VII SA/Wa 1124/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Asesor WSA Elżbieta Granatowska, , Protokolant sekr. sąd. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2021 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji UZASADNIENIE Przedmiotem skargi A. M. ("skarżący") jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego ("[...] WINB") nr [...] z [...] marca 2021 r. wydana w sprawie dotyczącej doprowadzenia do zgodności z prawem płyty do składowania obornika w następujących okolicznościach: Pismem z 25 października 2019 r. J. O. i P. N. wystąpili o kontrolę rozpoczętej budowy w miejscowości [...] na działce nr ewid. [...] w obrębie [...], gmina [...]. W związku z tym wystąpieniem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] ("PINB") w dniu [...] listopada 2019 r. przeprowadził kontrolę robót budowlanych wykonywanych na ww. nieruchomości. Następnie pismem z 16 stycznia 2020 r. zawiadomił o wszczęciu postępowania z wniosku ww. osób w sprawie przebudowy płyty do składowania obornika ze zbiornikiem na płynne odchody zwierzęce na działce nr ewid. [...] w [...] (obręb [...]), gmina [...], bez wymaganego prawem zgłoszenia. Dalej, organ ten postanowieniem znak: [...] z [...] stycznia 2020 r., na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1, ust. 4, ust. 5 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm., "Prawo budowlane"), wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przebudowy płyty do składowania obornika ze zbiornikiem na płynne odchody zwierzęce na działce nr ewid. [...] w [...] (obręb [...]), gmina [...], wykonanych bez wymaganego prawem zgłoszenia. W uzasadnieniu tego postanowienia organ wskazał m.in. na wyniki przeprowadzonej kontroli na nieruchomości, tj. podał, że na ww. działce na płycie do składowania obornika o wymiarach zewnętrznych ok. 7,0 x 12,1 m, pod którą usytuowany jest zbiornik na płynne odchody zwierzęce o pojemności ok. 24 m3 wykonane zostały ściany zewnętrzne betonowe o wysokości ok. 1,85 m, zakończone wokół wieńcem żelbetowym; do wieńca przytwierdzone zostały krokwie z kątowników stalowych 4 x 4 cm w rozstawie co ok. 1,4 m, połączone wewnętrznymi ściągami stalowymi. Odległość zewnętrznego obrysu płyty do składowania obornika wynosi ok. 6 m w kierunku południowym i ok. 2,2 m w kierunku zachodnim od budynku inwentarskiego. A. M. w trakcie kontroli oświadczył, że posiada zgłoszenie skierowane do Starosty [...] z [...] września 2007 r. na wykonanie zbiornika na gnojówkę o pojemności 24 m3 i płyty gnojowej o powierzchni 27,5 m2, w stosunku do którego nie został wniesiony sprzeciw. Okazał również zawiadomienie Wójta Gminy [...], znak: [...] z [...] października 2019 r. o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla wiaty zadaszeniowej. Po przeprowadzeniu postępowania PINB w dniu [...] marca 2020 r. wydał decyzją nr [...], którą odmówił nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robot budowlanych do stanu zgodnego z prawem, w sprawie przebudowy płyty do składowania obornika ze zbiornikiem na płynne odchody zwierzęce na działce nr ewid. [...] w [...] (obręb [...]) gmina [...], bez wymaganego prawem zgłoszenia, ze względu na brak naruszenia przepisów prawa. W wyniku rozpatrzenia odwołań I. i P. N. oraz A. i J. O., [...] WINB decyzją nr [...] z [...] czerwca 2020 r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu decyzji [...] WINB zwrócił uwagę m.in. na to, że inwestor zgłosił w 2007 r. roboty polegające na wykonaniu zbiornika na gnojówkę o pojemności 24 m³ oraz płyty gnojowej o powierzchni 27,5 m², natomiast w trakcie kontroli w dniu [...] listopada 2019 r. ustalono, że powierzchnia płyty do składowania obornika wynosi 84,7 m². Podał także, że o ile projekt budowlany przewidywał wykonanie wokół płyty murków o wysokości 60 cm ponad poziom terenu, tak oględziny wykazały, że obecnie są to ściany zewnętrzne betonowe o wysokości ok. 1,85 m. Dodatkowo inwestor postanowił dobudować do ww. pyty ze zbiornikiem wiatę zadaszeniową, a wspomniany projekt i zgłoszenie nie przewidywały budowy wiaty. Stwierdził, że powyższe ustalenie wskazuje na realizację