II OSK 1482/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 12 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej R. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 319/07 o odrzuceniu skargi i zwrocie wpisu w sprawie ze skargi R. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE W dniu 17 stycznia 2007r. R. W. wniósł za pośrednictwem organu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W dniu 13 lutego 2007r. organ przekazał do sądu skargę wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę. Pismem z dnia 1 marca 2007r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie sześciu podpisanych odpisów skargi - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie wezwano skarżącego do uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 500 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania Sądu doręczono stronie skarżącej w dniu 20 marca 2007r., należy więc uznać, iż termin do usunięcia braków formalnych skargi w niniejszej sprawie upłynął z dniem 27 marca 2007 r. W dniu 22 marca 2007r. R. W. uiścił wpis w wysokości 500 zł. Jednocześnie mimo upływu ustawowego terminu strona nie uzupełniła braków formalnych skargi w postaci nadesłania żądanych odpisów skargi. Z uwagi na to, iż w niniejszej sprawie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w 7 - dniowym terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2007 r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153. poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę odrzucił. Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R. W. złożył skargę kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy - art. 49 § 1 p.p.s.a., poprzez nie wezwanie strony do uzupełnienia braku w postaci dostarczenia dodatkowego odpisu skargi, co w konsekwencji doprowadziło do jej odrzucenia a zatem pozbawienia strony możliwości obrony swych racji przed sądem. Jak podniósł pełnomocnik skarżącego, R. W. nigdy nie otrzymał wezwania do uzupełnienia skargi poprzez złożenie dodatkowych jej odpisów. Przesyłka sądowa z dnia 1 marca 2007 roku zawierała jedynie wezwanie do uiszczenia opłaty sądowej w wysokości 500 zł., którą skarżący wpłacił niezwłocznie. Gdyby rzeczywiście otrzymał jeszcze wezwanie do złożenia odpisów skargi nie było by żadnych problemów żeby takie żądanie Sądu spełnić. Pełnomocnik nadmienił, że na kopercie, w której znajdowała się przesyłka sądowa nie ma żadnej adnotacji, że w jednej przesyłce skarżący otrzymuje dwa wezwania do wykonania dwóch różnych czynności. Zatem należy uznać, że w kopercie było jedynie wezwanie do uiszczenia opłaty sądowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Związanie NSA podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym - zdaniem skarżącego - uchybił sąd, uzasadnienia zarzutu ich naruszenia, a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego - wykazania dodatkowo, że to wytknięte uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kasacja nieodpowiadająca tym wymaganiom, pozbawiona konstytuujących ją elementów treściowych uniemożliwia sądowi ocenę jej zasadności. Skarga kasacyjna złożona w rozpoznawanej sprawie odpowiada przedstawionym wyżej wymogom stawianym przez przepisy p.p.s.a. takiej skardze. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który był powołany jako podstawa odrzucenia skargi R. W., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Mając na uwadze okoliczności sprawy ustalone w oparciu o akta Sądu I instancji, kierując się zasadą, że przepis powyższy powinien być stosowany szczególnie ostrożnie tak aby nie zamknąć stronie w sposób nieuzasadniony konstytucyjnego prawa do sądu - należy stwierdzić, iż przepis ten w sprawie niniejszej został zastosowany zbyt pochopnie w oparciu o ustalenia faktycznie, które budzą uzasadnione wątpliwości. Z analizy akt sądowych nie można bowiem wyprowadzić jednoznacznego wniosku, iż razem z zarządzeniem o uiszczenie wpisu zostało skarżącemu przesłane a co za tym idzie skutecznie doręczone wezwanie z dnia 1 marca 2007 r. o nadesłanie odpisów skargi. W szczególności nie wynika to ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k-13). W takiej sytuacji należało uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2007 r. jako oparte na wątpliwych ustaleniach faktycznych. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.