VIII SA/Wa 662/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak /sprawozdawca/, Sędzia WSA Cezary Kosterna, Protokolant referent Justyna Kapusta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2011 r. sprawy ze skargi A. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wykonania robót budowlanych oddala skargę. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...] [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "organ odwoławczy" lub MWINB), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.; dalej: "Prawo budowlane"), po rozpoznaniu odwołania A. J. (dalej: "skarżący") od decyzji Nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w m. R. (dalej: "organ I instancji" lub PINB) umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie odprowadzania wód opadowych ze zmodernizowanej ul. W. na teren działki przy ulicy W. 84, nr ew. [...] – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ ustalił następujący stan faktyczny i prawny sprawy: Zawiadomieniem z dnia [...] marca 2010 r. organ I instancji wszczął postępowanie administracyjne w sprawie odprowadzania wód opadowych ze zmodernizowanej ulicy W. na teren nieruchomości nr ew. [...] przy ulicy W. [...] w R.. Inwestycja ta prowadzona była w oparciu o decyzję Prezydenta Miasta R. Nr [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Miejskiemu Zarządowi Dróg i Komunikacji w R. pozwolenia na przebudowę ulicy W. w R. w istniejących liniach rozgraniczenia na odcinku od ulicy K. do Ronda [...] wraz z przebudową oświetlenia, linii energetycznych i odwodnienia. Decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2010 r. organ I instancji umorzył postępowanie w sprawie odprowadzania wód opadowych ze zmodernizowanej ulicy W. na teren działki przy ul. W. [...], nr ew. [...]. Na skutek odwołania skarżącego, MWINB decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W ocenie organu odwoławczego PINB w m. R. nie przeprowadził żadnych czynności kontrolnych potwierdzających, czy wykonane roboty budowlane przy przebudowie ulicy W. zostały wykonane zgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę, w związku z czym – w jego ocenie – umorzenie postępowania było co najmniej przedwczesne. W dniu [...] stycznia 2011 r. organ I instancji dokonał oględzin w sprawie odprowadzania wód opadowych ze zmodernizowanej ulicy W. na teren działki przy ul. W. [...]. Powyższe stało się podstawą do wydania przez organ I instancji decyzji Nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r. umarzającej postępowanie w przedmiotowej sprawie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ I instancji stwierdził, iż roboty budowlane związane z przebudową ulicy W. zostały wykonane zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym i warunkami pozwolenia budowlanego. Powyższe potwierdzają zarówno zapisy dziennika budowy dokonane przez osoby uprawnione, tj. kierownika budowy i inspektora nadzoru inwestorskiego, jak i inwentaryzacja geodezyjna powykonawcza ul. W. sporządzona po przebudowie przez uprawnionego geodetę. Analizując treść § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690), organ I instancji uznał, iż wprawdzie swobodny spływ wód opadowych z działki przy ul. W. [...] został zatrzymany, to w wyniku realizacji inwestycji nie nastąpiła zmiana naturalnego spływu wód opadowych. Spływ odbywający się w kierunku działki skarżącego jest spowodowany naturalnym ukształtowaniem terenów sąsiednich, położonych naturalnie wyżej w stosunku do działki skarżącego. Konkludując organ I instancji wskazał, iż problematyka zalewania działki skarżącego winna być rozwiązana na gruncie Prawa wodnego, a organem właściwym do rozstrzygnięcia spraw w tym zakresie jest organ samorządowy. Od tej decyzji odwołał się skarżący. Zarzucił m.in., iż nie wykonano operatu wodno-prawnego, który mógłby wykazać wpływ wykonanych robót budowlanych po przebudowie ul. W. na wysokości posesji nr [...],[...] i [...], których skutkiem jest zatapianie działki nr [...]