I SA/Gl 931/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ, Sędziowie WSA Beata Machcińska, Anna Rotter (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 października 2021 r. sprawy ze skargi K. S., T. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie podatku od nieruchomości za 2020 r. oddala skargę. UZASADNIENIE Państwo K. i T. S., zwani dalej Skarżącymi, wnieśli skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, dalej SKO, z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie podatku od nieruchomości za 2020r. Postanowienie zostało wydane na podstawie art. 228 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2021r., poz. 1540 ze zm.), dalej Ordynacja podatkowa, oraz art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2018r., poz. 570). Stan sprawy. Decyzją z dnia [...] roku nr [...] Prezydent Miasta B. ustalił Skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2020 rok. Skarżący złożył odwołanie od powyższej decyzji podnosząc, iż organ nie uwzględnił powierzchni mieszkalnych, wykorzystywanych wyłącznie dla celów mieszkalnych. Decyzją z dnia [...] roku znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W dniu 5 stycznia 2021 roku Skarżący złożyli do SKO pismo zatytułowane "Wniosek". W treści powyższego pisma zawarto wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zgodnie z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.), dalej K.p.a., art. 130 § 3 K.p.a. w związku z naruszeniem prawa w oparciu o art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. SKO pismem z dnia 10 lutego 2021 roku wezwało Skarżących do sprecyzowania charakteru prawnego pisma z dnia 5 stycznia 2021 roku poprzez wskazanie czy stanowi ono skargę na decyzję SKO z dnia [...] roku skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, czy inny środek zaskarżenia niż skarga. Jednocześnie zobowiązano Skarżących, aby wyjaśnili jaki jest to środek zaskarżenia i na jakie orzeczenia. SKO pouczyło Skarżących, że w przypadku nie wskazania wyraźnie i w sposób nie budzący wątpliwości, jaki środek należy zastosować, albo w przypadku braku odpowiedzi Skarżących, uzna, iż wniesione pismo z dnia 5 stycznia 2021 roku stanowi skargę na decyzje SKO z dnia [...] roku. Pismem z dnia 22 lutego 2021 roku zatytułowanym "odwołanie" Skarżący ponownie zwrócili się do SKO, podnosząc rażące naruszenie prawa własności i mienia ze względu na błędy w ustaleniach tj. art. 156 § 1 pkt 2 do 5 K.p.a. Pismem z dnia 24 marca 2021 roku SKO ponownie zwróciło się do Skarżących o sprecyzowanie treści pisma poprzez wyjaśnienie czy pismo z dnia 22 lutego 2021 roku stanowi odwołanie od decyzji SKO z dnia [...] czy też stanowi wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji. W wezwaniu zawarto zastrzeżenie, że nieudzielenie odpowiedzi w terminie 5 dni od dnia otrzymania pisma albo też udzielenie odpowiedzi niewskazującej wyraźnie jaki środek zaskarżenia wnoszą Skarżący, spowoduje uznanie, że zostało złożone odwołanie od decyzji SKO z dnia [...] roku. Skarżący nie udzielili odpowiedzi na powyższe pismo. SKO postanowieniem z dnia [...] roku nr: [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania od decyzji SKO z dnia [...]r. W uzasadnieniu do powyższego postanowienia wyjaśniono, iż wobec niesprecyzowania w zakreślonym przez SKO terminie treści pisma z dnia 22 lutego 2021 roku zatytułowanego "odwołanie od decyzji" stanowiącego uzupełnienie pisma z dnia 5 stycznia 2021 roku, przyjęto, iż zostało złożone odwołanie od decyzji SKO z dnia [...] roku. W uzasadnieniu podniesiono, iż stosowanie do postanowień art. 220 § 1 Ordynacji podatkowej postępowanie podatkowe jest postępowaniem dwuinstancyjnym, a od decyzji wydanej w pierwszej instancji przysługuje odwołanie do organu drugiej instancji. Podano, że zgodnie z art. 128 Ordynacji podatkowej decyzje, od których nie służy odwołanie w postępowaniu podatkowym, są ostateczne, a decyzja SKO z dnia [...] roku jest decyzją ostateczną. Od decyzji takiej nie służy środek zaskarżenia w postaci odwołania, a jedynie skarga