IV SAB/Po 131/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędziowie WSA Józef Maleszewski WSA Maria Grzymisławska-Cybulska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu w trybie uproszczonym w dniu 14 października 2021 r. sprawy ze skargi B. N. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę 1. zobowiązuje Wojewodę do załatwienia wniosku B. N. z dnia [...] listopada 2019 r., przekazanego Wojewodzie zawiadomieniem z dnia [...] kwietnia 2021 r., w terminie 30 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że Wojewoda dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania; 3. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego B. N. kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi B. N. (zwanego dalej także "Skarżącym"), reprezentowanego przez pełnomocnika profesjonalnego, jest przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę (zwanego dalej także "Wojewodą") w sprawie z wniosku z dnia [...] listopada 2019 r. o udzielenie mu zezwolenia na pobyt czasowy. Wnioskiem z dnia [...] listopada 2019 r. (data wpływu do organu) Skarżący zwrócił się do Wojewody D. o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy. Wniosek ten nie wywołał żadnej reakcji organu. Pismem z dnia [...] lipca 2020 r. Skarżący zwrócił się do Wojewody D. o przekazanie sprawy - według właściwości - do Wojewody ze względu na zmianę miejsca zamieszkania Skarżącego. Zawiadomieniem z dnia [...] kwietnia 2021 r. ([...]) Wojewoda D. przekazał wniosek obywatela [...], B. N. o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę zgodnie z właściwością Wojewodzie. Zawiadomienie to wpłynęło do Wojewody z dniu [...] maja 2021 r., o czym świadczy prezentata na powyższym zawiadomieniu uwidaczniający informację o jego wpływie do W. Urzędu Wojewódzkiego w P. Wydziału Spraw Cudzoziemców ([...]). Pismem z dnia [...] lipca 2021 r., nadanym w Urzędzie Pocztowym we W. w dniu [...] lipca 2021 r., Skarżący wniósł ponaglenie na niezałatwienie w terminie sprawy u udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy i pracę przez Wojewodę. Skarżący podniósł, że od listopada 2019 r. jego wniosek, pierwotnie skierowany do Wojewody D., a później przekazany Wojewodzie, nie został dotychczas załatwiony. Skarżący wyjaśnił, że dalszy upływ czasu bez wydanego rozstrzygnięcia destabilizuje okoliczności pobytu Skarżącego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz stwarza głębokie poczucie niepewności nie tylko u Skarżącego, ale także u osób z najbliższego otoczenia, w tym zawodowego. Pismem sporządzonym w dniu [...] lipca 2021 r. B. N., zastępowany przez pełnomocnika profesjonalnego, wniósł do sądu administracyjnego skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w sprawie załatwienia jego wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy (sprawa tocząca się przez Wojewodą pod znakiem [...]). Skarga wpłynęła do Wojewody w dniu [...] lipca 2021 r. (o czym świadczy Urzędowe Poświadczenia Przedłożenia – [...], karta nienumerowana) Wojewodzie zarzucono naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 12 § 1 k.p.a. w zw. z art. 35 § 3 k.p.a. z uwagi na prowadzenie postępowania administracyjnego w sposób opieszały, powierzchowny i nieefektywny, bowiem wykonywane w jego toku czynności podejmowane były z dużych odstępach czasu. W skardze wniesiono o: 1. zobowiązanie organu do wydania decyzji w określonym terminie; 2. stwierdzenie, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania 3. przyznanie od organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania; 4. rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu skargi wyjaśniono dotychczasowy przebieg postępowania, zwracając uwagę na zmianę właściwości organu. Podniesiono jednakże, że termin załatwienia sprawy nie powinien przekraczać dwóch miesięcy. Zwracając uwagę na tezy wynikające z orzecznictwa sądowoadministracyjnego a odnoszące się do przewlekłości postępowania, wskazano, że w sprawie z wniosku