IV SAB/Po 187/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym skargi R. S. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta w przedmiocie wydania zaświadczenia ([...]) postanawia odrzucić skargę UZASADNIENIE R. S. (dalej również jako: "skarżący") wniósł pismem datowanym na dzień [...] września 2021 r. skargę "dotyczącą bezczynności i przewlekłości w rozpoznawaniu wniosku" dotyczącą "braku działania i bezczynności Urzędu Miejskiego w Ś.", zasądzenie od organów: "Urzędu Miejskiego w Ś.". W skardze podano, że zaskarżony organ to: "urząd miejski w Ś.". Skarga ta dotyczy wniosku z dnia [...] maja 2021 r. ([...]), o "wydanie zaświadczenia potwierdzającego poniższe fakty: 1. W soboty i niedziele brak możliwości dojazdu i wyjazdu z Dalewa komunikacją miejską". W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta wniósł o odrzucenie skargi względnie o oddalenie skargi w całości jako niezasadnej. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę podano, że dotyczy ona przewlekłości dotyczącej wniosku R. S. z dnia [...] maja 2021 r. o wydanie zaświadczenia ([...]). Burmistrz Miasta w uzasadnieniu skargi podał, że z treści skargi wynika, że: R. S. jest niezadowolony ze sposobu załatwienia jego wniosku o wydanie zaświadczenia, jednakże uzasadnienie skargi zawarte w załączniku do pliku EPUAP wydaje się być zupełnie niezrozumiałe i zdaniem skarżonego organu nie spełnia wymogu formalnego tj. nie określa naruszenia prawa lub interesu prawnego Skarżącego. Zawarte w załączniku do pliku EPUAP wnioski są zupełnie oderwane od przedmiotu skargi tj. od wniosku Skarżącego z dnia [...] maja 2021 o wydanie zaświadczenia". W dalszej kolejności w uzasadnieniu skargi podano, że: "Wniosek z dnia [...] maja 2021 r. został załatwiony przez Organ postanowieniem wydanym w ustawowym terminie". W odpowiedzi na skargę podano także, że "na postanowienie to Skarżący złożył zażalenie i Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie". W dalszej kolejności w odpowiedzi na skargę podano, że: Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...] września 2021 r. zwróciło się do Burmistrza Miasta o przesłanie kompletnych akt sprawy celem wysłania ich do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, które zostały przez Urząd Miejski przesłane w dniu [...] września 2021 r. Biorąc pod uwagę powyższe sprawa rozstrzygnięcia wniosku Skarżącego z dnia [...] września 2021 r. zawisła przed WSA w Poznaniu, a Burmistrz Miasta nie dopuścił się żadnej przewlekłości w prowadzeniu postępowania. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Niewątpliwie sprawa objęta skargą jest w toku lub została już osądzona w związku z tym skarga powinna być odrzucona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Z analizy akt wynika, że wniosek R. S. z dnia [...] maja 2021 r. złożony w trybie art. 217 § 1 Kodeks postępowania administracyjnego Dz.U. 1960 Nr 30, poz. 168, t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 735, dalej jako: k.p.a.) został załatwiony w dniu [...] maja 2021 r. postanowieniem Burmistrza Miasta dotyczącym odmowy wydania zaświadczenia [...] (Wnioskodawca R. S. złożył wniosek w dniu [...] maja 2021 r. o wydanie zaświadczenia potwierdzającego poniższe fakty: "1. W soboty i niedziele brak możliwości dojazdu i wyjazdu z Dalewa komunikacją miejską"). Z analizy akt sprawy wynika również, że w dniu [...] sierpnia 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] maja 2021 r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego fakt: "w okresie wakacji braku możliwości dojechania do D. linią miejską nr [...]". Sprawa dotycząca skargi R. S. na postanowienie z dnia [...] sierpnia 2021 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. [...] została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu pod sygnaturą akt IV SA/Po 841/21 – data wpływu do Sądu [...] września 2021 r. Skarga dotyczy w/w postanowienia SKO w P.. W dniu [...] września 2021 r. R. S. skierował do Urzędu Miejskiego w Ś. pismo zatytułowane "Ponaglenie 2021-09-06 podpis PZ MMSWiA ponaglenie [...] wniosek z [...].05.21r. Szanowni Państwo, dokument: [...] podpis MSWiA ponaglenie [...] wniosek [...].5.21 r. spełnia normy pisma procesowego w postępowaniu administracyjnym". W odpowiedzi, w dniu [...] września Burmistrz Miasta w sprawie związanej w związku z podaniem R. S. z dnia [...] września 2021 r. "Ponaglenie 2021-09-[...] podpis PZ MMSWiA ponaglenie [...] wniosek z [...].05.21r." o identyfikatorze [...] wezwało R. S. do usunięci braków formalnych tego pisma tj. precyzyjne określenie treści żądania zawartego w podaniu (ponaglenie) złożonym w dniu [...] września 2021 r. Również w dniu [...] września 2021 r. R. S. skierował do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze ponaglenie ([...]). Ponaglenie to zostało skierowane już po tym jak w dniu [...] sierpnia 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] maja 2021 r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego fakt: "w okresie wakacji braku możliwości dojechania do D. linią miejską nr [...]". Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego wydaną w składzie 7 sędziów z dnia 22 czerwca 2020 r., sygnatura akt II OPS 5/19 (CBOiS): "wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 Nr 153, poz. 1270, t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 - "p.p.s.a."). W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że: "kontrolowany w wyniku skargi na bezczynność stan rzeczy musi być w dacie wniesienia skargi aktualny, nie zaś historyczny. Wniosek taki znajduje swoje uzasadnienie w normatywnej treści pojęć bezczynności i przewlekłości, a wspiera go wspólna na gruncie regulacji postępowania administracyjnego i postępowania przed sądami administracyjnymi instytucja ponaglenia. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów stwierdza, iż treść przepisu art. 149 § 1 pkt 3) p.p.s.a. nie uprawnia do wniosku, że dopuszczalne jest merytoryczne orzekanie przez sąd w sprawie ze skargi na bezczynność, złożonej w dacie, gdy kwestionowane postępowanie zostało zakończone, (...) ocena zasadności skargi na bezczynność może być dokonana jedynie na dzień wniesienia skargi. (...) nie sposób przyjąć, że skarga na bezczynność może być wnoszona także po zakończeniu postępowania administracyjnego". W niniejszej sprawie postępowanie administracyjne zainicjowane wnioskiem R. S. z dnia [...] maja 2021 r. o wydanie zaświadczenia potwierdzającego poniższe fakty: "1. W soboty i niedziele brak możliwości dojazdu i wyjazdu z D. komunikacją miejską" zostało zakończone. W dniu [...] maja 2021 r. zostało wydane postanowienie Burmistrza Miasta dotyczące odmowy wydania zaświadczenia ([...] dotyczy wniosku z dnia [...] maja 2021.). W dniu [...] sierpnia 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] maja 2021 r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego fakt: "w okresie wakacji braku możliwości dojechania do D. linią miejską nr [...]". W związku z zakończeniem postępowania administracyjnego poprzez wydanie przez organ administracji decyzji ostatecznej – postanowienie SKO w P. z dnia [...] sierpnia 2021 r. [...] wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej ostatecznie prowadzonego postępowania stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.; powoduje to konieczność odrzucenia skargi na bezczynność (por. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 października 2020 r., II SAB/Gd 68/20, CBOiS). W oparciu o powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z zaistnieniem innej przyczyny niedopuszczalności skargi Sąd był zobligowany jej odrzucenia.