art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego). W orzecznictwie sądowym przejmuje się zaś, że wykonanie obiektu budowlanego jest zdarzeniem faktycznym, a ponieważ postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności decyzji, strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku tylko do ogólnikowych stwierdzeń, np. że rozpoczęto roboty budowlane, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z wykonania decyzji; a takich w tej sprawie skarżącą nie wskazała, składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.