I SA/Lu 284/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: , Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, po rozpoznaniu w dniu 12 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy na rozstrzygnięcie nadzorcze Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Nr XII/86/2011 Rady Gminy z dnia [...] w sprawie określenia trybu postępowania o udzielenie dotacji, sposobu jej rozliczenia oraz sposobu kontroli wykonywania zleconego zadania p o s t a n a w i a I. zwrócić Gminie kwotę [...]) wpłaconą tytułem opłaty kancelaryjnej za uzasadnienie wyroku, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa – kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. II. zwrócić Regionalnej Izbie Obrachunkowej kwotę [...] wpłaconą tytułem opłaty kancelaryjnej za uzasadnienie wyroku, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa – kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. UZASADNIENIE Na rozprawie w dniu 16 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę Gminy na uchwałę Regionalnej Izby Obrachunkowej w przedmiocie stwierdzenia nieważność uchwały nr XII/86/2011 Rady Gminy z dnia [...] w sprawie określenia trybu postępowania o udzielenie dotacji, sposobu jej rozliczenia oraz sposobu kontroli wykonywania zleconego zadania. Wniosek o uzasadnienie wyroku złożyły obie strony postępowania, każda z nich wniosek opłaciła kwotą 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej (k.44 i k.52). Zgodnie z art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 2012 Dz.U. poz.270 ze zm.) – dalej "ppsa" jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Na mocy art. 211 ppsa koszty sądowe obejmują opłaty sądowe, na które na podstawie art. 212 § 1 ppsa składają się wpis i opłata kancelaryjna. Od przedstawionej powyżej zasady wyrażonej w art. 214 § 1 ppsa ustawodawca przewidział liczne wyjątki, które wynikają przede wszystkim z przedmiotowo-podmiotowych zwolnień od kosztów sądowych (art. 239 ppsa), jak też z odrębnych przepisów. Na mocy art. 100 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), zgodnie z którym postępowanie sądowe w sprawach uregulowanych w rozdziale 10 tej ustawy "Nadzór nad działalnością gminną" jest wolne od opłat sądowych, a zatem w niniejszej sprawie ma zastosowanie ustawa szczególna wyłączająca regulację art. 214 § 1 ppsa (I OZ 527/08). Oznacza to, że w sprawie ze skargi gminy na rozstrzygnięcie organu nadzoru strony nie mają obowiązku uiszczania opłat sądowych W tych okolicznościach, na podstawie art. 225 ppsa orzeczono jak w sentencji.