III SAB/Gd 39/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sudoł (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Paweł Mierzejewski, Sędzia WSA Felicja Kajut, Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Pobojewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2018 r. wniosku M. K. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 lipca 2018 r. w sprawie o sygnaturze akt III SAB/Gd 39/18 w sprawie ze skargi M. K. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 lipca 2018 r. w sprawie o sygnaturze akt III SAB/Gd 39/18. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 26 lipca 2018 r. wydanym w sprawie sygn. akt III SAB/Gd 39/18: w punkcie 1 umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania zaświadczenia; w punkcie 2 stwierdził, że Komendant Powiatowy Policji dopuścił się bezczynności; w punkcie 3 stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszenie prawa; w punkcie 4 oddalił skargę w pozostałej części. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem, doręczono skarżącej w dniu 18 sierpnia 2018 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (- k. 30). W dniu 24 sierpnia 2018 r. (data nadania w placówce pocztowej) skarżąca wniosła o uzupełnienie ww. wyroku poprzez: "uzupełnienie punktu pierwszego wyroku, poprzez dopisanie o umorzeniu postępowania w sprawie żądania o wydanie zaświadczenia żądanej treści i w tym zakresie utrzymania pozostałych rozstrzygnięć" oraz o "uzupełnienie rozstrzygnięcia poprzez zobowiązanie Komendanta Powiatowego Policji do wydania zaświadczenia o treści ustalonej przez organ w zakresie żądania strony z dnia 1 marca 2018 roku (...)". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek nie podlega uwzględnieniu. Zgodnie z przepisem art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, - dalej jako "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jak wynika z powyższego przepisu wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać zgłoszony, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi. Dotyczy to sytuacji, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać również zgłoszony, jeżeli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 grudnia 2010 r., II FSK 1088/09). Instytucja uzupełnienia wyroku może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które - co istotne - odnoszą się wyłącznie do sentencji tego wyroku lub postanowienia, nie zaś do ich uzasadnienia (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 23 stycznia 2014 r., II SA/Bd 891/13). Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a. dotyczy zatem sytuacji, w której orzeczenie to jest niekompletne. Z taką zaś sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. W rozpatrywanej sprawie nie budzi wątpliwości zachowanie przez skarżącą terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie wyroku. Jednakże w ww. wyroku z dnia 26 lipca 2018 r. Sąd orzekł o całości skargi złożonej przez skarżącą na bezczynność organu, zawarł w nim wszystkie obligatoryjne i dodatkowe elementy, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić. Okoliczność, że postanowienie nr 7/18 z dnia 20 czerwca 2018 r. Komendanta Powiatowego Policji, którym rozpoznano wniosek z dnia 2 marca 2018 r., odmawiając wydania zaświadczenia potwierdzającego objęcia stanowiska, które zajmowała skarżąca badaniami przez komisję badającą czynniki szkodliwe i uciążliwe w przedmiocie ustalenia dodatkowego urlopu z tytułu warunków szczególnych, nie spełnia oczekiwań skarżącej, pozostaje bez wpływ na istotę i prawidłowość rozstrzygnięcia zawartego w wyroku dotyczącym bezczynności. Wyjaśnić należy, że podnoszone przez skarżącą we wniosku okoliczności zasadniczo wskazują, że nie zgadza ona z treścią postanowienia. Wniosek o uzupełnienie wyroku nie jest i nie może być "dodatkowym środkiem zaskarżenia" uruchamiającym jeszcze jedno, dodatkowe, poza przewidzianymi przez ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie kontrolne. Ponadto, zmianie ww. postanowienia służą m.in. środki zaskarżenia przewidziane w toku instancji. Zakres uzupełnienia wyroku, jakiego domaga się skarżąca nie mieści się więc w określonym w art. 157 § 1 p.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na względzie, na podstawie przepisu art. 157 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, orzekł jak w sentencji, o odmowie uzupełnienia wyroku