B. N. zaistniała przewlekłość postępowania. Zdaniem Skarżącego postępowanie w sprawie udzielenia mu zezwolenia na pobyt czasowy i pracę znacząco przekracza normy regulujące czas trwania postępowania, zaś tak znaczna zwłoka nie znajduje żadnego uzasadnienia w przepisach prawa. Podniesiono także, że skutkiem wskazanej przewlekłości postępowania jest to, że w czasie oczekiwania na decyzję merytoryczną Skarżący pozbawiony jest możliwości korzystania z pełni praw przysługujących osobie posiadającej zezwolenie na pobyt czasowy i pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, np. wielokrotnego przekraczania granicy bez konieczności uzyskania wizy. Podkreślono, że Skarżący jest obywatelem [...], a uzyskanie zezwolenia czasowego w Polsce pozwoli mu wrócić do swojego kraju pochodzenia celem odwiedzenia najbliższej rodziny oraz ułatwi powrót celem dalszego świadczenia pracy w Polsce. Pismem z dnia [...] lipca 2021 r. Wojewoda wezwał pełnomocnika Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych i opłaty skarbowej poprzez przybycie do siedziby organu celem złożenia ważnego dokumentu podróży (kopia i oryginał do wglądu). Organ stwierdził, że dotychczas nie przedstawiono oryginału paszportu, a opłata została uiszczona na konto Miasta W., a organem właściwym po przekazaniu wniosku jest aktualnie Miasto P. , za czym wskazano, że uiszczenie opłaty w wysokości [...] zł powinno nastąpić na konto UM P., a następnie należy dostarczyć oryginał potwierdzenia, pouczając jednocześnie o możliwości zwrócenia się do Miasta W. o zwrot opłaty skarbowej. Jednocześnie wyjaśniono w jaki sposób Skarżący może umówić się na złożenie odcisków palców i przedstawienie oryginały dokumentu podróży w P.. Dodano, że braki należy uzupełnić w ciągu 21 dni od odbioru pisma, a nieuzupełnienie braków będzie skutkować pozostawieniem wniosku bez rozpoznania, co oznaczać będzie zakończeniem sprawy. Tak samo brak uzupełnienia opłaty skarbowej w terminie 21 dni od daty odbioru wezwania będzie skutkować zwrotem wniosku. Pismem z dnia [...] lipca 2021 r. ([...]) Wojewoda przekazał ponaglenie Skarżącego do Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Dnia [...] lipca 2021 r. pełnomocnik Skarżącego (Urzędowe Poświadczenie Przedłożenia – [...]) przekazała Wojewodzie dowód zapłaty za kartę pobytu oraz opłatę skarbową od wniosku w sprawie, wnosząc jednocześnie, że karta pobytu będzie bez adresu zamieszkania, a miejscem odbioru karty będzie K.. Dnia [...] sierpnia 2021 roku opisana powyżej skarga B. N. została przekazana Sądowi. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] sierpnia 2021 r. (k. 16-19), Wojewoda wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę wojewoda wyjaśnił, że wnioskiem z dnia [...] listopada 2019 r. (data wpływu) B. N. wystąpił do Wojewody D. o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy został zarejestrowany w Systemie Informatycznym POBYT w dniu [...] grudnia 2019 r. przez pracownika D. Urzędu Wojewódzkiego. Zgodnie z SI POBYT w dniu [...] lutego 2020 r. Skarżący złożył odciski linii papilarnych w D. Urzędzie Wojewódzkim. Powyższa czynność nie została jednak odnotowana przez pracowników Urzędu Wojewódzkiego we W. w aktach sprawy. W dalszej kolejności, Wojewoda zwrócił uwagę na to, że w dniu [...] sierpnia 2020 r. (data nadania [...] sierpnia 2020 r.) do Wojewody D. wpłynął wniosek o przekazanie sprawy według właściwości ze względu na zmianę miejsca zamieszkania. Skarżący jako miejsce zamieszkania wskazał ul. [...] w Ł. O. w województwie w. . W dniu [...] maja 2021 r. (data nadania [...] maja 2021 r.) do Wojewody wpłynęło zawiadomienie dotyczące przekazania zgodnie z właściwością wniosku B. N., obywatela [...], o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Wojewoda zauważył dalej, że B. N., reprezentowany przez pełnomocnika, pismem z dnia [...] lipca 2021 r. (data nadania [...] lipca 2021 r.) wniósł, za pośrednictwem Wojewody, ponaglenie na niezałatwienie