II SA/Gd 353/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Sędzia WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 października 2021 r. sprawy ze skargi M. L. i L. L. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie pisma informującego o terminie oględzin nieruchomości oddala skargę. UZASADNIENIE Będąca przedmiotem niniejszej sprawy skarga M. L. i L. L. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 kwietnia 2021 r., nr [..], wniesiona została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: W związku ze wskazaniami zawartymi w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 listopada 2019 r., sygn. akt II SA/Gd 205/19, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonał oględzin zabudowy usytuowanej na terenie działki nr [..] w miejscowości N., gm. K. Po przeprowadzeniu oględzin, pismem z dnia 1 października 2020 r. organ zawiadomił strony o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie tej zabudowy i o terminie kontroli wyznaczonym na dzień 2 listopada 2020 r. a Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 30 grudnia 2020 r. stwierdził niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez skarżących na to pismo. Następnie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem nr [..] z dnia 17 lutego 2021 r. zawiadomił strony, w tym także skarżących, o terminie ponownych oględzin na terenie działki nr [..] w miejscowości N., gm. K., dotyczących 3 budynków gospodarczych oraz szklarni ogrodowej usytuowanych na terenie tej działki, wyznaczonych na dzień 5 maja 2021 r. Pismem z dnia 22 lutego 2021 r. skarżący wnieśli odwołanie od pisma organu nadzoru budowlanego I instancji z dnia 17 lutego 2021 r. Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2021 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził niedopuszczalność odwołania wniesionego przez skarżących. Uzasadniając to rozstrzygnięcie, organ odwoławczy przytoczył treść art. 127 § 1 k.p.a., a następnie stwierdził, że pismo organu I instancji z dnia 17 lutego 2021 r. nie jest decyzją administracyjną, albowiem pismo to ma jedynie charakter informacyjny. We wniesionej do Sądu skardze na powyższe postanowienie skarżący wnieśli o przeprowadzenie kontroli sądowoadministracyjnej wydanych w sprawie orzeczeń, podtrzymując żądanie rozbiórki nielegalnych zabudowań. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Rozpoznając niniejszą sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Kontrolowane postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 kwietnia 2021 r. wydane zostało na podstawie art. 134 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Z art. 127 § 1 k.p.a. wynika, że odwołanie służy stronie od decyzji wydanej w pierwszej instancji. W doktrynie wskazuje się, że niedopuszczalność odwołania, o której mowa w art. 134 k.p.a., może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak również i podmiotowym. Przy czym niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Odwołanie jest zatem niedopuszczalne jeżeli decyzja nie weszła do obrotu prawnego (a więc pomimo, że została wydana, nie została stronie doręczona lub ogłoszona) albo gdy czynność organu administracji publicznej nie jest decyzją administracyjną a jest np. aktem prawa miejscowego, czy też czynnością cywilnoprawną albo stanowi czynność materialno – techniczną (zob. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H.BECK, Warszawa 2016 r., str. 600). W ocenie Sądu, organ odwoławczy w zaskarżonym postanowieniu prawidłowo stwierdził, że w niniejszej sprawie występuje brak przedmiotu zaskarżenia, a tym samym, że zachodzi niedopuszczalność odwołania wniesionego przez skarżących pismem z dnia 22 lutego 2021 r. z przyczyn o charakterze przedmiotowym. Skarżący wnieśli bowiem odwołanie od zawiadomienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 lutego 2021 r. o ponownym przeprowadzeniu czynności dowodowej w postaci ponownych oględzin budynków gospodarczych oraz szklarni ogrodowej usytuowanej na terenie działki nr [..] w N., gm. K. Podstawą takiego zawiadomienia jest art. 79 § 1 k.p.a., zgodnie z którym strona powinna być zawiadomiona o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu ze świadków, biegłych lub oględzin przynajmniej na siedem dni przed terminem. Przepis ten nakłada na organy administracji publicznej obowiązek informowania o planowanych czynnościach dowodowych postępowania administracyjnego i stanowi formę realizacji zasady czynnego udziału stron w postępowaniu (art. 10 k.p.a.). Wskazać należy, że zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, powszechnie przyjmuje się, iż o kwalifikacji pisma świadczy jego treść i zawarte w nim wnioski a nie jego nazwa czy forma (zob. np. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Bk 226/14, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Na okoliczność tę zwrócił uwagę już Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 18 października 1985 r. (sygn. akt II Cr 320/85, OSNCP z 1986 r., nr 10, poz. 158; NP z 1987 r., nr 6, z glosą W. Tarasa) podkreślając, że pisma organów administracji publicznej, kierowane do obywateli i jednostek im niepodporządkowanych, powinny być oceniane pod kątem ich treści a nie nazwy. O rodzaju aktu decyduje zatem charakter sprawy oraz treść przepisu, będącego podstawą działania organu powołanego do załatwienia sprawy, a nie jego nazwa, czy forma. Decyzja administracyjna stanowi władcze rozstrzygnięcie o prawach i obowiązkach adresowane do indywidualnej osoby w konkretnej sprawie administracyjnej. Istotne znaczenie ma więc ustalenie, czy pismo odpowiada wymogom decyzji określonym w art. 107 k.p.a. Pismo organu I instancji z dnia 17 lutego 2021 r. nie zawiera jednakże istotnych elementów decyzji wymienionych w art. 107 k.p.a., a zatem nie stanowi ono decyzji. Stad też, nie mogło stanowić przedmiotu kontroli odwoławczej w ramach postępowania administracyjnego. W tej sytuacji, organ odwoławczy prawidłowo wydało zaskarżone postanowienie, właściwie stosując przepis art. 134 k.p.a. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej jako p.p.s.a., skargę jako bezzasadną oddalił. Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.