II SA/Łd 798/21

SENTENCJA Dnia 30 listopada 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. B. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedstawienia dokumentacji dotyczącej samowolnie wybudowanych komórek postanawia: odrzucić skargę. dc UZASADNIENIE I.B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z [...] r. w przedmiocie nałożenia obowiązku przedstawienia dokumentacji dotyczącej samowolnie wybudowanych komórek. Z akt administracyjnych sprawy niniejszej wynika, że zgodnie z pouczeniem zawartym w uzasadnieniu wspomnianego rozstrzygnięcia na niniejsze postanowienie stronom nie przysługuje zażalenie. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej odrzucenie bądź ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 -dalej w skrócie "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Poddane kontroli tutejszego Sądu postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. wydane zostało, na podstawie art. 56 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 1974 r., nr 38, poz. 229). Postanowieniem tym, organ nałożył na J. S.-P. i J.H. obowiązek przedłożenia stosownych dokumentów, wyznaczając termin wykonania tego obowiązku. W orzecznictwie sądowym podkreśla się, że postanowienie wydane, na podstawie art. 56 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974 r., ma charakter wyłącznie dowodowy, nie stanowi konkretyzacji normy prawa materialnego w zakresie uprawnień lub obowiązków jednostki, nie stanowi rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, które jest istotą decyzji administracyjnej. Na postanowienie co do przeprowadzenia określonego dowodu nie przysługuje zażalenie, zaś postępowanie administracyjne w tym zakresie może być kwestionowane w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji wydanej w dalszym toku postępowania oraz w skardze do sądu administracyjnego. Wobec tego stwierdzić trzeba, że postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nie kończy postępowania, nie służy na nie zażalenie, ani nie rozstrzyga ono sprawy co do jej istoty. Wobec tego nie mieści się ono w katalogu rozstrzygnięć, o którym mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., poddanych z woli ustawodawcy kontroli Sądu administracyjnego. Z tych przyczyn wniesienie skargi na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Ł. jest niedopuszczalne z innych przyczyn, co obligowało Sąd do jego odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. dc