IV SAB/Wr 28/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska, Sędziowie Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.), Protokolant Aleksandra Siwińska, po rozpoznaniu w dniu 4 października 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. A. na nierzetelne rozpatrzenie skargi przez Dowódcę Ś. Okręgu Wojskowego z dnia r. Nr w przedmiocie wypłaty zaległych równoważników mundurowych wraz z odsetkami p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Dowódcy Ś. Okręgu Wojskowego skargę na niewłaściwe i nierzetelne rozpatrzenie przez tegoż Dowódcę, jego skargi z dnia [...] na Dowódcę Jednostki Wojskowej nr [...] w K., domagając się jednocześnie nakazania wypłaty zaległych równoważników mundurowych. W uzasadnieniu skargi podał, że w wyniku "niezgodnie z prawem dokonanego wypowiedzenia w dniu [...]" został zwolniony z zawodowej służby wojskowej i przeniesiony do rezerwy gdzie przebywał do dnia [...]. Dowódca Wojsk Lądowych decyzją nr [...], z dnia [...] stwierdził nieważność decyzji nr [...] z dnia [...] Dowódcy Ś. Okręgu Wojskowego w sprawie wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. Dowódca Ś. Okręgu Wojskowego rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] stwierdził również wygaśnięcie pkt 9 rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] dotyczącego zwolnienia go z zawodowej służby wojskowej. Tym samym, jak podnosi skarżący, jego zwolnienie z zawodowej służby wojskowej należy traktować jako niedokonane, a okres przebywania w rezerwie został zaliczony do ciągłości służby. Wobec powyższego, zdaniem skarżącego, należą mu się wszystkie zaległe świadczenia pieniężne łącznie z równoważnikiem mundurowym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi podnosząc, że skarga nie może być przedmiotem rozpoznania przez Sąd bowiem skarżący nie wyczerpał trybu określonego w art. 52 §3 i §4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Przede wszystkim na wstępie zauważyć należy, że zarówno złożona przez skarżącego skarga z dnia [...] na działanie Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] w K. jak i zaskarżone do tutejszego Sądu zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi z dnia [...] wydane na podstawie art. 238 Kpa ma charakter działania administracji publicznej uregulowanego w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego zatytułowanym "Skargi i wnioski". Na postępowanie to nie rozciąga się kontrola sprawowana przez sądy administracyjne. Tak sformułowaną skargę należy ocenić jako niedopuszczalną. Zgodnie bowiem z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Natomiast w myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne co do zasady orzekają w sprawach skarg na działanie oraz bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4, czyli takich, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo które kończą postępowanie lub rozstrzygają je co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie, a także na inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Natomiast skarga złożona w trybie skargowo - wnioskowym jest prawnym środkiem obrony i ochrony interesów jednostki, który nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego ogólnego, ani też nie może stanowić podstawy powództwa lub wniosku zmierzającego do wszczęcia postępowania sądowego. Zatem w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 Kpa, tak jak to miało miejsce w rozpatrywanej sprawie (pismo z dnia [...]), stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego. W konsekwencji wydane w wyniku rozpoznania skargi w trybie działu VIII Kpa zawiadomienie o załatwieniu skargi nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Ten przejaw działania organów administracji nie mieści się w przytoczonym wyżej wyliczeniu aktów zaskarżalnych do sądu administracyjnego, zatem nie ma podstaw, aby zawiadomieniu o załatwieniu skargi złożonej w trybie działu VIII Kpa przypisać cechę aktu lub czynności, o których mówi art. 3 §2 pkt 4 p.p.s.a. Dotyczy on bowiem rozpatrzenia samej skargi, a nie załatwienia sprawy, której dotyczyła skarga. Zatem w tym przypadku, wbrew błędnemu pouczeniu zawartemu w "Zawiadomieniu o sposobie załatwienia skargi" z dnia [...], stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego na wynik tego postępowania, tj. na zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi. Zawiadomienie to może być jedynie kwestionowane nową skargą, która ma za przedmiot w rozumieniu art. 227 Kpa - właściwość organu do załatwienia skargi, wskazanie sposobu jej załatwienia oraz jego uzasadnienie faktyczne i prawne (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego - Komentarz, Warszawa 2006r., s.856.). Gdyby zatem przyjąć, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest skargą na sposób załatwienia przez organ administracji publicznej skargi wniesionej przez skarżącego w trybie 227 Kpa na inny organ, skargę tą jako niedopuszczalną należy odrzucić. Z drugiej strony, jeżeli przyjąć, że skarga złożona w niniejszej sprawie jest w istocie żądaniem nakazania wypłaty zaległych równoważników mundurowych, co wprost wynika z jej pierwszego zdania, to skargę w takim brzmieniu należy uznać również za niedopuszczalną. Zgodnie bowiem z wyżej powołanym przepisem art. 3 §1 i §2 p.p.s.a. sprawowana przez sądy administracyjne, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wskazane w przepisie art. 3 §2 p.p.s.a. formy działania organów administracji publicznej. W myśl art. 1§ 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), kontrola ta zasadniczo sprawowana jest pod względem zgodności z prawem materialnym i procesowym. Sąd administracyjny nie może rozstrzygać sprawy co do istoty, orzekając o prawach, bądź obowiązkach stron, albowiem kompetencja w powyższym zakresie należy do organów administracji publicznej. W tej sytuacji skarga, której przedmiotem jest żądanie nakazania organowi wypłaty zaległych równoważników mundurowych za lata 2004-2006, także podlegałaby odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze należało uznać, że skarga złożona w niniejszej sprawie nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Podlegała ona zatem odrzuceniu na podstawie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.