II OZ 740/22
Sądy administracyjne2022-12-13
Sygnatura
II OZ 740/22
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2022-12-13
Rodzaj
Postanowienie NSA
Sędziowie
Wojciech Mazur
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 czerwca 2022 r. sygn. akt II SA/Wr 324/22 o odrzuceniu skargi A. N. decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 stycznia 2022 r., nr 73/2022 w przedmiocie nakazu usunięcia zagrożenia spowodowanego nadmiernie pogorszonym stanem technicznym podjazdu postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji odrzucił, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę A. N. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z (...) stycznia 2022 r. nr (...) w przedmiocie nakazu usunięcia zagrożenia spowodowanego nadmiernie pogorszonym stanem technicznym podjazdu. Rozstrzygnięcie to opierało się na ustaleniu, że ww. decyzją Dolnośląski WINB nakazał A. N. oraz M. S. usunięcie zagrożenia spowodowanego nadmiernie pogorszonym stanem technicznym betonowego podjazdu zlokalizowanego przy ul. R. w W., poprzez wykonanie określonych w ww. decyzji robót budowlanych. Decyzja ta została doręczona A. N. w dniu (...) stycznia 2022 r. Skargę na tę decyzję, skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł za pośrednictwem DWINB pismem datowanym na (...) lutego 2022 r. wniesionym drogą elektroniczną w dniu (...) marca 2022 r. Powyższe oznacza, że wniesienie skargi nastąpiło po terminie wskazanym w art. 53 § 1 p.p.s.a., co zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. uzasadniało odrzucenie skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący reprezentowany przez adwokata, zaskarżając je w całości i żądając jego uchylenia oraz podnosząc zarzuty naruszenia:
- art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie, gdyż Sąd I instancji nie miał podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja została skarżącemu doręczona (...) stycznia 2022 r. skoro w aktach sprawy znajduje się wyłącznie potwierdzenie doręczenia decyzji PINB;
- art. 57 i art. 46 p.p.s.a. w wyniku błędnego uznania, że skarga została wniesiona w dniu (...) marca 2022 r., gdy tymczasem została ona wniesiona w dniu (...) lutego 2022 r. jednakże wówczas skarga zawierała błędne oznaczenie decyzji, co strona sprostowała pismem z dnia (...) marca 2022 r.
W oparciu o powołane zarzuty strona wnosząca zażalenie wniosła ponadto o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie podlega oddaleniu.
Nie budzi zastrzeżeń Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęta w zaskarżonym postanowieniu ocena Sądu I instancji, zgodnie z którą odrzucenie skargi A. N. na decyzję Dolnośląskiego WINB z (...) stycznia 2022 r. nr (...) było w świetle art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. uzasadnione, gdyż skargę tę strona wniosła po terminie przewidzianym w art. 53 § 1 p.p.s.a. Wbrew temu, co podnosi pełnomocnik strony w rozpoznawanym zażaleniu, akta sprawy administracyjnej obejmują dowód doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji DWINB, potwierdzając prawidłowość ustalenia Sądu I instancji, że doręczenie miało miejsce w dniu (...) stycznia 2022 r. (dowód zwrotnego potwierdzenia odbioru jest załączony do zaskarżonej decyzji). Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut, że pismo wniesione przez skarżącego w dniu (...) marca 2022 r. nie stanowiło skargi na decyzję z (...) stycznia 2022 r. nr (...), lecz zakwalifikować je należało jako pismo stanowiące uzupełnienie wcześniej wniesionej skargi na tę decyzję, co nastąpiło w zachowaniem terminu do wniesienia skargi, tj. w dniu (...) lutego 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że pełnomocnik strony nawiązuje w tym zakresie do okoliczności, które stanowiły przedmiot oceny Sądu I instancji w sprawie prowadzonej przez wojewódzki sąd administracyjny pod sygn. II SA/Wr 243/22 i zakończonej postanowieniem tego Sądu również wydanym w dniu (...) czerwca 2022r., a ponadto objętej oceną prawną Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażoną w równolegle prowadzonym postępowaniu w sprawie pod sygn. II OZ 745/22. Z uwagi na wiążącą z mocy art. 170 p.p.s.a. ocenę prawną wyrażoną w postępowaniu w sprawie II OZ 745/22, kwestia te nie może zatem być odmienne postrzegana w niniejszym postępowaniu, co skutkować musi przyjęciem, że w istocie sprawa zarejestrowana przez WSA we Wrocławiu pod sygn. akt II SA/Wr 324/22 dotyczyła skargi na decyzję DWINB z (...) stycznia 2022 r. nr (...) w przedmiocie nakazu usunięcia zagrożenia spowodowanego nadmiernie pogorszonym stanem technicznym podjazdu. Zauważyć trzeba, że pomimo tego, że wniesione przez pełnomocnika w dniu (...) marca 2022 r. pismo procesowe zatytułowane zostało jako "uzupełnienie skargi" A. N., to wyraźnie wskazano w nim, że dotyczy sprawy administracyjnej znak: (...)., a więc sprawy zakończonej wydaniem przez DWINB ww. decyzji nr (...) z (...) stycznia 2022 r., podczas gdy wniesiona za pośrednictwem DWINB z dniu (...) lutego 2022 r. skarga dotyczyła sprawy (...) w ramach której DWINB wydał decyzję z (...) stycznia 2022 r. nr (...) w przedmiocie usunięcia zagrożenia spowodowanego stanem technicznym budynku garażowego, która to decyzja została zaskarżona przez A. N. i E. N. i zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Wr 243/22.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.