II SA/Ol 835/12

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.L. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi T.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego postanawia ustanowić dla skarżącego radcę prawnego. UZASADNIENIE T.L., po oddaleniu jego skargi na decyzję o uchyleniu decyzji przyznającej mu zasiłek pielęgnacyjny, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. W uzasadnieniu podał, iż od "[...]" jest osobą w znacznym stopniu niepełnosprawną ("[...]"). Przed osadzeniem go w zakładzie karnym utrzymywał się z zasiłku stałego i pielęgnacyjnego, które były jego jedynym dochodem. Z powodu umieszczenia w zakładzie karnym w dniu "[...]" oba te zasiłki zostały wstrzymane. Stwierdził, iż zgadza się co do zasiłku stałego, jednak zasiłek pielęgnacyjny jest po to by mógł opłacić pomoc dla siebie, której w zakładzie karnym nie uzyska od nikogo za darmo. Jak wynika z zawartego we wniosku oświadczenia, skarżący nie posiada dochodów ani majątku. Wobec powyższego stwierdza się, co następuje: Ponieważ z mocy art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; w skrócie: p.p.s.a.) skarżący nie ma w niniejszej sprawie obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, rozstrzygnięcie zgłoszonego wniosku ogranicza się do kwestii ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika dla osoby fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Deklaracja zawarta na urzędowym formularzu wniosku, korespondująca z informacjami wynikającymi z akt postępowania administracyjnego, daję podstawę do stwierdzenia, iż skarżący znajduje się w tego rodzaju sytuacji. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.