I FZ 299/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Janusz Zubrzycki, , , po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. M. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 23 kwietnia 2018 r. sygn. akt I SA/Op 130/18 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi P. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 9 lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za IV kwartał 2013 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zarządzeniem z 23 kwietnia 2018 r. w sprawie I SA/Op 130/18 wezwał pełnomocnika P. M. do uiszczenia kwoty 6.354 zł tytułem wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu (dalej: DIAS) z 9 lutego 2018 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za IV kwartał 2013 r. Skarżąca w zażaleniu wniosła o uchylenie ww. zarządzenia w całości, wskazując przy tym na naruszenie § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), poprzez jego błędne zastosowanie i błędne wyliczenie wysokości wpisu sądowego oraz naruszenie art. 218 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Skarżąca podniosła, że wartość przedmiotu sporu w niniejszej sprawie wynosi 322.510 zł, co wynika już z samej sentencji kwestionowanej decyzji oraz odpowiedzi na skargę, a w konsekwencji należny wpis sądowy od tejże skargi wynosi 3.226 zł. DIAS w odpowiedzi na zażalenie stwierdził, że stanowisko Skarżącej nie zasługuje na aprobatę, gdyż Przewodniczący Wydziału trafnie przyjął, iż wartość przedmiotu sporu w niniejszej sprawie wynosi 635.525 zł, a zatem prawidłowo wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 6.354 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga, że zaskarżoną decyzją DIAS utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. z 11 maja 2017 r. nr [...] określającą Skarżącej w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2013 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w kwocie 20.424 zł oraz, na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej: u.p.t.u.), kwotę podatku do zapłaty za październik 2013 r., listopad 2013 r. oraz grudzień 2013 r. odpowiednio w wysokości: 54.016 zł, 112.940 zł oraz 155.554 zł. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że specyfika podatku od towarów i usług polega na tym, że ostateczny "wynik" rozliczeń podatku naliczonego i należnego uwidoczniony w sentencji decyzji wymiarowej niezwykle rzadko obrazuje rzeczywistą wartość przedmiotu sporu, z czym mamy do czynienia w niniejszej sprawie, w której podstawą rozstrzygnięcia organu podatkowego było odmówienie Skarżącej prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z siedmiu faktur wystawionych na jej rzecz przez firmę B. Sp. z o.o. oraz dwóch faktur wystawionych przez firmę J.D., ujętych w prowadzonej przez Skarżącą ewidencji zakupu za IV kwartał 2013 r. i rozliczonych w deklaracji VAT-7K za ten okres. Łączna wartość podatku naliczonego wynikająca z ww. faktur wyniosła 312.814,67 zł. Jednocześnie na mocy ww. decyzji, z rozliczenia dokonanego przez Skarżącą wyłączono wartość podatku należnego w łącznej wysokości 322.510,14 zł, wynikającego z wystawionych przez Skarżącą dwunastu faktur (ośmiu na rzecz firmy J.M. oraz czterech na rzecz firmy J.S.), w odniesieniu do których zastosowano przepis art. 108 ust. 1 u.p.t.u. Mając na uwadze powyższe oraz fakt, iż opisana decyzja DIAS została przez Stronę zaskarżona w całości, trzeba - za Przewodniczącym Wydziału - przyjąć, że obliczając wartość przedmiotu sporu w niniejszej sprawie należy zsumować kwotę zakwestionowanego przez organy podatku naliczonego (312.815 zł) oraz podatku należnego podlegającego zapłacie na podstawie art. 108 u.p.t.u. (322.510 zł), gdyż to te wielkości de facto wskazują rzeczywisty zakres sporu w sprawie, w której - jak już wyżej podkreślono - skarga obejmuje decyzję DIAS w całości. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdzając wobec powyższego brak podstaw do uwzględnienia zażalenia - w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 P.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji.