I OSK 1399/06

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marek Stojanowski (spr) Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz Witold Falczyński Protokolant Magdalena Cieślak po rozpoznaniu w dniu 8 października 2007r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej D. Ś. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 października 2005 r. sygn. akt II SA/Kr 1088/03 w sprawie ze skargi D. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego 1. oddala skargę kasacyjną 2. przyznaje od Skarbu Państwa na rzecz adwokata W. S. kwotę 180 zł słownie:( sto osiemdziesiąt) zł powiększoną o kwotę 22% podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 10 października 2005r., sygn. akt II SA/Kr 1088/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę D. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu wyroku, Sąd wskazał na następujący stan faktyczny sprawy: Decyzją z dnia [...] nr [...] Kierownik Działu ds. Dodatków Mieszkaniowych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K., odmówił przyznania dodatku mieszkaniowego D. Ś. zamieszkałej [...] w K., w uzasadnieniu podając, że do wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego wnioskodawczyni dołączyła kopię pisma Zarządu Dzielnicowego K. [...] z dnia [...], z którego wynika, że najemcą lokalu przy [...] jest J. D., a z przedłożonych w sprawie dokumentów wynika, że D. Ś. nie posiada tytułu prawnego do lokalu, jak również nie oczekuje na lokal zamienny lub socjalny. Od powyższej decyzji D. Ś. złożyła odwołanie, w którym wskazała, że od [...] samodzielnie zajmuje lokal [...], gdyż J. D. opuściła lokal, a następnie zmarła. Decyzją z dnia [...], znak [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. działając na podstawie art.2 ust.1 pkt 5, art.3, art.5, art.6 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71 poz.734) oraz art.138 § 2 kpa, uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. Na powyższą decyzję D. Ś. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w uzasadnieniu podtrzymując swoje argumenty zawarte w odwołaniu od decyzji. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., podtrzymując swoje argumenty wniosło o jej oddalenie. Wyrokiem z dnia 10 października 2005r., sygn. akt II SA/Kr 1088/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę D. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 2 ust.1 powołanej ustawy o dodatkach mieszkaniowych, dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom mającym tytuł prawny do zamieszkiwanego lokalu bądź, stosownie do art.2 ust.1 pkt 5 tej ustawy, osobom zajmującym lokal bez tytułu prawnego, a oczekującym na przysługujący im lokal zamienny lub socjalny. W przedmiotowej sprawie natomiast nie ulega wątpliwości, że skarżąca nie posiada tytułu prawnego do lokalu, który zajmuje (co zresztą sama przyznaje). Z uwagi na podniesioną w odwołaniu od decyzji organu I instancji okoliczność, iż główny najemca lokalu J. D. wyprowadziła się z lokalu a następnie zmarła, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. słusznie uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania celem wyjaśnienia czy ewentualnie skarżąca nie nabyła tytułu prawnego do zajmowanego lokalu poprzez wstąpienie w najem po śmierci głównego najemcy. Od wyjaśnienia bowiem kwestii dotyczącej posiadania tytułu prawnego do lokalu przez skarżącą zależy możliwość nabycia prawa do dodatku mieszkaniowego. Od Wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 października 2005r., skargę kasacyjną złożyła D. Ś., zaskarżając go w całości, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do jej złożenia. Postanowieniem z dnia 26 maja 2006r., sygn. akt II SA/Kr 1088/03, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przywrócił termin do złożenia skargi kasacyjnej. W skardze kasacyjnej skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie, że przysługuje jej dodatek mieszkaniowy, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. Wyrokowi WSA w Krakowie zarzucono naruszenie prawa materialnego, cywilnego polegającego na uznaniu, że skarżąca D. Ś. nie ma tytułu prawnego do lokalu, a co za tym idzie nie ma prawa do dodatku mieszkaniowego, (art. 691 kc). Wniesiono też o zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że w świetle zebranego materiału dowodowego Sąd popełnił błąd polegający na uznaniu, że wejście w stosunek najmu po zmarłym głównym najemcy następuje tylko w oparciu o wyrok sądowy, bowiem na podstawie art. 691 k.c. skarżąca jako osoba najbliższa zmarłemu najemcy, z mocy prawa po jego śmierci wstępuje w stosunek najmu. Wskazano, że wyrok sądowy w sprawie o wejście w stosunek najmu po zmarłym najemcy nie stwarza nowego stanu prawnego a tylko sankcjonuje istniejący stan prawny i faktyczny, w związku z czym w tym przypadku organy administracyjne lub sąd administracyjny co najwyżej powinny zawiesić postępowania do czasu okazania wyroku sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonując oceny zasadności wniesionej przez D. Ś. skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 10 października 2005 r., o którym wyżej mowa, Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że skarga ta nie ma usprawiedliwionych podstaw. Art. 2 ust. 1 ustawy z 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734) wskazuje, że co do zasady o dodatek mieszkaniowy przewidziany tą ustawą, starania czynić mogą osoby legitymujące się określonym tytułem prawnym do zajmowanego lokalu. Wyjątek od tej zasady przewiduje pkt 5 powołanego wyżej przepisu, według którego dodatek mieszkaniowy przysługuje także osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny. Skarżąca żadnego z warunków przewidzianych w ust. 1 art. 2 cyt. ustawy nie spełnia. Z materiału dokumentacyjnego sprawy wynika, że główny najemca lokalu J. D. wyprowadziła się z lokalu a następnie zmarła. Od dnia [...] D. Ś. zajmuje przedmiotowy lokal bez tytułu prawnego ( co sama przyznaje ). Nie oczekuje ona przy tym ani na lokal zamienny, ani lokal socjalny, a tylko w tym przypadku - jak wynika z treści pkt 5 ust. 1 art. 2 ww. ustawy o dodatkach mieszkaniowych, skarżąca miałaby prawo zajmując lokal bez tytułu prawnego, ubiegać się o dodatek mieszkaniowy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego za prawidłowe należy uznać stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie stwierdzające, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. słusznie uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. Ma to przyczynić się do wyjaśnienia kwestii, czy ewentualnie skarżąca nie nabyła tytułu prawnego do zajmowanego lokalu poprzez wstąpienie w najem po śmierci głównego najemcy. Od wyjaśnienia zagadnienia dotyczącego posiadania tytułu prawnego do przedmiotowego lokalu przez skarżącą zależy możliwość nabycia przez nią prawa do dodatku mieszkaniowego. Należy zauważyć, że wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej, w niniejszej sprawie nie miały zastosowania przepisy kodeksu cywilnego wskazane w podstawie kasacyjnej. Wobec ustalenia, że skarżąca zajmuje lokal bez tytułu prawnego, nie można przyjąć - jak to się czyni w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, że D. Ś. stała się najemcą tego lokalu w sposób dorozumiany i stąd ma doń tytuł prawny. Jeżeli skarżąca uważa, że przysługuje jej tytuł prawny do zajmowanego lokalu spółdzielczego w postaci najmu, to kwestię taką jest władnym rozstrzygnąć tylko sąd powszechny. D. Ś. stanowiskiem sądu w tym względzie nie dysponuje (przynajmniej takiego stanowiska w dokumentacji sprawy brak). Stąd też bezpodstawne są twierdzenia skargi o przysługującym jej tytule prawnym do lokalu przy [...] w K. [...]. Powyższe prowadzi do wniosku, że zarzutów skargi kasacyjnej nie można uznać za uzasadnione i z tego względu, na podstawie art.184 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -skargę tę należało oddalić. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, Sąd orzekł na mocy art. 250 ww. ustawy oraz § 19 i § 20 w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" i "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).