II OSK 22/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku E. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi kasacyjnej E. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 października 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 288/08 oddalającego skargę E. M. na postanowienie Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 8 października 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 288/08 oddalił skargę E. M. na postanowienie Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W skardze kasacyjnej wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego od powyższego wyroku skarżąca, reprezentowana przez adwokata, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia uzasadnione jest ważnym interesem strony, a także interesem publicznym, bowiem wykonanie postanowienia tak rażąco naruszającego powszechnie obowiązujący porządek prawny godzi w podstawowe zasady postępowania administracyjnego, m.in. zasadę ogólnego pogłębiania zaufania do organów administracji publicznej (art. 8 kpa). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania może dotyczyć tylko takich aktów, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. Z.Kmieciak, glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Rz 1382/96, opubl. OSP 1998/3/54). Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Ponadto należy wskazać, iż zgodnie z przyjętym orzecznictwem wszelkie akty administracyjne odmowne nie kwalifikują się do wykonania. A zatem, skoro zaskarżone postanowienie Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia [...] stycznia 2008 r. nie nadaje się do wykonania, instytucja wstrzymania przewidziana w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie może znaleźć zastosowania. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.