w terminie sprawy o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy i pracę powołując się na przepis art. 37 k.p.a. Dalej wskazano, że w dniu [...] lipca 2021 r. Wojewoda powyższe ponaglenie przesłał do Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Wojewoda podniósł dalej, że pismem z dnia [...] lipca 2021 r. Skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku, czyli okazania ważnego dokumentu podróży, a także do uiszczenia opłaty skarbowej za zezwolenie na pobyt czasowy i pracę w wysokości [...] zł ze względu na zmianę właściwości miejscowej organem właściwym do otrzymania opłaty skarbowej (aktualnie Prezydent Miasta P.). Odnosząc się do uzasadnienia skargi z dnia [...] lipca 2021 r., Wojewoda zaznaczył na wstępie, że stosownie do art. 63 § 2 k.p.a. w zw. z art. 105 i 106 ustawy o cudzoziemcach (Dz.U. z 2020 r., poz. 35) postępowanie wszczynane jest, gdy zawiera co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych. Skarżący wystąpił do Wojewody D. o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w dniu [...] listopada 2019 r. po czym [...] sierpnia 2020 r. skierował wniosek do Wojewody D. o przekazanie sprawy według właściwości ze względu na zmianę miejsca zamieszkania. Wojewoda D. pismem z dnia [...] kwietnia 2021 r. przekazał akta Wojewodzie. Akta sprawy wraz z zawiadomieniem o przekazaniu zgodnie z właściwością wpłynęły do Wojewody w dniu [...] maja 2021 r., tj. dziewięć miesięcy po złożeniu przez Skarżącego wniosku o przeniesienie sprawy zgodnie z właściwością. Pismem z dnia [...] lipca 2021 r. Skarżący wniósł ponaglenie do Wojewody na niezałatwienie w terminie sprawy powołując się na przepis art. 37 k.p.a. Jednakże, zdaniem Wojewody, w chwili złożenia ponaglenia wniosek Skarżącego zawierał braki formalne, zatem organ nie mógł wszcząć postępowania administracyjnego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Wbrew twierdzeniom skargi, że od momentu przekazania wniosku Skarżącego do Wojewody minął rok, gdyż sprawa została przekazana Wojewodzie w dniu [...] kwietnia 2020 r., Wojewoda wskazał, że sprawa została przekazana do Wojewody pismem z dnia [...] kwietnia 2021 r. Wojewoda argumentował, że wprawdzie do chwili złożenia ponaglenia Skarżący nie otrzymał wezwania w celu uzupełnienia braków formalnych, to jednak sam mógł podjąć działania w tym zakresie, a Wojewoda nie posiada informacji, aby Skarżący próbował uzyskać informację o stanie swojej sprawy za pośrednictwem infolinii czy też za pośrednictwem poczty elektronicznej. Wojewoda zaznaczył, że w Wydziale Spraw Cudzoziemców W. Urzędu Wojewódzkiego funkcjonuje internetowa rezerwacja, umożliwiająca umówienie się na uzupełnienie pozostałych braków formalnych. Toteż mimo braku stosownego wezwania Skarżącego przez Wojewodę, możliwe było umówienie się na wizytę nie tylko w siedzibie Wydziału, ale także w jednej z czterech delegatur W. Urzędu Wojewódzkiego. Wojewoda zwrócił także uwagę na to, że w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i opłaty skarbowej, w dniu [...] lipca 2021 r. organ otrzymał potwierdzenie uiszczenia opłaty skarbowej za wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę wraz z potwierdzeniem uiszczenia opłaty za wydanie karty pobytu i prośbą o nieumieszczaniu adresu zamieszkania na karcie pobytu. W piśmie wskazano także Delegaturę w K. jako miejsce odbioru karty pobytu. Nadto, Wojewoda przyznał, że zgodnie z systemem informatycznym CUDZOZIEMCY B. N. umówił się na uzupełnienie braków formalnych wniosku na dzień [...] sierpnia 2021 r. Zdaniem Wojewody, dopiero w dniu uzyskania pozytywnej weryfikacji formalnej, czyli spełnienia wszystkich wymogów formalnych postępowanie zostanie wszczęte a Skarżący otrzyma odcisk stempla potwierdzającego złożenie wniosku oraz zawiadomienie, w którym uzyska informację o terminie załatwienia sprawy i przyczynach wyznaczających załatwienie sprawy w określonym czasie. Odnosząc się do zarzutu Skarżącego co do dużych