III SA/Po 415/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Sz. Widłak po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.M. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek postanawia umorzyć postępowanie sądowe /-/Sz. Widłak UZASADNIENIE R.M. pismem z dnia 6 maja 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym – 7 maja 2009 r.) zwrócił się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z wnioskiem o ponowne przeanalizowanie dostarczonych przez niego dokumentów dotyczących umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek. Organ rentowy uznał powyższe pismo za skargę na wydaną w dniu [...] decyzję Prezesa ZUS i wraz z odpowiedzią na skargę przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego celem rozpatrzenia. Pismem z dnia [...] r. strona poinformowała Sąd, iż jego pismo z dnia [...] zostało mylnie przez ZUS zakwalifikowane jako skarga. Zainteresowany wyjaśnił, że przekazane do Sądu pismo nie jest skargą i nie miał zamiaru skargi wnosić. Mając na względzie powyższe oświadczenie oraz zapis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, dalej p.p.s.a,), który stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (...), gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe, należało orzec jak w sentencji postanowienia. Wymaga tylko podkreślić, że organ rentowy błędnie odczytał treść pisma strony i uznał je za skargę na wydaną decyzję, która została w tym że piśmie wymieniona, w sytuacji kiedy strona postępowania administracyjnego, prawidłowo pouczona o przysługującym jej środku zaskarżenia w postaci skargi sporządziła pismo skierowane do Prezesa ZUS. Organ mimo nasuwających się wątpliwości nie wezwał strony do jednoznacznego określenia celu sporządzonego pisma. Uczynił to Sąd i uzyskał przytoczone wyżej oświadczenie wykluczające możliwość uznania pisma za skargę. W tej sytuacji, wobec braku skargi umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. było jedynie zasadne /-/Sz. Widłak