do sądu administracyjnego. Od powyższego postanowienia Skarżący pismem z dnia 3 czerwca 2021 roku złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze wskazano, iż dotyczy ona postanowienia z dnia [...] roku w sprawie rażącego naruszenia prawa i respektowania prawa ze względu na błędy w ustaleniach art. 156 § 1 pkt 2 do 6 KPA, mowa tu o ustaleniu stanu faktycznego wobec decyzji poprzez naruszenie rażące praw Skarżących, co w dalszych postępowaniach skutkowało wydaniem decyzji bez podstawy prawnej. Podkreślono, iż organ dopuścił się mylnego ustalenia znaczenia normy prawnej, błędu subsumpcji, mylnego ustalenia następstwa prawnego oraz orzeczenie następstwa, którego norma nie przewiduje. Według Skarżących spór jaki zdołali ujawnić poprzez odwołanie się od decyzji spowodował próbę zażegnania przez SKO zbyt radykalnego i samowolnego działania wcześniej niepodpartego na gruncie obowiązującego prawa lecz samowoli jaka miała miejsce. W odpowiedzi na powyższą skargę SKO podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga okazała się nieuzasadniona. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania – art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a. Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a. (który to wyjątek nie ma w niniejszej sprawie zastosowania). Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia – w granicach oraz według kryteriów określonych wyżej cytowanymi przepisami – Sąd stwierdził, iż postanowienie to nie narusza prawa. Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...] roku SKO stwierdziło niedopuszczalność odwołania od decyzji SKO z dnia [...] roku. Stosownie do treści art. 228 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia niedopuszczalność odwołania. Stosownie do postanowień art. 228 § 2 Ordynacji podatkowej postanowienie to jest ostateczne. Powyższa norma dotyczy pierwszego etapu kontroli, w którym organ bada czy spełnione są warunki do merytorycznego rozpatrzenia odwołania. Niedopuszczalność odwołania może mieć charakter przedmiotowy i podmiotowy. Niedopuszczalność odwołania o charakterze podmiotowym ma miejsce, wówczas gdy odwołania wnoszone jest przez stronę nieuprawnioną. Z niedopuszczalnością odwołania o charakterze przedmiotowym mamy do czynienia, gdy brak jest przedmiotu zaskarżenia oraz gdy przepisy prawa nie przewidują środka odwoławczego od określonego typu orzeczeń. W rozpoznawanej sprawie zachodzi okoliczność, w której przepisy prawa wyłączają możliwość wniesienia odwołania od decyzji SKO z dnia [...] roku. W przekonaniu Sądu SKO prawidłowo uznało, iż wobec nie sprecyzowania przez Skarżących treści pisma 22 lutego 2021 roku, złożone zostało odwołanie od decyzji SKO z dnia [...] roku. Należy przy tym rozważyć, że stosownie do postanowień art. 220 § 1 Ordynacji podatkowej od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Oznacza to, że postępowanie podatkowe jest postępowaniem dwuinstancyjnym, gdyż od każdej decyzji wydanej w pierwszej instancji stronie przysługuje odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ podatkowy wyższego stopnia (art. 220 § 2 Ordynacji podatkowej). Tym samym od decyzji organu drugiej instancji odwołanie nie służy. Zgodnie z brzmieniem art. 128 Ordynacji podatkowej zdanie pierwsze, decyzje od których nie służy odwołanie w postępowaniu podatkowym są ostateczne Skoro decyzja SKO z dnia [...] roku była decyzją drugiej instancji wydaną na skutek odwołania wniesionego od decyzji organu podatkowego z dnia [...] roku, to z uwagi na kategoryczne brzmienie art. 220 §1 Ordynacji podatkowej, uznać należało, iż od decyzji SKO z dnia [...] roku odwołanie nie służy. W rezultacie organ prawidłowo zastosował art. 228 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej stwierdzając niedopuszczalność odwołania Skarżących od decyzji organu drugiej instancji. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w sposób opisany w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., a zatem skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a. oddalił.