odstępów czasu pomiędzy podejmowanymi czynnościami administracyjnymi, Wojewoda podkreślił, że warunki formalne wniosku Skarżącego, które umożliwiłyby Wojewodzie wszczęcie postępowania, nie były spełnione, a wniosek jest procedowany przez Wojewodę przez stosunkowo krótki czas, gdyż jedynie od terminu przekazania wniosku Skarżącego według właściwości miejscowej. Wojewoda podniósł, że nie odpowiada za czas trwania postępowania przed innym organem. Z tego samego powodu, zdaniem Wojewody, niezasadne są zarzuty opieszałości, powierzchowności czy nieefektywności prowadzenia postępowania administracyjnego przez Wojewodę. Okres od wpływu akt do W. Urzędu Wojewódzkiego do wezwania do uzupełnienia braków formalnych wyniósł 3 miesiące i jest wynikiem ogromnej ilości wniosków składanych przez cudzoziemców oraz konieczności procedowania w wielu różnych sprawach. Dodatkowo, Wojewoda podkreślił z ostrożności, że "orzeczenie rażącego naruszenia prawa zarezerwowane jest dla najbardziej jaskrawych przypadków długotrwałej bierności organów" (wyrok WSA w Krakowie z dnia 28 maja 2018 r. sygn, akt II SAB/Kr 47/18), a w rozpoznawanej sprawie z całą pewnością nie mamy do czynienia z takim stanem faktycznym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuję: Skarga okazała się zasadna. 1. Na wstępie należy wskazać, że sprawa została rozpoznana w trybie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zmianami, zwanej dalej "p.p.s.a.") zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Niewątpliwie wniesiona skarga dotyczy przewlekłości Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. 2. Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (w pkt 1 art. 3 § 2 p.p.s.a. zawarto przypadek decyzji administracyjnych). Zgodnie zaś z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 3. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę (w tym także skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Złożenie ponaglenia wywiera skutek wyczerpania przez stronę przysługujących jej środków zaskarżenia (art. 52 § 1 p.p.s.a.), a tym samym umożliwia skuteczne wniesienie skargi na bezczynność organu pozostającego w zwłoce i niepodejmującego w ustawowym terminie aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 3 p.p.s.a. W sprawach skarg na bezczynność nie ma znaczenia, jaki okres upłynął pomiędzy ponagleniem wniesionym w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 roku, poz. 735 z późn. zm., zwanej dalej także "k.p.a."), a skargą do sądu administracyjnego. Warunkiem formalnym skargi jest wyłącznie złożenie takiego ponaglenia. Nie ulega wątpliwości, że w okolicznościach badanej sprawy stosowny tryb został wyczerpany - ponaglenie Skarżącego w sprawie administracyjnej, co do której wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania, zostało sporządzone i złożone w dniu 08 lipca 2021 r., co dokumentuje pieczęć Urzędu Pocztowego we W. (karta nienumerowana). 4.Uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 sąd: zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1); zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2); stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a. sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. lub o przyznaniu od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. 5. W złożonej skardze B. N., reprezentowany przez pełnomocnika zawodowego, zarzucił Wojewodzie przewlekłe prowadzenie postępowania. Zauważyć należy, iż stan "przewlekłego prowadzenia postępowania" wyodrębniono z dotychczasowego pojęcia "bezczynności" w celu rozszerzenia ochrony prawnej stron przed naruszaniem przez organy terminowego załatwiania spraw. Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a., bezczynność to stan, w którym nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (a więc w terminie dodatkowym wyznaczonym przez organ). Przewlekłość z kolei odnosi się do oceny sprawności działania organu - w myśl art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a. Przewlekłe prowadzenie postępowania będzie miało miejsce, jeżeli jest ono prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. Przewlekłość w prowadzeniu postępowania występuje wówczas, gdy organ nie załatwiając sprawy w terminie, podejmuje czynności opieszale, naruszając zasadę szybkości postępowania z art. 12 k.p.a., a podejmowane przez niego czynności mają charakter pozorny lub nieistotny dla merytorycznego załatwienia sprawy (por. wyrok NSA z dnia: 5 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1031/12, 3 września 2013 r., sygn. akt II OSK 891/13, 7 maja 2014 r., sygn. akt I OSK 2595/13, dostępne w CBOSA). Zatem, przez pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych i zbędnych. Warto dodać, że stwierdzenie, iż organ działa przewlekle, nie musi być warunkowane formalnym uchybieniem terminom załatwienia sprawy. Innymi słowy, organ nie może się uchylić od zarzutu przewlekłości, chociażby nawet skutecznie zawiadamiał o nowych terminach załatwienia sprawy (a więc formalnie nie był bezczynny). . Stwierdzenie, iż organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania wymaga również dokonania oceny, czy bezczynność lub przewlekłość miała charakter rażący. Rażące naruszenie prawa, o jakim mowa w art. 149 § 1 zdanie drugie p.p.s.a., jest postacią kwalifikowaną naruszenia prawa i jako takie powinno być interpretowane ściśle. Sąd stwierdza zatem rażące naruszenie prawa, gdy wystąpią szczególne okoliczności uzasadniające przyjęcie takiego stanowiska. Zgodnie ze słownikowym znaczeniem tego sformułowania za działanie "rażące" należałoby uznać działanie bezspornie ponad miarę, niewątpliwe, wyraźne oraz oczywiste. Ocena, czy mamy do czynienia z naruszeniem rażącym, powinna być przy tym dokonywana w powiązaniu z okolicznościami danej sprawy, rozpatrywanej indywidualnie, wyznaczonej przez wiele elementów zmiennych. Nie jest bowiem możliwe przesądzenie z góry o tym, że dana kategoria naruszeń przybiera postać kwalifikowaną (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SAB/Wr 14/14, CBOSA). 5. Aby ocenić zasadność zarzutów skargi według określonych wyżej kryteriów, należy uwzględnić regulacje prawne i procedury w jakich działał organ administracji, którego przewlekłe postępowanie jest przedmiotem skargi. Stosownie do treści art. 12 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie (art. 12 § 2 k.p.a.). W myśl art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (art. 35 § 2 k.p.a.). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 k.p.a.). Do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu (art. 35 § 5 k.p.a.). O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia (art. 36 § 1 k.p.a.). Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.). Specyfika postępowania w przedmiocie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy wymaga wpierw złożenia osobiście na formularzu przez zainteresowanego wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy wraz ze stosownymi załącznikami w myśl art. 98, art. 105, art. 106 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2020 r., poz. 35, z późn. zm., zwanej dalej także "ustawą o cudzoziemcach"). Jako że organ administracji zobowiązany jest do dokonania konsultacji z innymi organami (Komendantem Oddziału Straży Granicznej, Komendantem Wojewódzkim Policji, Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, a w razie potrzeby także konsulem właściwym ze względu na ostatnie miejsce zamieszkania cudzoziemca za granicą lub inny organ) przed wydaniem decyzji, a wskazane powyżej organy mają termin na udzielenie informacji od 30 do 60 dni, to należy tę okoliczność uwzględnić w ocenie przewlekłości postępowania (art. 109 ustawy o cudzoziemcach). 6. Mając na uwadze przywołane powyżej przepisy ustawy o cudzoziemcach oraz k.p.a. Sąd doszedł do przekonania, że Wojewoda dopuścił się przewlekłości postępowania administracyjnego w sprawie w przedmiocie udzielenia B. N. zezwolenia na pobyt czasowy. Weryfikacja akt sprawy potwierdza, że Wojewoda działał przewlekle. 