ww. obiektu niezgodnie ze zgłoszeniem, co obliguje do przeprowadzenia postępowania w trybie art. 50-51 Prawa budowlanego i dokonania oceny tej inwestycji co do zgodności z obowiązującymi przepisami technicznymi i planistycznymi. Po przeprowadzeniu dodatkowych oględzin w dniu [...] września 2020 r., PINB w dniu [...] grudnia 2020 r. wydał decyzję nr [...], którą na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego nałożył na A. M. obowiązek doprowadzenia wykonanej płyty do składowania obornika ze zbiornikiem na gnojówkę na działce nr ewid. [...] w [...], obręb [...], gmina [...], do stanu zgodnego z § 6 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz. U. z 2014 r., poz. 81), to jest przebudowanie płyty do składowania obornika w taki sposób, aby jej odległość wynosiła co najmniej 30 m od otworu okiennego budynku usytuowanego na działkach sąsiednich nr ew. [...] i [...], w terminie 3 miesięcy od daty kiedy niniejsza decyzja stanie się ostateczna. Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia z zachowaniem ustawowego terminu wniósł A. M. Po rozpatrzeniu tego odwołania wydana została wskazana na wstępie decyzja nr [...], którą [...] WINB uchylił zaskarżoną decyzję, a orzekając co do istoty na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego nałożył na A. M. obowiązek doprowadzenia wykonanej płyty do składowania obornika ze zbiornikiem na gnojówkę na działce nr ewid. [...] w [...], obręb [...], gina. [...], do stanu zgodnego z § 6 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz. U. z 2014 r., poz. 81), to jest rozbiórkę części płyty do składowania obornika w taki sposób, aby jej odległość wynosiła co najmniej 30 m od otworu okiennego budynku usytuowanego na działkach sąsiednich nr ewid. [...] 1 i [...], w terminie 3 miesięcy do daty otrzymania niniejszego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji podał, że zgodnie z brzmieniem art. 28 Prawa budowlanego "Roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31." Z katalogu inwestycji, których realizacja wymaga uzyskania pozwolenia na budowę wyłączone zostały na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1b Prawa budowlanego płyty do składowania obornika. Zgodnie z brzmieniem art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego ich wykonanie powinno zostać poprzedzone zgłoszeniem zamiaru budowy w odpowiednim organie administracji architektoniczno-budowlanej. W realiach omawianej sprawy ustalono, że A. M. dokonał w dniu [...] września 2007 r. zgłoszenia Staroście [...] zamiaru wykonania zbiornika o pojemności 24 m3 i płyty gnojowej o powierzchni 27,5 m2. Protokolarne ustalenia przedstawicieli organu powiatowego wskazują, że wykonana płyta posiada powierzchnię wynoszącą 84,7 m2, w miejsce projektowanej 27,5 m2. Powyższe obliguje organy nadzoru budowlanego do zainicjowania postępowania naprawczego opisanego w art. 50-51 Prawa budowlanego i doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. W toku czynności kontrolnych przeprowadzonych przez przedstawicieli organu powiatowego [...] września 2020 r. ustalono, że odległość spornej płyty od granicy z działką nr ewid. [...] i [...] wynosi ok. 24,35 m, zaś od budynku mieszkalnego na nich usytuowanego - 27,7 m. Powyższe zostało uwidocznione na szkicu sytuacyjnym dołączonym do protokołu nr [...]. Z uwagi na powyższe sporna płyta do składowania obornika nie spełnia wymagań wskazanych w § 6 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie, zgodnie z którym odległość otwartych zbiorników na produkty pofermentacyjne w postaci płynnej oraz płyt do składowania obornika powinna wynosić co najmniej 25 m od pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi na działkach sąsiednich, jednak nie mniej niż 30 m od otworów okiennych i drzwiowych w tych pomieszczeniach. W konsekwencji [...] WINB podał, że organ powiatowy zasadnie nałożył na inwestora obowiązek doprowadzenia przedmiotowej płyty składowej do stanu zgodnego z prawem na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Niemniej jednak wydanie w sprawie rozstrzygnięcia reformatoryjnego w oparciu o dyspozycję