. Podniósł, iż organ I instancji nie zapoznał się z całością akt sprawy, dotyczących wydania pozwolenia na przebudowę ul. W. w R.. Wskazał także, iż inwestor dokonał zawyżenia chodnika w stosunku do stanu pierwotnego niezgodnie z zatwierdzonym pozwoleniem na budowę. Rozpoznając sprawę ponownie, organ II instancji w uzasadnieniu wskazanej na wstępie decyzji z dnia [...] maja 2011 r. podniósł, iż podczas oględzin spornej inwestycji co do sposobu odprowadzania wód opadowych ze zmodernizowanej ulicy W. na działkę nr ew. [...] usytuowanej przy ul. W. [...], organ powiatowy stwierdził, że teren wzdłuż ulicy W. posiada naturalne nachylenie w kierunku działki nr [...]. Wskazał, iż zjazd z działki skarżącego jest wykonany z kostki brukowej, a jego przekrój podłużny posiada spadek w kierunku ulicy W.. W związku z tym, w celu podłączenia się do istniejącego zjazdu, przełamano dotychczas istniejący spadek na części chodnika tak, że przekrój poprzeczny chodnika i pasa dla rowerzystów pochyla się w kierunku działki skarżącego, a wody opadowe z ulicy W. odprowadzane są na pas drogowy zieleni. Stwierdził jednak, iż nie można uznać, że w konsekwencji powyższych prac nastąpiła zmiana dotychczasowego kierunku spływu wód opadowych w kierunku działki nr [...], gdyż ten jest wywołany naturalnym ukształtowaniem terenu. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego niewykonania operatu wodno-prawnego (który jest sporządzany na podstawie art. 132 w zw. z art. 131 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 ze zm.), organ II instancji wyjaśnił, że zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2010 r. (sygn. akt II OSK 867/09) nie można z treści § 29 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie wywnioskować nałożenia na inwestora obowiązku przedstawienia opinii biegłego czy też dokonania ustaleń przez właściwe organy w oparciu o przepisy ustawy Prawo wodne. W skardze na decyzję z dnia [...] maja 2011 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o uchylenie decyzji organu I i II instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji zarzucił rażące naruszenie prawa, tj. art. 84 ust. 1 Prawa budowlanego w zakresie, w jakim organ II instancji dokonał nierzetelnej kontroli przestrzegania i stosowania przepisów Prawa budowlanego i § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w zakresie w jakim ustalono, że wykonana modernizacja ulicy W. nie spowodowała zmiany stosunków wodnych na posesji skarżącego i nie dochodzi do jej zalewania poprzez sprowadzenie wód z pasa drogowego na nieruchomość skarżącego. W jej uzasadnieniu wskazał, iż wbrew twierdzeniom organów, modernizacja ulicy W. została wykonana niezgodnie z zatwierdzoną dokumentacją i pozwoleniem na budowę. Wskazał, iż żaden z tych dokumentów nie przewidywał podwyższenia podbudowy drogi, przewidywał nałożenie nowej 20 cm warstwy wierzchniej korony ulicy według projektu i pozwolenia, a nie 40 cm, jak wykonano w rzeczywistości. Inwestor dokonał zatem – wbrew dokumentacji budowlanej – samowolnego nachylenia terenu części pasa drogowego w kierunku przylegających posesji. Podniósł, iż odpływ wód z powodu naturalnego spadku w kierunku ronda oraz spływ z pasa drogowego i wygórowanie zjazdu z jego posesji spowodował, iż na nieruchomości skarżącego powstaje zlewnia. W ocenie skarżącego do zmiany stosunków wodnych doszło wskutek prac drogowych, a wodom opadowym został sztucznie wymuszony kierunek spływu wprost na posesję skarżącego. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Podniósł, iż argumentacja skarżącego jest niezasadna. Wskazał, iż organ I instancji dokonał prawidłowych ustaleń i właściwej kwalifikacji prawnej zaistniałego stanu faktycznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Badanie w tym kontekście zaskarżonej decyzji z dnia [...] maja 2011 r. doprowadziło do uznania przez Sąd, że nie narusza ona prawa, a więc skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontrolowanego przez Sąd rozstrzygnięcia było postępowanie przed organami nadzoru budowlanego, celem którego było zbadanie, czy roboty przy przebudowie ulicy W. zostały wykonane zgodnie z warunkami pozwolenia na budowę i czy zgodnie z tym pozwoleniem są odprowadzane wody opadowe, a także, czy sposób odprowadzenia tych wód powoduje zmianę naturalnego spływu wód w kierunku działki skarżącego. Stosownie do art. 84 i art. 84 a Prawa budowlanego do zadań organów nadzoru budowlanego należy między innymi kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego obejmująca kontrolę zgodności wykonywania robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, projektem budowlanym i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę. W rozpoznawanej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w m. R. w wyniku przeprowadzonych [...] stycznia 2011 r. oględzin robót budowlanych stwierdził, że zostały one wykonane zgodnie z ostateczną decyzją Prezydenta Miasta R. Nr [...] z dnia [...] stycznia 2006 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Miejskiemu Zarządowi Dróg i Komunikacji w R. pozwolenia na budowę, polegającą na przebudowie ul. W. w R.. Powyższe ustalenia potwierdzają m.in. zapisy protokołu końcowego odbioru robót z dnia [...] maja 2010 r., w którym wskazano, iż roboty budowlane wykonane zostały zgodnie z dokumentacją techniczną pod względem technicznym, a obejmowały również roboty w zakresie odwodnienia. Odebrane zostały jako wykonane bezusterkowo. Także przedstawiciel inwestora oświadczył do protokołu z dnia [...] czerwca 2010 r., że roboty drogowe w obrębie działki nr [...] przy ul. W. [...] zostały wykonane zgodnie z decyzją z [...] stycznia 2006r. Analizując natomiast sposób odprowadzania wód opadowych ze zmodernizowanej ulicy W. na działkę nr ew. [...], usytuowanej przy ul. W. [...], nie stwierdzono, aby w konsekwencji wykonanych robót budowlanych nastąpiła zmiana dotychczasowego kierunku spływu wód opadowych w kierunku działki nr [...], o którym mowa w § 29 w/cyt. rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. Spływ ten wywołany jest naturalnym ukształtowaniem terenu, który wzdłuż ulicy W. posiada naturalne nachylenie w kierunku działki nr [...]. Organy nadzoru nie ujawniły również w procesie kontroli, aby roboty budowlane przy przebudowie ulicy W. naruszyły prawo i warunki pozwolenia na budowę w zakresie podwyższenia jezdni i chodnika z 20 cm do 40 cm, jak zarzuca w skardze skarżący. Ten zarzut nie zasługuje więc na uwzględnienie tym bardziej, że na rozprawie w dniu 23 listopada 2011 r. skarżący stwierdził, że są to tylko jego przybliżone obliczenia (k. [...]). A zatem jeżeli organy nadzoru budowlanego stwierdzą, że roboty budowlane wykonywane są zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym i warunkami decyzji o pozwoleniu na budowę, to nie mają prawa ingerować i zobowiązane są do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego (tak WSA w Warszawie w wyroku z dnia 29.11.2005 r. w sprawie VII SA/Wa 639/05, na który to wyrok skarżący powołuje się w skardze). Sąd zgadza się z twierdzeniem organu nadzoru budowlanego, iż w sytuacji wykonania robót przy modernizacji ul. W. w R. zgodnie z przepisami Prawa budowlanego, to przyczyny zalewania działki skarżącego leżą poza kontrolowanym procesem budowlanym. Problematyka zalewania działki skarżącego winna być rozwiązana na gruncie ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, a organem właściwym do rozstrzygnięcia spraw w tym zakresie jest organ samorządowy. Jednocześnie Sąd zwraca uwagę, że obecnie toczy się prowadzone z urzędu przez Burmistrza Miasta P. postępowanie dotyczące zalewania wodami opadowymi działki zlokalizowanej przy ul. W. [...] w R., której właścicielem jest skarżący i ewentualnej zmiany stanu wody na gruncie ze szkodą dla sąsiednich nieruchomości. W tym też postępowaniu skarżący może się domagać sporządzenia operatu wodnoprawnego, zgodnie z art. 132 Prawa wodnego. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, a które Sąd ma obowiązek badać z urzędu, rozpoznawaną skargę należało oddalić. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.