III SAB/Gl 2/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Kupiec po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 28 października 2011 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w C. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie bezczynności organu w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE "A" Sp. z o.o. w C. pismem z dnia [...] r. wezwało Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. do usunięcia naruszenia prawa poprzez zwrot różnicy pomiędzy podatkiem naliczonym a należnym wykazanej w złożonej deklaracji VAT-7 za [...] r. wraz z oprocentowaniem. Jako podstawę prawną strona podała między innymi art. 52 § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 4 i art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwaną dalej P.p.s.a.). W odpowiedzi na to organ podatkowy, powołując się na art. 165a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm., zwanej dalej O.p.), postanowieniem z dnia [...] r. odmówił wszczęcia postępowania w tej sprawie. W skardze z dnia [...] r. strona skarżąca wskazywała na przewlekłość prowadzonego przez organ podatkowy postępowania zainicjowanego wnioskiem jeszcze z dnia [...] r. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. wnosił o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W orzecznictwie sądowym i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że w przypadku wnoszenia skargi na bezczynność organu podatkowego lub celnego warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego określony w art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a., a więc warunek wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi, spełniony zostaje poprzez złożenie w trybie art. 141 § 1 O.p. do organu wyższego stopnia ponaglenia na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 5 listopada 2010 r., I GSK 383/09, LEX nr 741065 i z dnia 14 lutego 2006 r., I FSK 588/05, LEX nr 193106 oraz J. P. Tarno w komentarzu do art. 52 [w:] J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lexis Nexis, Warszawa 2010, str. 159). Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 P.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie strona wniosła skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w C., ale nie wykazała (organ podatkowy również nie wskazywał na wystąpienie tej okoliczności), że wcześniej wyczerpała stosowne środki zaskarżenia, tj. że wniosła do Dyrektora Izby Skarbowej w K. ponaglenie na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie, o którym mowa w art. 141 § 1 O.p. i że ten organ odwoławczy wydał stosowne rozstrzygnięcie. Za takie ponaglenie nie może być uznane pismo z dnia [...] r. nazwane przez stronę "wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa", gdyż z jego treści i powołanych podstaw prawnych nie wynika, że chodzi o bezczynność organu w związku ze złożonym wnioskiem, tylko o kolejną sprawę zwrot różnicy podatku. Tym samym skarga okazała się przedwczesna, dlatego należało ją jako niedopuszczalną odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. oraz art. 141 § 1 O.p.