I SA/Lu 535/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer (spr.), Sędziowie WSA Halina Chitrosz,, Asesor WSA Małgorzata Fita, Protokolant Stażysta Kamil Rutkowski, po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi L. spółki jawnej K. D., J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: od lutego do sierpnia 2001 r., od października do grudnia 2001 r., od stycznia do kwietnia 2002 r., od listopada do grudnia 2002 r. p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie na podstawie art. 125 §1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...], znak [...], Dyrektor Izby Skarbowej na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit.a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U z 2005 roku Nr 8 poz. 60 z późn. zm.) - po rozpatrzeniu odwołania "L." spółki jawnej K.D., J. K. z siedzibą w L. od decyzji Nr [...] z dnia [...] Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w L. w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do sierpnia 2001 roku, od października do grudnia 2001 roku, od stycznia do kwietnia 2002 roku, od listopada do grudnia 2002 roku uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej rozliczenia podatku za miesiące: luty, marzec, kwiecień, lipiec i sierpień 2001 roku i za te miesiące określił zobowiązanie podatkowe: - za luty 2001 roku w kwocie 70.415,00 zł - za marzec 2001 roku w kwocie 93.679,00 zł - za kwiecień 2001 roku w kwocie 174.023,00 zł - za lipiec 2001 roku w kwocie 46.840,00 zł - za sierpień 2001 roku w kwocie 44.725,00 zł oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe: - za luty 2001 roku w kwocie 1.383,00 zł - za marzec 2001 roku w kwocie 1.138,00 zł - za kwiecień 2001 roku w kwocie 6.219,00 zł - za lipiec 2001 roku w kwocie 4.685,00 zł - za sierpień 2001 roku w kwocie 8.253,00 zł, a w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Jak wynika z zaskarżonej decyzji stronie skarżącej ustalono również dodatkowe zobowiązanie podatkowe, wskazując za podstawę prawną rozstrzygnięcia w tej części przepis art. 109 ust. 4 i 6 w zw. z ust.5 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług /Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm./. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w oparciu o dyspozycję zawartą w przepisie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269/ oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dzu. U. Nr 153, poz. 1270 z póżn. zm. I - wskazać na wstępie należy, iż dopuszczalność ustalenia podatnikowi podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego za okresy rozliczeniowe sprzed dnia 1 maja 2004r. na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 109 ust. 4 i 6 w zw. z ust.5 przesądził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z dnia 12 września 2005r., w sprawie o sygnaturze I FPS 2/05 / ONSAiWSA 2006/1/1 l. Należy mieć zatem na względzie, iż Naczelny Sąd Administracyjny, w sprawie o sygnaturze I FSK 1062/06 orzeczeniem z dnia 31 lipca 2007r., postanowił na podstawie art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską skierować do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni następujących przepisów prawa wspólnotowego: 1. Czy art. 2 ust. 1 i 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 11 kwietnia 1967 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EEC) w związku z art. 2, art. 10 ust. 1 lit. a) i art. 10 ust. 2 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) wyłącza możliwość nałożenia obowiązku zapłaty przez podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.) w przypadku stwierdzenia, że podatnik podatku od towarów i usług w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej? 2. Czy "środki specjalne", o których mowa wart. 27 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC), z uwagi na swój charakter i cel, mogą polegać na możliwości nakładania na podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, ustalanego decyzją organu podatkowego. w razie stwierdzenia faktu zadeklarowania przez podatnika zawyżonej kwoty zwrotu różnicy podatku albo zawyżonej kwoty zwrotu podatku naliczonego? 3. Czy w uprawnieniu przewidzianym w art. 33 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) mieści się prawo do wprowadzenia dodatkowego zobowiązania podatkowego określonego w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.)? W tych okolicznościach Sąd wyraża pogląd, iż udzielenie przytoczone pytanie prejudycjalne nie pozostanie bez wpływu na skargi podatnika i na ocenę prawną zaskarżonej decyzji. Zaistniała w niniejszej sprawie sytuacja wyczerpuje przesłankę zawieszenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym wymienioną w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do czasu udzielenia odpowiedzi przez ETS na przedstawione pytanie prejudycjalne. Z tych względów. na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.