II OSK 1355/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Rzążewska po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej E. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 17 kwietnia 2007r., sygn. akt II SA/Bd 520/06 w sprawie ze skargi E. J. na postanowienie Wojewody Kujawsko - Pomorskiego z dnia [...] listopada 2005r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie ze skargi kasacyjnej UZASADNIENIE E. J. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 17 kwietnia 2007r. w sprawie z jej skargi na postanowienie Wojewody Kujawsko – Pomorskiego z dnia [...] listopada 2005r. w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Pismem datowanym na 6 sierpnia 2007r. pełnomocnik z urzędu skarżącej cofnął wniesioną skargę kasacyjną wnosząc o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, które nie zostały uiszczone w całości ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie z ww. skargi kasacyjnej podlega umorzeniu. Zgodnie z brzmieniem art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do cofnięcia skargi kasacyjnej i umorzenia postępowania kasacyjnego (art. 193 p.p.s.a.). Stwierdzając, że w przedmiotowej sprawie nie występują przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi kasacyjnej, o których mowa w art. 60 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny uznał cofnięcie za skuteczne, co prowadzi do umorzenia postępowania sądowego. Wniosek o zasądzenie dla pełnomocnika skarżącej kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu Naczelny Sąd Administracyjny pozostawił do rozpoznania Sądowi I instancji. Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.