art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. podyktowane jest zasadnością doprecyzowania zakresu nałożonych na skarżącego obowiązków. [...] WINB wskazał przy tym, że zgodnie z art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. Dodał, że organy nadzoru budowlanego nie mają prawa władczej ingerencji w zakres zamierzeń inwestycyjnych podejmowanych przez strony postępowania. Kompetencje organów nadzoru budowlanego ograniczają się zaś do doprowadzenia obiektów budowlanych do stanu zgodnego z prawem, co w realiach omawianej sprawy oznacza dokonanie rozbiórki części przedmiotowej płyty obornikowej w taki sposób, aby jej odległość od okien budynku mieszkalnego usytuowanego na działkach nr ewid. [...] i [...] wynosiła co najmniej 30 m. W skardze do Sądu na ww. decyzję [...] WINB skarżący – A. M. nie zgodził się z zaskarżoną decyzją, zarzucił wydanie jej z naruszeniem art. 7, art. 77, art. 107 k.p.a. poprzez niewłaściwą ocenę zgromadzonego materiału dowodowego. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja [...] WINB z [...] marca 2021 r. o charakterze reformatoryjnym, dotycząca płyty do składowania obornika ze zbiornikiem na gnojówkę na działce nr ewid. [...] w [...], obręb [...], gmina [...]. Postępowanie zakończone tą decyzją wszczęte zostało z wniosku J. O. i P. N., którzy zwrócili się o kontrolę rozpoczętej inwestycji na ww. nieruchomości, dla której (jak wskazali) toczy się postępowanie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Postępowanie w sprawie prowadzono w trybie naprawczym, uregulowanym w art. 50-51 Prawa budowlanego (w brzmieniu sprzed nowelizacji wprowadzonej ustawą z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw, Dz. U. z 2020 r., poz. 471, która weszła w życie 19 września 2020 r.), uzasadniając zastosowanie tych przepisów kwalifikacją przeprowadzonych przez inwestora robót budowlanych. Ustalenia dotyczące zakresu i charakteru wykonanych robót poczyniono w oparciu o protokół kontroli PINB z [...] listopada 2019 r., uzupełniony protokołem tego organu z [...] września 2020 r. Na tej podstawie przyjęto, że inwestor wykonał roboty polegającej na przebudowie obiektu budowlanego, jakim jest płyta do składowania obornika. Uznano, że roboty te wymagały zgłoszenia, a wobec jego braku - należy dokonać sprawdzenia tej inwestycji w ww. trybie naprawczym. Zdaniem Sądu, biorąc pod uwagę treść zgłoszenia dokonanego przez inwestora [...] września 2007 r., wyniki ww. kontroli PINB oraz m.in. art. 3 pkt 6 i pkt 7a oraz art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego (w brzmieniu znajdującym zastosowanie w sprawie; v. art. 25 ww. ustawy zmieniającej), nie można zgodzić się z dokonaną przez organy nadzoru budowlanego kwalifikacją wykonanych robót budowlanych. Sąd dostrzega jednocześnie, że ocena dokonana w tej materii miała wpływ na zastosowany w sprawie tryb postępowania, który w tej sytuacji uznać należało za błędny. To zaś musiało skutkować uchyleniem wydanych w sprawie decyzji. Rozwijając powyższe Sąd zauważa, że niewątpliwym jest, iż inwestor zgłosił w 2007 r. roboty polegające na wykonaniu zbiornika na gnojówkę o pojemności 24 m³ oraz płyty gnojowej o powierzchni 27,5 m² na działce nr ewid. [...] we wsi [...][...], gmina [...]. Do zgłoszenia dołączony został projekt budowlany, w którym wokół płyty przewidziano murki o wysokości 60 cm ponad poziom terenu z dwóch stron i burty od strony pola i budynku o wysokości 15 cm. Dodatkowo z załączonego do tego projektu - projektu zagospodarowania działki wynika, że płytę usytuowano w odległości ok. 30 cm od budynku mieszkalnego na działce o nr ewid. [...]. W trakcie kontroli w dniu [...] listopada 2019 r. na ww. działce inwestora ustalono, że powierzchnia płyty do składowania obornika wynosi 84,7 m² oraz, że wokół niej wykonano ściany zewnętrzne betonowe o wysokości ok. 1,85 m, a także, że inwestor postanowił dobudować do ww. pyty ze zbiornikiem wiatę zadaszeniową. W efekcie do akt sprawy włączono także kopię ostatecznej decyzji Wójta Gminy [...] z [...] stycznia 2020 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla przedsięwzięcia pn. budowa wiaty zadaszeniowej nad płytą obornikową, na terenie działki nr ewid. [...] z obrębu [...], gmina [...]