6.Wniosek B. N. o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy wpłynął do Wojewody w dniu [...] maja 2021 r. i to od tego dnia na Wojewodzie ciążył już obowiązek podejmowania przewidzianych prawem czynności w celu załatwienia złożonego wniosku. Podkreślić trzeba, że jakkolwiek Sąd dostrzega argumentację odpowiedzi na skargę, to się z nią nie zgadza. Zagadnienie momentu wszczęcia postępowania w przypadku postępowań inicjowanych wnioskami było przedmiotem pogłębionej analizy, której wyraz dał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 03 września 2013 r. sygn. I OPS 2/13. Sąd sprawę niniejszą rozpoznający stanowisko NSA przedstawione w uzasadnieniu tej uchwały przytoczy, przyjmując je za swoje. Zgodnie z art. 61 § 1 k.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Przy tym datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej (art. 61 § 3 k.p.a.) lub dzień wprowadzenia żądania do systemu teleinformatycznego organu administracji publicznej (art. 61 § 3a k.p.a.). Zatem, skutek wszczęcia postępowania administracyjnego wywołuje również wniesienie podania nieczyniącego zadość wymaganiom ustalonym w przepisach prawa (art. 63 § 2 – 3a k.p.a.), o ile nie zajdą okoliczności wskazane w art. 61a § 1 k.p.a. Oznacza to, że czynności wymienione w art. 64 § 2 k.p.a. (wezwanie wnoszącego podanie do usunięcia jego braków w terminie siedmiu dni, pouczenie go, że nieusunięcie tych braków w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania, czy pozostawienie podania bez rozpoznania) organ podejmuje - w toku - wszczętego już postępowania. W świetle powyższego nie może być zatem uzasadnionych wątpliwości, co do tego, że sprawa B. N. o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy - przed Wojewodą - pozostawała w toku od dnia [...] maja 2021 r., kiedy wniosek Skarżącego wpłynął do W. Urzędu Wojewódzkiego w P. na skutek przekazania go przez Wojewodę D.. Ustalenie to, w ocenie Sądu, nie może rodzić uzasadnionych wątpliwości również w kontekście istoty skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, którą jest doprowadzenie do zmiany zaistniałego, wadliwego procesowo, stanu postępowania, w ramach którego konkretna sprawa indywidualna nie postępuje w kierunku jej terminowego rozstrzygnięcia (por. postanowienie NSA z dnia 08 sierpnia 2021 r. sygn. I GSK 672/21). Pomimo zatem obowiązków ciążących na stronie postępowania dotyczących spełnienia wszystkich wymogów formalnych, również dotyczących podania (wniosku), określonych w art. 63 § 2 k.p.a. oraz art. 105 ust. 1 i 2, art. 106 ust. 1, 2 i 4 ustawy o cudzoziemcach, wszczęcie postępowania administracyjnego następuje z dniem doręczenia żądania organowi administracji publicznej. Braki formalne podania mają istotny wpływ na dalsze prowadzenie postępowania, jednakże "niepełny" wniosek nie może nie powodować wszczęcia postępowania w sprawie przed Wojewodą (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 13 lipca 2021 r., sygn. akt II SAB/Po 25/21). Jak wynika z akt sprawy, Wojewoda pierwszą czynność zmierzającą do nadania sprawie biegu podjął dopiero [...] lipca 2021 r., a więc ponad 2 miesiące po otrzymaniu wniosku B. N. i już po otrzymaniu zarówno ponaglenia, jak i skargi na swoją przewlekłość. Wniosek Skarżącego do dnia rozpoznania skargi przez Sąd ([...].10.2021 r.) pozostawał niezałatwiony. Nie może zatem budzić wątpliwości fakt, że wobec braku podjęcia przez Wojewodę w sprawie - jakiejkolwiek - czynności w okresie od [...] maja 2021 r. – [...] lipca 2021 r. (a więc przez 2 miesiące) zasadnie Skarżący zarzucił Wojewodzie przewlekłe prowadzenie postępowania. W odpowiedzi na skargę zmierzano do wykazania, że skoro do weryfikacji formalnej wniosku doszło dopiero po wniesieniu skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę i dopiero po wniesieniu skargi Skarżącego wezwano do uzupełnienia jego braków