II FZ 726/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. G. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 sierpnia 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 1207/18 w przedmiocie wyłączenia sędziów w sprawie ze skargi K. G. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia 7 marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 6 sierpnia 2018 r. o sygn. III SA/Wa 1207/18 Zastępca Przewodniczącej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie ze skargi K. G. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia 7 marca 2018 r. w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego, pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów, którzy uczestniczyli w rozpatrywaniu jego spraw w latach 2000-2018. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Przewodniczący podał, że zarządzeniem, doręczonym w dniu 17 lipca 2018 r., wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku z dnia 25 czerwca 2018 r. w przedmiocie wyłączenia sędziów poprzez wskazanie sędziów, których wniosek dotyczy oraz podanie przyczyn uzasadniających wyłączenie w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W dniu 23 lipca 2018 r. skarżący nadesłał odpowiedź na wezwanie, w której nie wskazał sędziów, których wniosek dotyczy, powołując się na okoliczność, że nie pamięta imion i nazwisk sędziów. Skarżący nie podał także przyczyn uzasadniających wyłączenie sędziów, ograniczając się do ogólnego stwierdzenia, że "działali oni na jego szkodę". Wobec powyższego Przewodniczący na podstawie 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej zwana: "p.p.s.a.") pozostawił wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów bez rozpoznania. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie, wskazując że nie pamięta nazwisk sędziów. Nie odniósł się jednak w żaden sposób do stanowiska Sądu I instancji zawartego w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia. W zażaleniu nie zawarł również żadnej argumentacji na poparcie swojego stanowiska. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu. Stwierdzono w nim prawidłowo, że w rozpatrywanej sprawie ziściła się przesłanka pozostawienia wniosku skarżącego bez rozpoznania. Zgodnie z art. 19 p.p.s.a. Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Ponadto zgodnie z art. 20 § 1 p.p.s.a., wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Oprócz elementów formalnych wymienionych w art. 46 p.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego musi zawierać: a) wskazanie sędziego, którego przedmiotowe żądanie dotyczy, b) podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie, c) uprawdopodobnienie tej przyczyny wyłączenia przez wskazanie dowodów, które mają czynić prawdopodobnymi okoliczności podane przez stronę. Jeżeli wniosek nie zawiera elementów, o których mowa w powołanym przepisie, sąd wzywa stronę do uzupełnienia wniosku w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Natomiast w myśl art. 49 § 2 zdanie 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. W konsekwencji, nieuzupełnienie przez skarżącego braku formalnego wniosku o wyłączenie sędziów, obligowało Przewodniczącego Wydziału WSA w Warszawie do pozostawienia takiego wniosku bez rozpoznania. Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.