. Późniejsza kontrola wykazała nadto niezachowanie przy realizacji ww. inwestycji wymaganej odległości płyty do składowania obornika do okna budynku mieszkalnego znajdującego się na działce sąsiedniej. We wskazanych okolicznościach, wobec treści wniosku inicjującego niniejsze postępowanie, ale też z uwagi na kompetencje przysługujące organowi nadzoru budowlanego (art. 84 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego), zakresem zainteresowania tego organu winna być objęta zarówno "zmiana" powierzchni zabudowy płyty do składowania obornika, jak i rozpoczęte prace związane z jej zadaszeniem. Analizując treść wydanych decyzji można przyjąć, że te też roboty objęto niniejszym postępowaniem. Nie można jednak podzielić stanowiska organów orzekających, aby ww. roboty mieściły się w definicji przebudowy zawartej w art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego. Należy zaś podkreślić, że ustalenia co do zakresu robót budowlanych wymagających interwencji organu, jak i ich kwalifikacja w kontekście przepisów Prawa budowlanego, mają istotne znaczenie dla wybory trybu ich legalizacji. Kontynuując, Sąd zauważa, że zgodnie z art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego. Odczytana a contrario treść przywołanego przepisu pozwala na zakwalifikowanie jako rozbudowy, a nie przebudowy, robót w wyniku których następuje zmiana charakterystycznych parametrów użytkowych lub technicznych obiektu budowlanego, takich jak kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji (por. wyrok NSA z 19 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 2070/17). Kierując się tym przepisem Sąd stwierdza więc, że nie można zgodzić się z organem, aby zmiana powierzchni zabudowy płyty do składowania obornika (z 27,5 m² do 84,7 m² - co nie jest sporne), świadczyła o przebudowie tej płyty. Tego rodzaju zmiana parametrów użytkowych winna być kwalifikowana jako rozbudowa, a więc budowa, stosownie do treści art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego. Przepis ten stanowi, że przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Zatem wykonanie bądź rozbudowa obiektu budowlanego w postaci budowli (tu: rolniczej – płyty do składowania obornika) stanowi roboty budowlane w postaci budowy. W konsekwencji, wskazana inwestycja nie mogła być realizowana bez uprzedniego dokonania zgłoszenia, o czym stanowił na przestrzeni lat, w tym w stanie prawnym znajdującym zastosowanie w sprawie, art. 30 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. b Prawa budowlanego (na co też wskazał [...] WINB, choć w oparciu o inną ocenę wykonanych przez inwestora prac). Inwestor nie legitymuje się jednak takim zgłoszeniem. Posiadane przez niego zgłoszenie dotyczy wprawdzie płyty do składowania obornika, ale o zupełnie innych parametrach, tj. o trzykrotnie mniejszej powierzchni zabudowy. Nie może więc świadczyć o legalności całości płyty do składowania obornika wykonanej na działce o nr ewid. [...] w [...]. W takich też warunkach należało przyjąć, że skarżący dopuścił się naruszenia obowiązujących przepisów prawa, które to uzasadniało uruchomienie postępowania w odpowiednim do tego trybie, w celu doporowadzenia wykonanych bez zgłoszenia robót do stanu zgodnego z prawem, co też w istocie w sprawie nastąpiło. Niemniej jednak Sąd zauważa, że zastosowany w sprawie tryb naprawczy uregulowany w art. 50-51 Prawa budowlanego, a dokładnie art. 51 ust. 1 tej ustawy, może mieć miejsce tylko w przypadkach określonych w art. 50 ust. 1 tej ustawy. Na powiązanie art. 51 z art. 50 Prawa budowlanego wskazuje wyraźnie brzmienie tego pierwszego. Tym samym dla prawidłowego użycia ww. przepisu art. 51 ust. 1, niezbędne jest w pierwszej kolejności wykazanie konieczności jego zastosowania poprzez w istocie wskazanie na niezgodność z prawem, po myśli art. 50 ust. 1 pkt 1 do 4 omawianej ustawy. Zgodnie bowiem z art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego, w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych: (pkt 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub (pkt 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub (pkt 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub (pkt 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach. Wskazany tryb znajduje więc zastosowanie m.in. w stosunku do takich robót budowlanych, które wymagają pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, ale nie są budową obiektu budowlanego w rozumieniu art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego i nie znajduje do nich zastosowania art. 48 i art. 49b (v. art. 50 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego). Stąd też przyjmuje się, że art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego (a ten wskazał PINB w postanowieniu wydanym w sprawie w dniu [...] stycznia 2020 r.), może dotyczyć robót budowlanych polegających na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce istniejącego obiektu budowlanego (v. art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego). W niniejszej sprawie [...] WINB uznał za PINB, że dotyczy ona przebudowy obiektu budowlanego i orzekł na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Wadliwie jednak przyjął, że sprawa dotyczy przebudowy obiektu budowlanego, skoro wykonane roboty miały wpływ na zwiększenie jego powierzchni zabudowy. Stąd też Sąd uznał, że sprawa wymaga ponownej oceny i weryfikacji tak dokonanej kwalifikacji robót, jak i przyjętego w konsekwencji tej oceny trybu legalizacji. Dlatego też decyzje wydane w sprawie Sąd ocenił jako błędne, wydane z naruszeniem art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 1 i art. 3 pkt 6 i pkt 7a Prawa budowlanego, niezależnie od konieczności uwzględnienia w sprawie przy badaniu spornej inwestycji § 6 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie. Za dokonaniem takiej oceny wydanych w sprawie decyzji przemawia również i to, że nie wynika z nich niespornie, czy objęty one także (z uwagi na treść ich uzasadnień, przywołujących wyniki kontroli nieruchomości) rozpoczęte roboty budowlane zmierzające do wykonania zadaszenia. Tak należy bowiem potraktować opisane przez organy orzekające prace polegające na wykonaniu ścian zewnętrznych betonowych wokół ww. płyty o wysokości 1,85 m, zakończonych wieńcem żelbetowym, do którego przytwierdzone zostały krokwie z kątowników stalowych, połączone wewnętrznymi ściągami stalowymi; tego rodzaju prace świadczą o przystąpieniu przez inwestora – skarżącego do realizacji wiaty zadaszeniowej nad płytą obornikową, na którą zresztą uzyskał on decyzję o ustaleniu warunków zabudowy (v. decyzja z [...] stycznia 2020 r. nr [...]). Przy czym, nawet przy założeniu, że mamy do czynienia cały czas z tym samym obiektem, prac tych również nie można było zakwalifikować jako przebudowy tego obiektu (czyli budowli rolniczej), skoro w wyniku ich pełnej realizacji zmianie ulegną takie parametry użytkowe jako wysokość czy kubatura. Kierując się powyższym Sąd stwierdza więc, że rozstrzygnięcia wydane w sprawie winny w sposób nie budzący żadnych wątpliwości określać zakres robót nimi objętych i okoliczności świadczące o ich realizacji niezgodnie z prawem, tj. w sposób uzasadniający prowadzenie postępowania przez nadzór budowlany. W niniejszej sprawie wskazano natomiast wyłącznie na to, że dotyczy ona przebudowy płyty do składowania obornika, co z przyczyn już przedstawionych należało uznać za błędne, w tym "niewystarczające" do niespornego określenia przedmiotu postępowania. W tych warunkach Sąd uznał, że sprawa nie została prawidłowo załatwiona i wymaga ponownej analizy, w pierwszej kolejności - określenia przedmiotu postępowania, dalej - dokonania właściwej kwalifikacji objętych postępowaniem robót budowlanych, bo dopiero te czynności właściwie wykonane pozwolą organowi nadzoru budowlanego na skierowanie sprawy na właściwy tryb. Rozpatrując ponownie sprawę PINB obowiązany będzie uwzględnić powyższe uwagi Sądu, ustalić także, czy skarżący legitymuje się zezwoleniem właściwego organu na wykonanie wiaty/zadaszenia nad płytą do składowania obornika. W tej sytuacji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.