VII SA/Wa 2264/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 21 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić wniosek S. W. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 1998 r., znak: [...] i decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] kwietnia 1998 r. nr [...]. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 r., znak: [...] utrzymująca w mocy decyzję własną z dnia [...] lipca 2011 r. [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody K. z dnia [...] maja 1998 r. uchylającej decyzję Prezydenta Miasta K. dnia [...] kwietnia 1998 r. nr [...] w zakresie orzeczonego terminu rozbiórki i umarzającej w tym zakresie postępowanie administracyjne, w pozostałym zakresie utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] kwietnia 1998 r., którą nakazano rozbiórkę murowanego budynku gospodarczego (altany) na działce na [...] obr. [...] w os. W.. Skarżąca w skardze złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody K. z dnia [...] maja 1998 r., znak: [...] i decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] kwietnia 1998 r. nr [...] podnosząc, iż wykonanie decyzji spowoduje nieodwracalne skutki w sferze ekonomicznej, w życiu osobistym i zdrowotnym. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że sąd może wstrzymać na wniosek skarżącego akty lub czynności, o których mowa w § 1 art. 61. Z przepisu tego wynika więc, że po pierwsze, wstrzymanie wykonania decyzji może nastąpić tylko na wniosek skarżącego (sąd nie może orzekać o wstrzymaniu wykonania decyzji z urzędu), a po drugie, wniosek o wstrzymanie wykonania musi dotyczyć zaskarżonej decyzji. Dopiero, w razie gdy są podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie p.p.s.a., wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Inaczej mówiąc nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w innym postępowaniu w granicach tej samej sprawy, jeżeli z uwagi na brak wniosku skarżącej, sąd nie może wstrzymać wykonania decyzji wydanej w tym innym postępowaniu, a jednocześnie nie dopatrzy się podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2005 r., sygn. akt II OZ 1227/05). Wskazać należy, iż wnioskiem o wstrzymanie wykonania skarżąca objęła wyłącznie decyzje Wojewody K. z dnia [...] maja 1998r, znak: [...] i Prezydenta Miasta K. z dnia [...] kwietnia 1998 r. nr [...]. Tym samym w świetle powyższych rozważań Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania powołanych decyzji nie mógł zostać uwzględniony, z uwagi na równoczesne niezłożenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia