III SA/Gl 1000/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi postanawia oddalić wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. UZASADNIENIE Skarżąca spółka pismem z dnia [...] r. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzje tego organu z dnia [...] r. od nr [...] do nr [...]. Pismem z dnia [...] r. w wykonaniu zarządzenia z dnia [...] r. skarżąca wezwana została do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę podpisaną pod skargą (np. odpisu z KRS-u aktualnego na dzień wniesienia skargi). Jednocześnie pouczono stronę, że nieusunięcie braków w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Ponadto stronę skarżącą wezwano zarządzeniem z dnia [...] r. do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości [...] zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczenie obu pism nastąpiło dnia [...] r., co wynika z pokwitowania odbioru znajdującego się w aktach sprawy oraz z późniejszych twierdzeń skarżącej. Pismem z dnia [...] r., które wpłynęło do tut. Sądu dnia [...] r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi, jednocześnie wnosząc o zwolnienie jej z konieczności uiszczania wpisu, ze względu na swoją trudną sytuację finansową. Zaznaczyła ponadto, że w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia [...] r. pomyłkowo przesłane zostało pismo skarżącej wydrukowane na papierze firmowym innego przedsiębiorstwa, podpisane przez nieuprawnioną osobę i załączony został odpis KRS tego przedsiębiorstwa, choć sygnatura akt sądowych wskazana została prawidłowo. Dalej skarżąca wyjaśniła, że pomyłka nastąpiła w związku z czasowym brakiem dostępu do dokumentów. Wobec powyższego skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia uzupełnienia przedmiotowych braków załączając odpis KRS i przesyłając "prawidłowe pismo". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje. Zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), przywoływanej dalej w skrócie jako p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a. mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak dokumentu stwierdzającego uprawnienie do działania w imieniu osoby prawnej jako jej organ stanowi brak formalny, do którego usunięcia strona winna zostać wezwana w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Niewykonanie zarządzenia w ustawowym terminie skutkuje odrzuceniem skargi (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04, opubl. w ONSAi WSA z 2005 r., nr 5, poz. 91). Przedłożony dokument wskazywać musi na umocowanie organu na dzień złożenia skargi (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08, opubl. w Lex pod nr 484878). W tym przypadku, czego strona skarżąca nie neguje, do skargi, będącej pierwszą czynnością strony w sprawie, nie dołączono dokumentu, potwierdzającego umocowanie prezesa zarządu Spółki do jednoosobowego działania w jej imieniu. Wobec tego arządzeniem przewodniczącego wezwano stronę do uzupełnienia tego braku. Należy zaznaczyć, że z akt sprawy jednoznacznie wynika, że wezwanie do uzupełnia wskazanego braku formalnego zostało doręczone Spółce dnia [...]r., 7-dniowy termin na uzupełnienie dokumentów upływał zatem [...] r. ([...]). Natomiast pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków, wraz z odpisem z KRS-u zostało nadane dnia [...] r. Przepis art. 86 § 1 powoływanej ustawy przewiduje, że "Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym". W myśl art. 87 ostatnio cytowanej ustawy: "Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). (...) Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4)". W powołanych wyżej przepisach art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a. zostały ustanowione przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, żeby wniosek mógł zostać uwzględniony. Jedną z przesłanek jest - stosownie do art. 87 § 2 p.p.s.a. - obowiązek uprawdopodobnienia przez stronę ubiegającą się o przywrócenie terminu - braku swojej winy, który jest kolejną przesłanką przywrócenia terminu. Winna ona uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W konsekwencji o braku winy można mówić, gdy strona uchybiła terminowi z powodu przeszkody, której nie mogła usunąć. W analizowanej sprawie okoliczność taka nie zachodzi. Spółka wskazała, że w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia [...]r. pomyłkowo przesłane zostało pismo skarżącej wydrukowane na papierze firmowym innego przedsiębiorstwa, podpisane przez nieuprawnioną osobę i załączony został odpis KRS tego przedsiębiorstwa, choć sygnatura akt sądowych wskazana została prawidłowo. Skarżąca wyjaśniła jedynie, że pomyłka nastąpiła w związku z czasowym brakiem dostępu do dokumentów. Nie wskazała jednak powodu opóźnienia w doręczeniu do Sądu brakujących dokumentów. Pismo skarżącej nie może usprawiedliwiać przekroczenia terminu, gdyż nie uprawdopodabnia braku winy. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.