III SA/Wa 491/07

SENTENCJA ` P O S T A N O W I E N I E Dnia 5 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Aneta Trochim – Tuchorska, , po rozpoznaniu w dniu 5 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. S.A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [ ... ] czerwca 2004 r., nr [ ... ] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie o podatku od towarów i usług postanawia umorzyć postępowanie sądowe UZASADNIENIE Pismem z [...] sierpnia 2004 r. C. S.A. (zwana dalej "Skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] czerwca 2004 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie o podatku od towarów i usług. Pismem z 25 września 2007 r. pełnomocnik Skarżącej złożył oświadczenie o cofnięciu skargi na wskazaną wyżej decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "ppsa") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Cofnięcie skargi może mieć zarówno formę pisemną, jak i ustną złożoną do protokołu rozprawy (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159). Z powyższego przepisu wynika, że sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten bowiem musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik, działając w imieniu Skarżącej, złożył stosowne oświadczenie o cofnięciu skargi na wskazaną na wstępie decyzję. Rozpoznając ten wniosek Sąd nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 ppsa. Skoro przesłanki te nie wystąpiły, Sąd jest cofnięciem skargi związany. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 ppsa Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 ppsa). W ocenie Sądu, oświadczenie zawarte w piśmie z 25 września 2007 r. stanowi skuteczne cofnięcie skargi. Wobec powyższego należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 ppsa, orzec jak w sentencji postanowienia.