formalnych, to też dopiero po złożeniu skargi doszło do wszczęcia postępowania ,a w konsekwencji w sprawie nie ma mowy o przewlekłym prowadzeniu postępowania. Odnosząc się do argumentacji odpowiedzi na skargę należy wskazać, że Organ nie może ze swojego bezprawnego działania polegającego na ignorowaniu wniosku Skarżącego, wywodzić usprawiedliwienia dla swojej własnej przewlekłości. Nie ulega zatem wątpliwości, że przewlekłość Wojewody istniała w dacie złożenia skargi ([...] lipca 2021 r.) i trwa nadal. Z tej też przyczyny Sąd w pkt 1 sentencji wyroku, działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał Wojewodę do załatwienia wniosku B. N. z dnia [...] listopada 2019 r., przekazanego Wojewodzie zawiadomieniem z dnia [...] kwietnia 2021 r., w terminie 30 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; Należy jednak zauważyć, że z uwagi na datę przekazania Wojewodzie wniosku B. N., co nastąpiło w dniu [...] maja 2021 r. oraz wobec faktu, że wniosek ten niewątpliwie był obarczony brakami formalnymi nie sposób, w ocenie Sądu, Wojewodzie zarzucić aby jego przewlekłość miała postać kwalifikowaną. Zdaniem Sądu okoliczności faktyczne niniejszej sprawy dają podstawy do przyjęcia, że przewlekłość Wojewody nie nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa. Jakkolwiek oczekiwanie na rozpoznanie wniosku B. N. trwa od [...] listopada 2019 r., to Wojewoda W. wniosek ten otrzymał dopiero w maju 2021 r. Jakkolwiek też, Wojewoda W. nie przystąpił bez zbędnej zwłoki do rozpoznania tego wniosku, to jak wynika z akt w lipcu 2021 r. (po otrzymaniu ponaglenia, a następnie skargi w niniejszej sprawie), pismem z dnia [...] lipca 2021 r. wezwał on Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych złożonego wniosku. Dokonując oceny zasadności złożonej skargi Sąd miał na uwadze, również niewielki odstęp czasu pomiędzy złożeniem ponaglenia, które nadano w Urzędzie Pocztowym we W. w dniu [...] lipca 2021 r., a złożeniem skargi, która drogą elektroniczną wpłynęła do organu [...] lipca 2021 r. Oceniając, czy naruszenie prawa jest rażące, należy uwzględnić nie tylko proste zestawienie terminów rozpoczęcia postępowania i jego zakończenia, względnie braku zakończenia, lecz także warunkowane okolicznościami materialnoprawnymi sprawy czynności, jakie powinien podjąć organ dążąc do merytorycznego rozstrzygnięcia konkretnej sprawy. Rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niezasługujące na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne (por. B. Adamiak i J. Borkowski, Komentarz do kodeksu postępowania administracyjnego, Warszawa 1998 r., s. 808-812). W niniejszej sprawie taka sytuacja nie zaistniała. Należy bowiem zauważyć, że w kontrolowanej sprawie nie sposób dopatrywać się znamion złej woli po stronie organu. Skarga na przewlekłe prowadzenie przez Wojewodę sprawy wniosku B. N. wpłynęła niewiele ponad 2 miesiące po otrzymaniu przez Wojewodę tego wniosku. Jakkolwiek, zatem - brak jakichkolwiek -udokumentowanych czynności organu w tym czasie (pomiędzy wpływem wniosku do W. Urzędu Wojewódzkiego w P., a złożeniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę) dowodzi zasadności zarzutu przewlekłego prowadzenia postępowania, to mając na uwadze konkretne okoliczności badanej sprawy należało stwierdzić, że jakkolwiek przewlekłość organu miała miejsce (pkt 2 wyroku), to nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 3 wyroku), o czym orzeczono na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a p.p.s.a. O zwrocie kosztów Sąd postanowił w punkcie 4 wyroku na mocy art. 200 § 1 i art. 205 § 1 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2015, poz. 265). Na zasądzoną od organu kwotę składa się [...] zł (uiszczona tytułem wpisu od skargi) oraz kwota [...]zł (koszty zastępstwa procesowego) i [...] zł (opłata od pełnomocnictwa). Kwota nadpłaconego wpisu od skargi w wysokości [...] zł zostanie Skarżącemu zwrócona w drodze odrębnego zarządzenia.