I SA/Gd 820/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. R. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 22 czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie podatku od spadku i darowizn postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Decyzją z dnia 22 czerwca 2020 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania W. R. (dalej: "skarżący") od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z dnia 8 grudnia 2017 r. ustalającej zobowiązanie w podatku od spadków i darowizn w kwocie 34.237 zł, uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i ustalił podatek od spadków i darowizn w kwocie 29.952 zł. Na powyższą decyzję organu odwoławczego W. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W pismach procesowych z 7 i 18 grudnia 2020 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek W. R. podał, że nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, jedynym źródłem jego utrzymania jest emerytura, z której opłaca media (prąd, woda, gaz), leki, naprawę aparatów słuchowych, a także ponosi nakłady na mieszkanie, które wymaga kapitalnego remontu. Skarżący wskazał, że w maju skończy 79 lat, jest osobą niepełnosprawną, po operacji serca, jest leczony na szereg innych chorób, co potwierdzają załączone do pism dokumenty. W. R. podał, że organ podatkowy zajął mu konto, z którego realizuje zakupy kartą, zmuszając go do rozliczeń gotówkowych, co powodowało dodatkowe zagrożenie zakażeniem wirusem SARS-CoV-2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.) - dalej: "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.). Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu jest wykazanie przez zainteresowanego okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie aktu administracyjnego zwykle wiąże się z dolegliwością dla jego adresata, ale taka dolegliwość sama w sobie nie uzasadnia wstrzymania jego wykonania. Należy przy tym wskazać, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do strony skarżącej, bowiem jej rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 5 lutego 2014 r. sygn. akt I FSK 2165/13, LEX nr 1451966). Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Odnosząc powyższe uwagi do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że skarżący wykazał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa, co potwierdzają m.in. dokumenty załączone do pism procesowych z 7 i 18 grudnia 2020 r. W niniejszym przypadku za uwzględnieniem wniosku przemawia wysoka kwota ustalonego zobowiązania podatkowego (29.952 zł) oraz fakt, że do majątku skarżącego prowadzone jest postępowanie egzekucyjne, co bez wątpienia w sposób niekorzystny wpływa na jego sytuację finansową, chociażby z uwagi na dokonane zajęcie rachunku bankowego i związany z tym brak możliwości dysponowania określonymi składnikami majątku. Zgodnie z informacjami zawartymi we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jedynym źródłem utrzymania skarżącego jest emerytura, z której opłaca on media, leki, naprawę aparatów słuchowych, a także ponosi nakłady na mieszkanie, które wymaga kapitalnego remontu. Skarżący nie uzyskuje dochodów z innych tytułów. Z załączonych do wniosku kserokopii dokumentów wynika m.in., że skarżący jest niepełnosprawny w stopniu umiarkowanym, choruje przewlekle na chorobę wieńcową, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, rozrost prostaty i depresję. W dniu 25 listopada 2020 r. skarżący został skierowany do poradni specjalistycznej zdrowia psychicznego z uwagi na rozpoznaną przewlekłą depresję (z myślami samobójczymi). Zdaniem Sądu, we wniosku wykazano, że brak wstrzymania wykonania decyzji może narazić skarżącego na spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków i wyrządzenie znacznej szkody. W sytuacji przymusowej realizacji wskazanego obowiązku, do którego w razie braku wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może dojść, środkiem służącym zaspokojeniu będzie egzekucja z nieruchomości polegająca na jej sprzedaży w trybie licytacji. Taka sytuacja spowodować może skutki trudne do odwrócenia i narazić skarżącego na znaczną szkodę w sytuacji ewentualnego uwzględnienia skargi. Biorąc pod uwagę kwotę ustalonego przez organ podatkowy zobowiązania podatkowego oraz konieczność ponoszenia przez skarżącego kosztów związanych z zakupem lekarstw i utrzymaniem domu, należy stwierdzić, że W. R. nie będzie w stanie uiścić spornej kwoty podatku wynikającej z decyzji z dnia 22 czerwca 2020 r. jednorazowo, ani w krótkim czasie. Biorąc pod uwagę przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.