IV SO/Wr 28/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 23 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. T. o wymierzenie grzywny Wojewodzie D. za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Pismem z dnia 15 lipca 2022 r. skarżący wystąpił o wymierzenie Wojewodzie D. grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 7 czerwca 2022 r. na przewlekłe prowadzenie przez Wojewodę D. postępowania w przedmiocie wydania zaświadczenia. W uzasadnieniu skargi strona podała, że złożona przez nią skarga wpłynęła do organu w dniu 9 czerwca 2022 r., a zatem powinna zostać przekazana do Sądu w terminie do 11 lipca 2022 r. Tymczasem, według informacji uzyskanych w sekretariacie Sądu, do dnia złożenia wniosku skarga ta nie została przekazana. W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny. Z zawartych w tej odpowiedzi wyjaśnień wynika, że istotnie organ w dniu 9 czerwca 2022 r. otrzymał skargę strony na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w przedmiocie wydania zaświadczenia. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił jednocześnie, że pismem z dnia 8 lipca 2022 r. skarga strony wraz z odpowiedzią na skargę została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Przesyłkę nadano w dniu 13 lipca 2022 r. i została ona doręczona Sądowi w dniu 15 lipca 2022 r. Z urzędu należy wskazać, że jak wynika z akt sprawy o sygn. akt IV SAB/Wr 706/22 skarga strony z dnia 7 czerwca 2022 r. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w przedmiocie wydania zaświadczenia wraz z odpowiedzią na skargę zostały nadane przez organ w dniu 13 lipca 2022 r. (k. 28 akt sądowych) i wpłynęły do Sądu w dniu 15 lipca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek podlega oddaleniu. Stosownie do art. 54 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Z kolei w myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wymierzenie grzywny za niedochowanie przez organ administracji wymogów wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a., ma na celu doprowadzenie do wykonania przez organ administracji ciążącego na nim obowiązku procesowego. W doktrynie podkreśla się, że wskazany środek stanowi gwarancję procesową nadania biegu sprawie. Ma on skutecznie przeciwdziałać "przetrzymywaniu" skarg przez administrację (J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2004, str. 108). Przy czym ze sposobu formułowania art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika, że orzeczenie w przedmiocie grzywny ma charakter fakultatywny, a wyłączną materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w ustawie. Sąd podziela przy tym pogląd sformułowany w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2007 r. (sygn. akt I OSK 652/07, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych), zgodnie z którym, dla wymierzenia organowi administracji grzywny nie wystarczy jedynie opóźnienie w przekazaniu sądowi skargi. Niezbędne jest także dodatkowe ustalenie obciążających organ przyczyn w zaistnieniu tego faktu. Odpowiedzialność organu z art. 55 § 1 p.p.s.a. nie jest odpowiedzialnością rodzącą się w sposób automatyczny, lecz wymaga każdorazowego rozważenia przez sąd, zasadności zastosowania omawianego środka. Innymi słowy ustalenie, iż w sprawie nastąpiło nieterminowe przekazanie skargi, nie przesądza o konieczności zastosowania sankcji wobec organu, który tego uchybienia się dopuścił. Sąd administracyjny, rozpoznając wniosek o wymierzenie organowi grzywny, nie wymierza jej automatycznie, lecz bierze pod uwagę specyfikę i charakter okoliczności danej sprawy, w tym przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p,p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 274/09). Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy niespornie doszło do uchybienia terminowi wynikającemu z ustawy na przekazania skargi oraz związanej z nią dokumentacji Sądowi. Jednakże uchybienie to nie było znaczące. Jak wynika z posiadanych przez Sąd informacji skarga złożona w organie w dniu 9 czerwca 2022 r. została przekazana Sądowi 17 lipca 2022 r., a zatem jedynie z kilkudniowym uchybieniem terminu. Uzasadniając opóźnienie organ wskazał na okoliczności, które uniemożliwiały mu realizację obowiązków w zastrzeżonym terminie i zwrócił uwagę, że w sprawie doszło jedynie do czterodniowego uchybienia terminowi przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę, albowiem organ wywiązał się ze swoich obowiązków już w dniu 13 lipca 2022 r. Mając na uwadze okoliczności faktyczne sprawy Sąd uznał, ze w sprawie brak jest podstaw do wymierzenia organowi administracji grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Tym bardziej, że podstawowy cel, jakim jest przekazanie akt do Sądu, został zrealizowany. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji